Παρακολουθούμε με μεγάλη ανησυχία τις εξελίξεις στην Δημοκρατία της Σρι Λάνκα και τις απειλές για την ασφάλεια και τις ζωές μελών της αντιπολίτευσης, κοινωνικών ακτιβιστών και μελών σοσιαλιστικών και δημοκρατικών πολιτικών κομμάτων.
Οι απειλές αυτές είναι άμεσο αποτέλεσμα τις αντίθεσης τους στις προθέσεις της κυβέρνησης και του προέδρου Rajapakse να ξεκινήσουν νέο πόλεμο ενάντια στους Τίγρεις των Ταμίλ.
Το γεγονός ότι η κατάσταση γίνεται χειρότερη όσο περνάει ο καιρός φαίνεται και από τα παρακάτω περιστατικά:
Την δολοφονία του Nadaraja Raviraj, μέλους του κοινοβουλίου με την Εθνική Συνεργασία των Ταμίλ, στις 9 Νοεμβρίου 2006 στο Κολόμπο.
Την επίθεση οπλισμένων τραμπούκων με στόχο να σταματήσουν ανοιχτή εκδήλωση ενάντια στον πόλεμο, που διοργάνωνε το Ενωμένο Λαϊκό Κίνημα στις 9 Ιανουαρίου 2007.
Το Ενωμένο Λαϊκό Κίνημα είναι μια πλατιά συνεργασία ομάδων και ατόμων, στόχος των οποίων είναι να αποτρέψουν να εμπλακεί η Σρι Λάνκα σε εμφύλιο πόλεμο κάτι που θα ήταν καταστροφικό για τους απλούς ανθρώπους του νησιού, είτε αυτοί είναι Σινχάλα είτε Ταμίλ.
Τις δεκάδες απειλές για εκτέλεση του ομιλητή της αντιπολεμικής εκδήλωσης, Siri Jayasuriya, Γραμματέα του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Η επίθεση στις 9 Ιανουαρίου είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη καθώς ηγέτης της ομάδας των τραμπούκων με τα όπλα και τα ρόπαλα ήταν ο Υφυπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Mervyn de Silva και συνεργάτης του προέδρου Rajapakse.
Γνωρίζουμε επίσης πως ο πρόεδρος Rajapakse έχει περάσει νομοθεσία με την ονομασία «Αποτροπή της τρομοκρατίας» σύμφωνα με την οποία καταπατούνται ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες και επιτρέπεται στην αστυνομία να «εξαφανίζει» πολίτες χωρίς σχεδόν καμιά νομική αντιπροσώπευση.
Απαιτούμε από τον πρόεδρο Rajapakse και την κυβέρνηση της Σρι Λάνκα :
Να σταματήσουν οι απειλές ενάντια στην ασφάλεια και τις ζωές των ακτιβιστών του αντιπολεμικού κινήματος
Να σταματήσουν οι επιθέσεις ενάντια στις δημοκρατικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των καταπιεσμένων μειονοτήτων
Να παρθούν άμεσα μέτρα ενάντια στον Υφυπουργό Εργασίας Mervyn da Silva για την δράση του στις 9 Ιανουαρίου.
Απαιτούμε από τις Τίγρεις των Ταμίλ να σταματήσουν όλες τις τρομοκρατικές επιθέσεις ενάντια σε απλούς πολίτες και να δηλώσουν πως είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Επιπλέον, ζητάμε από τον πρόεδρο Rajapakse να σταματήσει αμέσως τη στρατιωτική δράση και τις επιθέσεις ενάντια στους Ταμίλ για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για μια δημοκρατική και ειρηνική λύση της εθνικής διαμάχης στην Σρι Λάνκα.
Μπορείτε να στέλνετε ψηφίσματα διαμαρτυρίας:
Προς τον Πρόεδρο Mahinda Rajapakse:
Τηλέφωνο γραφείου: ++ 9411 25429 38- 41
Email: gosl@presidentsl.org
Fax: ++94 11 2321404
Προς την ηγεσία της αντιπολίτευσης, Ranil Wickramasinghe
saman4media@sltnet.lk
Αντίγραφα των ψηφισμάτων
c/o Siritunga Jayasuriya: usp@sltnet.lk
cwi@worldsoc.co.uk
youthagainstnationalism@gmail.com
Tuesday, January 30, 2007
Sunday, January 21, 2007
Εγώ ο ξένος
Για μένα το χρυσοπράνισο νησί δεν είν αι παρά ένας ερημότοπος. Το cyprus dream είναι ένας εφιάλτης. Οι λαϊνοί αγώνες είναι κάτι γνωστό, αλλά όχι όπως το εννοούν οι ντόπιοι. Τα κόμματα δεν σώζουν τίποτα και κανέναν από μόνα τους, τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνω. Για μένα η εδώ πολιτικοποίηση είναι κομματικοποίηση. Οι «πολιτικοποιημένοι» του νησιού δεν έχουν ιδέα από πολιτική. Είναι απλά κομματόσκυλα, περιμένουν είτε απο τον Ανανστασιάδη, ή τον Don Christophoro de la grande Betoniera, που και που να τους πετάξει κανένα κομματικό κόκκαλο.
Για εμένα, όσο και να μπορώ να προσφέρω, ως ξένος, στη χώρα αυτή, δεν νοιάζεται κανένας. Είμαι ξεχασμένος , σχεδόν στο έλεος του Θεού, και από αυτούς που λένε πως με εκπροσωπούν, και απο αυτούς που με αδηκούν. Εγώ, ο ξένος, ο αντιδραστικός, αυτός που λέει πράγματα που κανείς εδώ δε θέλει να ακούσει......έχω την αίσθηση ότι είμαι ο wicked messenger του Dylan. Το ότι λέω ακριβώς ότι σκέφτομαι είναι η κατάρα και το χάρισμά μου....αλλά και η θηλειά γύρω από τον λαιμό τους. Πέρα από λογοκριτές, πέρα από δικτάτορες, πέρα από φύλακες της• τάξεως........Είμαι οι εφτά πληγές του Φαραώ, σχεδιασμένες ώστε να χτυπήσουν μια μόνο μερίδα ανθρώπων, μιας αστικής άποψης που με εξοργίζει. Είμαι ο Χουλκ, ο Τσε και ο Φρανκ Ζάπα, μαζεμένοι όλοι σε ένα.....none of thee shall escape my holy wrath, none of theen shall survive, behold, rulers of the world, I shall be thy nightmare and thy punishment...............stay put, or say yer prayers to yer non-existant gods, for I will keep burning consciences for the millenia to come. BEHOLD!THE POWER OF THE REBEL ROUSERS IS TOO HARD FOR THEE TO CONTROL
Για εμένα, όσο και να μπορώ να προσφέρω, ως ξένος, στη χώρα αυτή, δεν νοιάζεται κανένας. Είμαι ξεχασμένος , σχεδόν στο έλεος του Θεού, και από αυτούς που λένε πως με εκπροσωπούν, και απο αυτούς που με αδηκούν. Εγώ, ο ξένος, ο αντιδραστικός, αυτός που λέει πράγματα που κανείς εδώ δε θέλει να ακούσει......έχω την αίσθηση ότι είμαι ο wicked messenger του Dylan. Το ότι λέω ακριβώς ότι σκέφτομαι είναι η κατάρα και το χάρισμά μου....αλλά και η θηλειά γύρω από τον λαιμό τους. Πέρα από λογοκριτές, πέρα από δικτάτορες, πέρα από φύλακες της• τάξεως........Είμαι οι εφτά πληγές του Φαραώ, σχεδιασμένες ώστε να χτυπήσουν μια μόνο μερίδα ανθρώπων, μιας αστικής άποψης που με εξοργίζει. Είμαι ο Χουλκ, ο Τσε και ο Φρανκ Ζάπα, μαζεμένοι όλοι σε ένα.....none of thee shall escape my holy wrath, none of theen shall survive, behold, rulers of the world, I shall be thy nightmare and thy punishment...............stay put, or say yer prayers to yer non-existant gods, for I will keep burning consciences for the millenia to come. BEHOLD!THE POWER OF THE REBEL ROUSERS IS TOO HARD FOR THEE TO CONTROL
Ο ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ
Σήμερις το μπλογκ θα μιμηθεί το stravara mas και θα ασχοληθεί με μια από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του Stravaraland. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζουμε τον ένα και μοναδικό κύριο βουλευτή/πρόεδρο της επιτροπής συγκοινωνιών της Βουλής/ σουρεαλιστή συγγραφέα Ζαχαρία Κουλία (ή αλλιώς mr triskatarato).
Το τελευταίο (διπλό) χτύπημα του mr triskatarato, το οποίο έγινε προ ολίγων ημερών, προκάλεσε σοκ και δεος. Επιτέθηκε συντονισμένα, μέσω ρικ (από μέρα σε μέρα) και mega (βραδυνό δελτίο). Σε τι επιτέθηκε ούτε ο ίδιος ξέρει. Υποψιάζομαι όμως ότι επιτίθετο στην λογική μας. Γιατί αυτό νομιζω ότι κάνει με την εκπληκτική δήλωση όπου έλεγε ότι « σε μία ημικατεχόμενη πατρίδα δεν επιτρέπεται να γίνεται απεργία σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα της οικονομίας μας».
Κοινώς, για να το βάλουμε σε μια καθημερινή συζήτηση, φανταστείτε ένα παιδάκι να ζητά με πείσμα από τον μπαμπά/ την μαμά παγωτό, και αυτός/ή να του απαντά ότι δεν μπορεί να αγοράσει / δώσει παγωτό, γιατί πριν από τριάντατόσα χρόνια κάποιο λαμόγιο βούτηξε το πιάνο του σπιτιού.
Ακούγωντας την τελευταία αυτή δήλωση, δυαλήθηκε και η τελευταία μου αυταπάτη ότι ο mr triskatarato προσπαθεί (ανεπιτυχώς) να μιμηθεί τον Boris Vianne. Αντιθέτως επιβεβαιώθηκε η έτερη υποψία. Ότι δηλαδή εξελέγη με σκοπό να εκφράσει/γιατί όντως εκφράζει την «σκληρή» γραμμή στο κυπριακό, αλλά απο όλα τ’άλλα είναι κουμπούρας, οπότε πετάει και κάτι περί κατοχής όποτε μιλάει για το οτιδήποτε, για να μη φανεί ότι λέει ότι να’ναι.
Γεια σου Κύπρος με τους βουλευτάδες σου!!!!!
Το τελευταίο (διπλό) χτύπημα του mr triskatarato, το οποίο έγινε προ ολίγων ημερών, προκάλεσε σοκ και δεος. Επιτέθηκε συντονισμένα, μέσω ρικ (από μέρα σε μέρα) και mega (βραδυνό δελτίο). Σε τι επιτέθηκε ούτε ο ίδιος ξέρει. Υποψιάζομαι όμως ότι επιτίθετο στην λογική μας. Γιατί αυτό νομιζω ότι κάνει με την εκπληκτική δήλωση όπου έλεγε ότι « σε μία ημικατεχόμενη πατρίδα δεν επιτρέπεται να γίνεται απεργία σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα της οικονομίας μας».
Κοινώς, για να το βάλουμε σε μια καθημερινή συζήτηση, φανταστείτε ένα παιδάκι να ζητά με πείσμα από τον μπαμπά/ την μαμά παγωτό, και αυτός/ή να του απαντά ότι δεν μπορεί να αγοράσει / δώσει παγωτό, γιατί πριν από τριάντατόσα χρόνια κάποιο λαμόγιο βούτηξε το πιάνο του σπιτιού.
Ακούγωντας την τελευταία αυτή δήλωση, δυαλήθηκε και η τελευταία μου αυταπάτη ότι ο mr triskatarato προσπαθεί (ανεπιτυχώς) να μιμηθεί τον Boris Vianne. Αντιθέτως επιβεβαιώθηκε η έτερη υποψία. Ότι δηλαδή εξελέγη με σκοπό να εκφράσει/γιατί όντως εκφράζει την «σκληρή» γραμμή στο κυπριακό, αλλά απο όλα τ’άλλα είναι κουμπούρας, οπότε πετάει και κάτι περί κατοχής όποτε μιλάει για το οτιδήποτε, για να μη φανεί ότι λέει ότι να’ναι.
Γεια σου Κύπρος με τους βουλευτάδες σου!!!!!
Monday, January 15, 2007
blog-o-meeting στα σκαριά
Μάγκες και μάγκισες που βρίσκεστε στην νήσο των αγίων......προτείνω μέσα στις επόμενες βδομάδες να κάνουμε ένα μήτινγκ όσοι είμαστε σε αυτόν τον god forsaken τόπο..΄μέρος και μέρα-ώρα θα επιλεγούν με δημοκρατικές διαδικασίες.....ο συντονισμός περικαλώ από το blog μου
Friday, January 12, 2007
Tuesday, January 09, 2007
Ρε εδώ γίνεται της ανωμαλίας!! (Hilton, Πρωτοχρονιά 6 το πρωί)
Το γεγονός ότι ο χρόνος ξεκίνησε έτσι, έχει τίποτα να πει για το καινούριο έτος; Η καλή μέρα φαίνεται απο τόσο πρωί; Ή μήπως τελικά δεν είμαι καθόλου για αυτού του είδους τον κόσμο;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το ιστορία άρχησε ως εξής. Λίγες ώρες μετά το χτύπημα του νέου έτους (κατά τις τρείς το πρωί), ξεκινήσαμε, με τις ξαδέρφες μου, για γνωστή βίλλα στο Ψυχικό όπου γίνεται γνωστό, σχεδόν οργιώδες πάρτυ με παρακμιακούς yuppies. Παραδοσιακά σε εκείνο το πάρτυ τα βλέπεις όλα (ή έτσι νόμιζα μέχρι σήμερα). Φτασμένους σαραντάρηδες, και αναλογης φάσης τριαντάρηδες και τριαντάρες, σε διάφορες φάσεις μέθης. Και να σπάνε τόνους πιατικών στην πίστα, με μουσική της οποίας επιμελείται ο γνωστός και μη εξαιρετέος (ραδιοπειρατής, δj, σκυλάς και άλλα πολλά) blackman. Έλα όμως που ΄φετος δεν υπήρχε πάρτυ, αλλά αστυνομικοί φρουροί έξω από το σπίτι (κάτι λέγεται για μπλέξιμο σε υπόθεση με αρχαικαπηλεία, αλλά δεν είναι εδώ το θέμα μας).
Μετά από αυτή την απογοήτευση λοιπόν κατεβήκαμε σε ένα πάρτυ που έκανε η ΑΣΟΕ στα Palmier Bistrot που βρίσκονται απέναντι από το Ledra Mariott. Φοιτητικό πάρτυ με είσοδο 25 euro δεν έχω ξαναδεί....Το άλλο που μας ψιλοξενέρωσε ήταν ότι το όλο σκηνικό παρέπεμπε σε μια φαση « πάρτυ της ΠΑΣΠ-ΝΔΦΚ». Το μεγαλύτερο μκομμάτι του έκει κόσμου έμοιαζε με κομματόσκυλα της ΠΑΣΠ ή της ΔΑΠ (η ΠΚΣ εξαιρείται μιας και πάει άυτανδρη στον Καζάκο, ενώ τα ΕΑΑΚ και το Δίκτυο προτιμούν να κάνουν πάρτυ στις σχολές). Οπότε κάπιοι είχαν την ιδέα να μας παρασύρουν μέχρι το Hilton, και συγκεκριμένα μέχρι το Sky Lounge, την περίφημη ταράτσα του Hilton. Περιττό να πωότι στο Hilton γινόταν λαϊκό προσκύνημα....Η καλύτερα είχαν κατέβει όλοι οι high class τύποι των Βρείων Προαστείων, της Γλυαφάδας και του Κωλονακίου. Για να καταλάβετε, βρήκαμε θέση απέναντι από το Κάραβελ, το οποίο βρίσκεται καμια 300ρα μέτρα μακρυά από το Χίλτον. Όχι ότι μας χάλασε το περπάτημα στο κρύο βέβαια. Πάντως το ταπεινό Golfάκι με το οποίο κατεβήκαμε ήταν μια παραφωνία ανάμεσα στις Μερσεντές , τις BMW και τα πανάκριβα SUV, που είχαν παρκάρει στην περιοχή. Και όλο αυτότο τζέρτζελο βέβαια γιατί έκει έπαιζε (στο ισόγειο) ο σούπερ dj Vasilis Tsilichristos (τι super δηλαδή, μια μετριότητα είνα, ο gpal είναι πολλύ καλύτερος, απλά δεν παίζει στο Privilege). Μια τέτοια μαλακία μας δέρνει που δεν μπορούμενα αντέξουμενα μην κάνουμε θεούς τις δευτεράτζες....Να φανταστείτε λίγο παρακάτω έβαζεμουσική ο Hiroshi Watanabe ένας από τους καλύτερους dj της υφηλίου, αλλά μπρόστα στο να πάρουν απουσίες από το privilege.....Για την ιστορία....30 ευρώ το εισητήριο για τον Τσιλιχρήστο, 50 για τον Watanabe. I guess I made it clear which one I would see if I could spare the money...
Τέλος πάντων , επιστροφή στο θέμα μας.. Φτάνουμε στο φουαγιέ του ξενοδοχείου, (το οποίο βρίσκεται απέναντι από το red room, όπου γίνεται το περίφημο γεγονός. Πέρνουμε οι τρεις μας το ασανσέρ για το μπαρ. Μαζί μας μπαίνει ένα ζευγαράκι . Αυτή γύρω στα 25, ντυμένη όπως κάθε κοσμική «κυρία» (βασικά τρόπαιο), που έχει βγει στη μόστρα ώς, το γκομενάκι που πηδάει ο μάγκας μας. Ο τύπος, γύρω στα σαράντα, μεέναν αέρα επιτυχίας που έφερνε λίγο προς αλαζονία. Και ακολουθεί ο εξής διάλογος
Ξ= ξαδέρφη
ΜΞ= μακρινή ξαδέρφη
ΦΓ- Φραγκάτος Γκόμενος
ΧΓ=Χαϊκλασάτη Γκόμενα
(....)=μετάφραση από τα βλέμματα τους
Ζ=Ζάππα
ΦΓ-(πάμε κούκλα να σου δείξω τη σουίτα)
ΧΓ-(Αχ!!!!θα έχει και σαμπάνια ε;)
ΦΓ-(Οφ κορς μωρό. Να μη σε κακομάθώ; Από που νομίζεις ότι ήρθα; Το Περιστέρι;)
ΧΓ-(Ρε κοίτα αυτούς τους αλήτες...πάει χάλασε το Hilton....για κάτσε....κάπου την ξέρω αυτήν)
Ζ-Άντε να δούμε τι έιναι αυτό το περίφημο sky lounge
ΦΓ-( Απο ποιόν πλανήτη ήρθαν αυτοί; Άκου εκεί να μην έχουν πάει ποτέ στο sky lounge!!!!! Πλάκα θα κάνουν)
Ξ- Με τρώει η περιέργεια
ΦΓ-(Ωχ αλήθεια λένε!!! Κάτσε να το παίξω λίγο μάγκας, τώρα που με πέρνει...κάτσε να επιστρατεύσουμε το πούρο Αβάνας)
ΧΓ- Ρε σύ....σε ξέρω από το σχολείο έτσι
Ξ- Πιθανόν.....γνωστή μου φαίνεσαι
ΧΓ- (Ωχ αμάν! Έπεσα στη μη κοσμική πλευρά του σχολείου) Ναι ρε κάναμε μαζί Γαλλικά στο Λύκειο! Τι κάνεις;
ΦΓ-( Βγάζοντας το πούρο) Γειά σας παιδιά (απο τον Άρη ήρθατε; Ή από το Μπουρνάζι; Μπα μάλλον γι Εξαρχειώτες μου κάνετε)
ΧΓ-(Επιτέλους φτάσαμε στον όροφο....δεν τους αντέχω αυτούς τους παρακατιανούς)
Και εξαφανίζονται 2 ορόφουςπριν την ταράτσα
ΜΞ- Λίγο μεγάλος δεν ήταν ο τύπος;
Ξ- Ναι ρε είχε και ψιλοτουπεδάκι
Ζ- Ε, ρε κάτι όργια πουκυκλοφορούν.....
Φτάσαμε στο bar την ώρα που έκλεινε, οπότε είπαμε να γυρίσουμε πίσω στο φουαγιέ να χαζέψουμε τα σούργελα με τα πολλά ευρώ. Η κατάσταση που επικρατούσε εκεί ήταν χαοτκικός. Λαμόγια, πιτσιρικάδες με περιβολή επιτυχημένου σαραντάρη επιχειρηματία, πιτσιρίκες με συμπεριφορά......συζύγου λαμόγιου, νέοι χωρίς προοπτική και μέλλον, μόνο μια απορία του τύπου «τι θα φάμε και από που». Εικοσάρηδες που πήραν τη Ferari με τα λεφτά του μπαμπά για να εντυπωσιάζουν τις γκόμενες, γιατί από εσωτερικό είναι τελείως κενοί. Γκόμενες πυ ψάχνονται για να βρουν τέτοιους ηλίθιους μπας και τη βγάλουν τη ζωή τους στην ευκολία. Μια γενιά καταδικασμένη να ζει στη σκιά των γονιών της και να το απολαμβάνει. Μια γενιά που θα βασανίζεται από τη ζωή στην απραξία και την απλιστία. Παιδιά 20 χρόνων με μοναδικό όνειρο την ζωή στη χλιδή και το τίποτα....Μια ζωή δανεική, μια ζωή που τους την προορίζουν και δεν θα πάρουν ποτέ στα χέρια τους.......
Ξ- Ρε σεις δεν σας φαίνεται παράξενο το σκηνικό εδώ;
Ζ-Παράξενο; Παράξενο; Ρε εδώ γίνεται της ανωμαλίας! Είμαστε μέσα στα φρικιά!!!ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑΑ!.
Πείτε με συντιριτικάρα,όμως αυτή η κατάσταση εμένα με τρομάζει. Υποτίθεται ότι ως νέοι άνθρωποι πρέπει να ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο, τις δικές μας επιλογές, να εργαζόμαστε πάνω σε δικά μας σχέδια, ανεξάρτητοι. Αυτό όμως που βλέπω είναι ένα τραγικό trend. Μια γενιά χωρίς όνειρα, απλά με μια dog eat dog διάθεση να προσπαθεί να τα κατασπαράξει όλα, να αποροφήσει εντελώς το πρόσκαιρο πνεύμα το καπιταλισμού, υιοθετώντας στο έπακρο την καπιταλιστική ηθική. Μπορεί να είμαι παιδί αστικής οικογένειας, αλλά προσωπικά τρέμω στην ιδέα του να ακολουθήσω τα βήματα των γονιών, και εξτασιάζομαι από τη σκέψη του να κάνω τα δικά μου, αδέξια, βήματα στη ζωή.
I want my life, όχι την ζωή εκείνων των λιμοκοντόρων με τα πανάκριβα κουστούμια, που ξεροσταλιάζουν γύρω από ένα ακόμη νεαρό αντύτιπο της Μαριάννας Βαρδινογίανη, ή της Καλομοίρας, σαν κι’ αυτούς που βλέπω απέναντι μου όσο σκέφτομαι αυτά τα πράγματα....
Καιρός να φεύγω......
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το ιστορία άρχησε ως εξής. Λίγες ώρες μετά το χτύπημα του νέου έτους (κατά τις τρείς το πρωί), ξεκινήσαμε, με τις ξαδέρφες μου, για γνωστή βίλλα στο Ψυχικό όπου γίνεται γνωστό, σχεδόν οργιώδες πάρτυ με παρακμιακούς yuppies. Παραδοσιακά σε εκείνο το πάρτυ τα βλέπεις όλα (ή έτσι νόμιζα μέχρι σήμερα). Φτασμένους σαραντάρηδες, και αναλογης φάσης τριαντάρηδες και τριαντάρες, σε διάφορες φάσεις μέθης. Και να σπάνε τόνους πιατικών στην πίστα, με μουσική της οποίας επιμελείται ο γνωστός και μη εξαιρετέος (ραδιοπειρατής, δj, σκυλάς και άλλα πολλά) blackman. Έλα όμως που ΄φετος δεν υπήρχε πάρτυ, αλλά αστυνομικοί φρουροί έξω από το σπίτι (κάτι λέγεται για μπλέξιμο σε υπόθεση με αρχαικαπηλεία, αλλά δεν είναι εδώ το θέμα μας).
Μετά από αυτή την απογοήτευση λοιπόν κατεβήκαμε σε ένα πάρτυ που έκανε η ΑΣΟΕ στα Palmier Bistrot που βρίσκονται απέναντι από το Ledra Mariott. Φοιτητικό πάρτυ με είσοδο 25 euro δεν έχω ξαναδεί....Το άλλο που μας ψιλοξενέρωσε ήταν ότι το όλο σκηνικό παρέπεμπε σε μια φαση « πάρτυ της ΠΑΣΠ-ΝΔΦΚ». Το μεγαλύτερο μκομμάτι του έκει κόσμου έμοιαζε με κομματόσκυλα της ΠΑΣΠ ή της ΔΑΠ (η ΠΚΣ εξαιρείται μιας και πάει άυτανδρη στον Καζάκο, ενώ τα ΕΑΑΚ και το Δίκτυο προτιμούν να κάνουν πάρτυ στις σχολές). Οπότε κάπιοι είχαν την ιδέα να μας παρασύρουν μέχρι το Hilton, και συγκεκριμένα μέχρι το Sky Lounge, την περίφημη ταράτσα του Hilton. Περιττό να πωότι στο Hilton γινόταν λαϊκό προσκύνημα....Η καλύτερα είχαν κατέβει όλοι οι high class τύποι των Βρείων Προαστείων, της Γλυαφάδας και του Κωλονακίου. Για να καταλάβετε, βρήκαμε θέση απέναντι από το Κάραβελ, το οποίο βρίσκεται καμια 300ρα μέτρα μακρυά από το Χίλτον. Όχι ότι μας χάλασε το περπάτημα στο κρύο βέβαια. Πάντως το ταπεινό Golfάκι με το οποίο κατεβήκαμε ήταν μια παραφωνία ανάμεσα στις Μερσεντές , τις BMW και τα πανάκριβα SUV, που είχαν παρκάρει στην περιοχή. Και όλο αυτότο τζέρτζελο βέβαια γιατί έκει έπαιζε (στο ισόγειο) ο σούπερ dj Vasilis Tsilichristos (τι super δηλαδή, μια μετριότητα είνα, ο gpal είναι πολλύ καλύτερος, απλά δεν παίζει στο Privilege). Μια τέτοια μαλακία μας δέρνει που δεν μπορούμενα αντέξουμενα μην κάνουμε θεούς τις δευτεράτζες....Να φανταστείτε λίγο παρακάτω έβαζεμουσική ο Hiroshi Watanabe ένας από τους καλύτερους dj της υφηλίου, αλλά μπρόστα στο να πάρουν απουσίες από το privilege.....Για την ιστορία....30 ευρώ το εισητήριο για τον Τσιλιχρήστο, 50 για τον Watanabe. I guess I made it clear which one I would see if I could spare the money...
Τέλος πάντων , επιστροφή στο θέμα μας.. Φτάνουμε στο φουαγιέ του ξενοδοχείου, (το οποίο βρίσκεται απέναντι από το red room, όπου γίνεται το περίφημο γεγονός. Πέρνουμε οι τρεις μας το ασανσέρ για το μπαρ. Μαζί μας μπαίνει ένα ζευγαράκι . Αυτή γύρω στα 25, ντυμένη όπως κάθε κοσμική «κυρία» (βασικά τρόπαιο), που έχει βγει στη μόστρα ώς, το γκομενάκι που πηδάει ο μάγκας μας. Ο τύπος, γύρω στα σαράντα, μεέναν αέρα επιτυχίας που έφερνε λίγο προς αλαζονία. Και ακολουθεί ο εξής διάλογος
Ξ= ξαδέρφη
ΜΞ= μακρινή ξαδέρφη
ΦΓ- Φραγκάτος Γκόμενος
ΧΓ=Χαϊκλασάτη Γκόμενα
(....)=μετάφραση από τα βλέμματα τους
Ζ=Ζάππα
ΦΓ-(πάμε κούκλα να σου δείξω τη σουίτα)
ΧΓ-(Αχ!!!!θα έχει και σαμπάνια ε;)
ΦΓ-(Οφ κορς μωρό. Να μη σε κακομάθώ; Από που νομίζεις ότι ήρθα; Το Περιστέρι;)
ΧΓ-(Ρε κοίτα αυτούς τους αλήτες...πάει χάλασε το Hilton....για κάτσε....κάπου την ξέρω αυτήν)
Ζ-Άντε να δούμε τι έιναι αυτό το περίφημο sky lounge
ΦΓ-( Απο ποιόν πλανήτη ήρθαν αυτοί; Άκου εκεί να μην έχουν πάει ποτέ στο sky lounge!!!!! Πλάκα θα κάνουν)
Ξ- Με τρώει η περιέργεια
ΦΓ-(Ωχ αλήθεια λένε!!! Κάτσε να το παίξω λίγο μάγκας, τώρα που με πέρνει...κάτσε να επιστρατεύσουμε το πούρο Αβάνας)
ΧΓ- Ρε σύ....σε ξέρω από το σχολείο έτσι
Ξ- Πιθανόν.....γνωστή μου φαίνεσαι
ΧΓ- (Ωχ αμάν! Έπεσα στη μη κοσμική πλευρά του σχολείου) Ναι ρε κάναμε μαζί Γαλλικά στο Λύκειο! Τι κάνεις;
ΦΓ-( Βγάζοντας το πούρο) Γειά σας παιδιά (απο τον Άρη ήρθατε; Ή από το Μπουρνάζι; Μπα μάλλον γι Εξαρχειώτες μου κάνετε)
ΧΓ-(Επιτέλους φτάσαμε στον όροφο....δεν τους αντέχω αυτούς τους παρακατιανούς)
Και εξαφανίζονται 2 ορόφουςπριν την ταράτσα
ΜΞ- Λίγο μεγάλος δεν ήταν ο τύπος;
Ξ- Ναι ρε είχε και ψιλοτουπεδάκι
Ζ- Ε, ρε κάτι όργια πουκυκλοφορούν.....
Φτάσαμε στο bar την ώρα που έκλεινε, οπότε είπαμε να γυρίσουμε πίσω στο φουαγιέ να χαζέψουμε τα σούργελα με τα πολλά ευρώ. Η κατάσταση που επικρατούσε εκεί ήταν χαοτκικός. Λαμόγια, πιτσιρικάδες με περιβολή επιτυχημένου σαραντάρη επιχειρηματία, πιτσιρίκες με συμπεριφορά......συζύγου λαμόγιου, νέοι χωρίς προοπτική και μέλλον, μόνο μια απορία του τύπου «τι θα φάμε και από που». Εικοσάρηδες που πήραν τη Ferari με τα λεφτά του μπαμπά για να εντυπωσιάζουν τις γκόμενες, γιατί από εσωτερικό είναι τελείως κενοί. Γκόμενες πυ ψάχνονται για να βρουν τέτοιους ηλίθιους μπας και τη βγάλουν τη ζωή τους στην ευκολία. Μια γενιά καταδικασμένη να ζει στη σκιά των γονιών της και να το απολαμβάνει. Μια γενιά που θα βασανίζεται από τη ζωή στην απραξία και την απλιστία. Παιδιά 20 χρόνων με μοναδικό όνειρο την ζωή στη χλιδή και το τίποτα....Μια ζωή δανεική, μια ζωή που τους την προορίζουν και δεν θα πάρουν ποτέ στα χέρια τους.......
Ξ- Ρε σεις δεν σας φαίνεται παράξενο το σκηνικό εδώ;
Ζ-Παράξενο; Παράξενο; Ρε εδώ γίνεται της ανωμαλίας! Είμαστε μέσα στα φρικιά!!!ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑΑ!.
Πείτε με συντιριτικάρα,όμως αυτή η κατάσταση εμένα με τρομάζει. Υποτίθεται ότι ως νέοι άνθρωποι πρέπει να ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο, τις δικές μας επιλογές, να εργαζόμαστε πάνω σε δικά μας σχέδια, ανεξάρτητοι. Αυτό όμως που βλέπω είναι ένα τραγικό trend. Μια γενιά χωρίς όνειρα, απλά με μια dog eat dog διάθεση να προσπαθεί να τα κατασπαράξει όλα, να αποροφήσει εντελώς το πρόσκαιρο πνεύμα το καπιταλισμού, υιοθετώντας στο έπακρο την καπιταλιστική ηθική. Μπορεί να είμαι παιδί αστικής οικογένειας, αλλά προσωπικά τρέμω στην ιδέα του να ακολουθήσω τα βήματα των γονιών, και εξτασιάζομαι από τη σκέψη του να κάνω τα δικά μου, αδέξια, βήματα στη ζωή.
I want my life, όχι την ζωή εκείνων των λιμοκοντόρων με τα πανάκριβα κουστούμια, που ξεροσταλιάζουν γύρω από ένα ακόμη νεαρό αντύτιπο της Μαριάννας Βαρδινογίανη, ή της Καλομοίρας, σαν κι’ αυτούς που βλέπω απέναντι μου όσο σκέφτομαι αυτά τα πράγματα....
Καιρός να φεύγω......
Friday, December 29, 2006
Για οσους βλεπουν ελληνικο μεγκα
Η μάνα ρέιβερ επιστρέφει, και γίνεται ξάδερφος τριανταπεντάχρονου. Τα τηλεσκουπίδια και τα παράθυρα επιστρέφουν.... Και τρώμε και τον Μπαλάσκα στη μάπα ως άλλο Αρκουδέα, και τον Πολύδωρα ως νέο Μουσολίνι......είναι και ο Ψωμιάδης που ζητά περισσότερες ζαρτινιέρες στη Θεσσαλονίκη.....help......
Thursday, December 21, 2006
1 (έτος) στα 5: αριστερισμός άνευ λογοκρισίας
Είναι εκείνη η εποχή φαίνεται που ο κόσμος ξεκινά να γράφει τα blog του. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η επιδημία blogογενεθλίων. Πρώτα η Αϊσέ Δρακούν, μετά η Μικαέλλα, μετά.....μάλλον εγώ. Αυτό τον καιρό το blog γίνεται χρονιάρικο και είναι η ευκαιρία για τον ετήσιο απολογισμό. Το blog έγινε η ευκαιρία γιαα να γνωρίσω από κοντά νέο κόσμο (jim¬¬_hellas) αλλά και να βρω έναν σχετικά νέο κόσμο μπροστά μου. Διαβάζω μετα μανίας την Αϊσέ Δρακούν, και την Μικαέλλα, και μπορώ να πω ότι υστερώ σε δημιουργηκοτητα μπρόστα στις δύο τους. Μέσα σε ένα χρόνο έχω γράψει όσα ποστ γράφει η καθεμία τους σε ένα μήνα (και λιγότερο, και λιγότερο). Γελάω απίστευτα με τα παθήματα-σατηρικά του Φιρφιρή.Μακάρι μεγάλε Φιρφιρτέν να έβλεπαν και οι άλλοι τόσο ασόβαρα την κυπριακή κοινωνία. Μου τη δινει ο νεοφιλελεύθερος όταν μιλά για θέματα οικονομίας και πολιτικής, κυρίως γιατί πιστεύω ότι όσα λέει δεν διορθώνουν τα κακά της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά ίσα ίσα προσθέτουν ένα ακόμη λούκι στην πλάτη μας, όταν εφαρμόζονται. Παρ’ όλα αυτά όμως σε θέματα ανθρωπίνων διακιωμάτων ζωγραφίζει. Συμπάσχω με τους υπότες του funel. Δύσκολο το ειν’ σατυρίζων κωμικός στην εποχή μας. Αλλά μην ανυσιχέιτε σύντροφοι, ο κιοφτές γαρ εγγύς. Ακόμα γουστάρω τον πιτσιρίκο, κιας έχει πέσει. Έχω βρει δύο σχεδόν αδερφές ιντερνετοψυχές ( evitac & agrino), καθώς και συνάδελφους κραξιματίες της κυπριακής πολιτικής ( pou sou nefko pou paeis, και stravaramas). Λάτρεψα τη Βαρκελώνη και τη Λα Κορούνια, ενώ μου την έσπασε απίστευτα ο καιρός στη Γάνδη. Είδα επιτέλους το φαινόμενο Franz Ferdinand και άλλα λατρευτά γκρουπ (Echo and the Bunnymen, Strokes, Depeche Mode,Tool,Pearl Jam, Amparanoya) live. Γνώρισα απίστευτο κόσμο από τις ποιό κουφές γωνιές του κόσμου. Τελειοποίησα τα Ισπανικά μου. Πήρα μέρος σε όσα κινήματα μπόρεσα. Έκραξα πατόκορφα τον ντόπιο και μη καπιταλισμό μέσα από το blog. Συνέχισα επιτυχώς να γράφω στη στήλη μου στην Φοιτητική (τι νομίζετε μόνο απο ‘δω θα κράζω;). Ανδημοσίευσα μέσα από το blog ανακοινώσεις ομάδων ακτιβιστών, έτσι ώστε η φωνή τους να ακουστεί και λίγο παραπέρα. Γενικά προσπάθησα όσο μπορούσα να μείνω πιστός στην επαναστατική ιδεολογία και να διαδώσω την φλόγα της επανάστασης και τον εναλλακτικών ιδεών όσο ποιο πολλύ μπορούσα. Και πιστεύω ότι θα συνεχίσω, ακόμα και εάν αρχίσει να με τραγανίζει ο Μέγας Τραγανιστής, του καπετάνιου Χαντόκ (Τι; Δε διαβάζετε Τεν – Τεν στην Κύπρο; Πολλύ καλά κάνετε! Ο Gosciny γράφει πολλύ καλύτερους διαλόγους από τον Herge).
Λατρευτό είδος; Ροκ εντ Ρολ. Αγαπημένη μέθοδος αυτοκαταστροφής; Αλκοολ. Εφιάλτης; Η λήθη. Εχθρός; Τα κλειδαμπαρωμένα μυαλλά, το καπιταλιστικό σύστημα, ο Μητσοτάκης (κιας μάχεται να με βγάλει Μητσοτακηκό ο Πλαστήρας). Πατρίδα; Γη. Προορισμός; Παντού και πουθενά. Διεύθυνση Διαμονής; Χώρα των pub, Τρίτη πόρτα δεξιά, κάτω απ’ το βαρέλι με την Guiness.
Και στα δικά σας
Χαρούμενα Χριστούγεννα
Και επαναστατικό 2007
Λατρευτό είδος; Ροκ εντ Ρολ. Αγαπημένη μέθοδος αυτοκαταστροφής; Αλκοολ. Εφιάλτης; Η λήθη. Εχθρός; Τα κλειδαμπαρωμένα μυαλλά, το καπιταλιστικό σύστημα, ο Μητσοτάκης (κιας μάχεται να με βγάλει Μητσοτακηκό ο Πλαστήρας). Πατρίδα; Γη. Προορισμός; Παντού και πουθενά. Διεύθυνση Διαμονής; Χώρα των pub, Τρίτη πόρτα δεξιά, κάτω απ’ το βαρέλι με την Guiness.
Και στα δικά σας
Χαρούμενα Χριστούγεννα
Και επαναστατικό 2007
Monday, December 11, 2006
16/12 ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!
Eine halbe Tasse Staubzucker
Ein viertel Teelöffel Salz
Eine Messerspitze türkisches Haschisch
Ein halbes Pfund Butter
Ein Teelöffel Vanillenzucker
Ein halbes Pfund Mehl
Einhundertfünfzig Gramm gemahlene Nüsse
Ein wenig extra Staubzucker
... und keine Eier
In eine Schüssel geben
Butter einrühren
Gemahlene Nüsse zugeben und
Den Teig verkneten
Augenballgroße Stücke vom Teig formen
Im Staubzucker wälzen und
Sagt die Zauberwörter
Simsalbimbamba Saladu Saladim
Auf ein gefettetes Backblech legen und
Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und KEINE EIER
Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und Keine Eier ..
(in english) THE EGGS OF SATAN
Half a cup of dust sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 gram ground nuts
A little extra dust sugar
... and no eggs
Into a bowl give
Butters stir in
Ground nuts admit and
Knead the dough
Eye Ball size piece of the dough molds
In the dust sugar rolls and
Say the magic word
Abracadabra
On a greased griddle puts and
With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and NO EGGS
With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and no eggs..
(in accurate english)
The Eggs of Satan
Half a cup of powdered sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 grams ground nuts
A little extra powdered sugar
... and no eggs
Place in a bowl
Stir in butters
Mix in ground nuts and
Knead the dough
Mold into Eye Ball sized balls
Roll in the powdered sugar and
Say the magic word
Abracadabra
Put on a greased griddle and
Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and NO EGGS
Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and no eggs..
Ein viertel Teelöffel Salz
Eine Messerspitze türkisches Haschisch
Ein halbes Pfund Butter
Ein Teelöffel Vanillenzucker
Ein halbes Pfund Mehl
Einhundertfünfzig Gramm gemahlene Nüsse
Ein wenig extra Staubzucker
... und keine Eier
In eine Schüssel geben
Butter einrühren
Gemahlene Nüsse zugeben und
Den Teig verkneten
Augenballgroße Stücke vom Teig formen
Im Staubzucker wälzen und
Sagt die Zauberwörter
Simsalbimbamba Saladu Saladim
Auf ein gefettetes Backblech legen und
Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und KEINE EIER
Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und Keine Eier ..
(in english) THE EGGS OF SATAN
Half a cup of dust sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 gram ground nuts
A little extra dust sugar
... and no eggs
Into a bowl give
Butters stir in
Ground nuts admit and
Knead the dough
Eye Ball size piece of the dough molds
In the dust sugar rolls and
Say the magic word
Abracadabra
On a greased griddle puts and
With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and NO EGGS
With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and no eggs..
(in accurate english)
The Eggs of Satan
Half a cup of powdered sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 grams ground nuts
A little extra powdered sugar
... and no eggs
Place in a bowl
Stir in butters
Mix in ground nuts and
Knead the dough
Mold into Eye Ball sized balls
Roll in the powdered sugar and
Say the magic word
Abracadabra
Put on a greased griddle and
Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and NO EGGS
Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and no eggs..
Επιτέλους ψώφηξε! Στα διαλα να παει και όλο του το σοϊ
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=93093252
Monday, November 20, 2006
το επαιτειακόν
Αν υπάρχει ένας λόγος που με κάνει να ασχολούμαι σε αυτό το άρθρο με το Κυπριακό, αυτός είναι η υποκρισία την οποία βλέπω να επικρατεί, σε σχέση με τη λύση του. Όλοι ευαγγελίζονται τη λύση αλλά, όποια λύση και να προτείνουν είτε είναι αδύνατον να γίνει κοινά αποδεκτή, είτε δεν μπορεί να γίνει βιώσιμη. Ολοι, αριστεράς συμπεριλαμβανωμένης, ζουν υπό την ψευδαίσθηση ότι τη λύση θα την δώσουν ο ΟΗΕ και η ΕΕ. Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω, όμως, πως μπορούν οργανισμοί οι οπίοι είναι καθαρά δημιουργήματα αστικών πολιτικών ελίτ, να λύσουν νένα πρόβλημα που στη ρίζα του είναι.......ταξικό
Εξηγώ. Στο Κυπριακό ενεπλάκησαν, πέντε αστικές τάξεις. Η ελληνική αστική τάξη, που μάζι με την Ε/Κ αστική τάξη ζητούσαν ένωση. Η τουρκική αστική τάξη και η Τ/Κ αστική τάξη, που ως αντίδραση στις απαιτήσεις των δύο προαναφερθεισών αστικών τάξεων, προέβαλλε το αίτημα για τη διχοτόμιση (taxim). Και η βρετανική αστική τάξη που έπαιζε το διαίρει και βασίλευε, για να έχει υπό τον έλεγχο της την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κυπριακός λαός ουσιαστικά βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι στο οποίο ήταν ο μοναδικός χαμένος. Σε αυτό έχει την ευθύνη και η αριστερά, μιας και ΄.οχι μόνο δεν αντιστάθηκε στις ορέξεις του κεφαλαίου όπως αυτό εκφραζόταν στην Κύπρο, αλλά πολλές φορές το υπερφαλάγγιζε από τα δεξιά.Έτσι, φτάσαμε στν παρούσα κατάσταση, όπου ο λαός περιμένει μια λύση, η οποία ομως όποτε φαίνεται να εμφανίζεται, ουσιαστηκά σκαλώνει στην άρνηση της μίας ή της άλλης ελίτ. Και αυτό γιατί η κάθε προτεινόμενη λύση δεν είναι δυνατόν να αρέσει και στις δύο ελίτ μιας και αυτές λειτουργούν με την ανταγωνιστική λογική του καπιταλισμού, σε βάρος του απλού κόσμου που με τρόμο παρακολουθεί το ενδεχόμενο της λύσης να απομακρύνεται με γρήγορο βηματισμό και τα κόμματα να λειτουργούν αντιδραστικά, στην προσπάθεια τους να καμουφλάρουν το κενό που έχουν αφήσει. Αυτό γίνεται με συνθήματα κενά περιεχομένου και λύσεις σχοζοφρενικές. Τελευταία τέτοια, νόστιμη ιδέα που κυκλοφορεί, η δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με σεβασμό στο κοινωτικό κεκτημένο (μα δεν αναιρούν το ένα τ’άλλο;) και τη δέσμευση Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας ότι δεν θα επεμβαίνουν στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας (Ναι καλά, λες και εάν τη δώσουν θα την τηρήσουν). Λύσεις του τύπου «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο» όμως δεν οδηγούν πουθενά. Απλά μπαλώνουν προσωρινά κάποιες τρύπες.
Η αλήθεια είναι όμως ότι έχουμε χορτάσει από πρόχειρες λύσεις- φαστ φουντ, οι οποίες μόνο για εσωτερική κατανάλωση προορίζονται. Θέλουμε κάτι το ουσιαστικό, κάτι που θα χτυπήσει το κακό στη ρίζα του. Για αυτό και θα προτείνω τη λύση που προτείνουν οι περισσότεροι Τροτσκιστές αναλυτές για τα εθνικά προβλήματα. Μια σοσιαλιστική ομοσπονδία, όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν οι εργαζόμενοι μέσα από τα σινδυκάτα τους, και όχι οι όποιες πολιτικές ελίτ. Αυτό μπορεί να ενισχυθεί, από τη δημιουργία δικοινωτικών επιτροπών επαναπροσέγγισης, σε επίπεδα γειτονιάς, δήμου, ή χώρου εργασίας. Έτσι οι δύο κοινότητες θα μπορεσουν να έρθουν πραγματικά ποιο κοντά, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα αντιμετοπίζουν και οι δύο κοινότητες ανεξαιρέτως. Επίσης αυτό μπορεί να βοηθήσει στην διεκδήκηση ε/κ και τ/κ περιουσιών που χάθηκαν στις δικοινοτηκές ταραχές και κατά την εισβολή, αλλά και στην ομαλή επιστροφή όσων προσφύγων θέλουν να επιστρέψουν στις εστίες τους, αλλά και στην ομαλή συνύπαρξη με όσους εποίκους δεν θελήσουν να επιστρέψουν στην Τουρκία (σημ. Ένα μεγάλο μέρος των εποίκων είναι Κουρδικής καταγωγής και άρα με την επιστροφή του στην Τουρκία βρίσκεται υπό τον κίνδυνο διώξεων). Μπορεί να φαίνεται ουτοπική η λύση αυτή, αλλά τουλάχιστον είναι πιο πιθανό να επιβιώσει, και είναι εφικτή.
Λύσεις που διατηρούν το πολιτικό status quo και την κυριαρχία των αστικών τάξεων δεν υφίστανται καν ως λύσεις, αλλά διατηρούν εκείνο τον τεράστιο βραχνά που βρίσκεται πάνω απο το κεφάλι μας και λέγεται κατοχή. Τόσο η δεξιά, όσο και τα «αριστερά κοινοβουηλευτικά κόμματα» αδυνατούν να προσφέρουν μια οιαδήποτε λύση, πόσο μάλλον μια λύση που προβλέπει ένα ομοσπονδιακό κράτος που να λειτουργεί με τη λογική του σοσιαλισμού. Για αυτό τον λόγο πρέπει να ξεκινήσουμε τη δημιουργία μιας νέας αριστεράς, όπου οι αποφάσεις θα πέρνονται από τη βάση και όχι από κάποια ηγεσία, πράγμα που θα λειτουργήσει και ως μοντέλο για την λεθιτουργία της άνωθι ομοσπονδίας.
Εξηγώ. Στο Κυπριακό ενεπλάκησαν, πέντε αστικές τάξεις. Η ελληνική αστική τάξη, που μάζι με την Ε/Κ αστική τάξη ζητούσαν ένωση. Η τουρκική αστική τάξη και η Τ/Κ αστική τάξη, που ως αντίδραση στις απαιτήσεις των δύο προαναφερθεισών αστικών τάξεων, προέβαλλε το αίτημα για τη διχοτόμιση (taxim). Και η βρετανική αστική τάξη που έπαιζε το διαίρει και βασίλευε, για να έχει υπό τον έλεγχο της την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κυπριακός λαός ουσιαστικά βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι στο οποίο ήταν ο μοναδικός χαμένος. Σε αυτό έχει την ευθύνη και η αριστερά, μιας και ΄.οχι μόνο δεν αντιστάθηκε στις ορέξεις του κεφαλαίου όπως αυτό εκφραζόταν στην Κύπρο, αλλά πολλές φορές το υπερφαλάγγιζε από τα δεξιά.Έτσι, φτάσαμε στν παρούσα κατάσταση, όπου ο λαός περιμένει μια λύση, η οποία ομως όποτε φαίνεται να εμφανίζεται, ουσιαστηκά σκαλώνει στην άρνηση της μίας ή της άλλης ελίτ. Και αυτό γιατί η κάθε προτεινόμενη λύση δεν είναι δυνατόν να αρέσει και στις δύο ελίτ μιας και αυτές λειτουργούν με την ανταγωνιστική λογική του καπιταλισμού, σε βάρος του απλού κόσμου που με τρόμο παρακολουθεί το ενδεχόμενο της λύσης να απομακρύνεται με γρήγορο βηματισμό και τα κόμματα να λειτουργούν αντιδραστικά, στην προσπάθεια τους να καμουφλάρουν το κενό που έχουν αφήσει. Αυτό γίνεται με συνθήματα κενά περιεχομένου και λύσεις σχοζοφρενικές. Τελευταία τέτοια, νόστιμη ιδέα που κυκλοφορεί, η δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με σεβασμό στο κοινωτικό κεκτημένο (μα δεν αναιρούν το ένα τ’άλλο;) και τη δέσμευση Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας ότι δεν θα επεμβαίνουν στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας (Ναι καλά, λες και εάν τη δώσουν θα την τηρήσουν). Λύσεις του τύπου «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο» όμως δεν οδηγούν πουθενά. Απλά μπαλώνουν προσωρινά κάποιες τρύπες.
Η αλήθεια είναι όμως ότι έχουμε χορτάσει από πρόχειρες λύσεις- φαστ φουντ, οι οποίες μόνο για εσωτερική κατανάλωση προορίζονται. Θέλουμε κάτι το ουσιαστικό, κάτι που θα χτυπήσει το κακό στη ρίζα του. Για αυτό και θα προτείνω τη λύση που προτείνουν οι περισσότεροι Τροτσκιστές αναλυτές για τα εθνικά προβλήματα. Μια σοσιαλιστική ομοσπονδία, όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν οι εργαζόμενοι μέσα από τα σινδυκάτα τους, και όχι οι όποιες πολιτικές ελίτ. Αυτό μπορεί να ενισχυθεί, από τη δημιουργία δικοινωτικών επιτροπών επαναπροσέγγισης, σε επίπεδα γειτονιάς, δήμου, ή χώρου εργασίας. Έτσι οι δύο κοινότητες θα μπορεσουν να έρθουν πραγματικά ποιο κοντά, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα αντιμετοπίζουν και οι δύο κοινότητες ανεξαιρέτως. Επίσης αυτό μπορεί να βοηθήσει στην διεκδήκηση ε/κ και τ/κ περιουσιών που χάθηκαν στις δικοινοτηκές ταραχές και κατά την εισβολή, αλλά και στην ομαλή επιστροφή όσων προσφύγων θέλουν να επιστρέψουν στις εστίες τους, αλλά και στην ομαλή συνύπαρξη με όσους εποίκους δεν θελήσουν να επιστρέψουν στην Τουρκία (σημ. Ένα μεγάλο μέρος των εποίκων είναι Κουρδικής καταγωγής και άρα με την επιστροφή του στην Τουρκία βρίσκεται υπό τον κίνδυνο διώξεων). Μπορεί να φαίνεται ουτοπική η λύση αυτή, αλλά τουλάχιστον είναι πιο πιθανό να επιβιώσει, και είναι εφικτή.
Λύσεις που διατηρούν το πολιτικό status quo και την κυριαρχία των αστικών τάξεων δεν υφίστανται καν ως λύσεις, αλλά διατηρούν εκείνο τον τεράστιο βραχνά που βρίσκεται πάνω απο το κεφάλι μας και λέγεται κατοχή. Τόσο η δεξιά, όσο και τα «αριστερά κοινοβουηλευτικά κόμματα» αδυνατούν να προσφέρουν μια οιαδήποτε λύση, πόσο μάλλον μια λύση που προβλέπει ένα ομοσπονδιακό κράτος που να λειτουργεί με τη λογική του σοσιαλισμού. Για αυτό τον λόγο πρέπει να ξεκινήσουμε τη δημιουργία μιας νέας αριστεράς, όπου οι αποφάσεις θα πέρνονται από τη βάση και όχι από κάποια ηγεσία, πράγμα που θα λειτουργήσει και ως μοντέλο για την λεθιτουργία της άνωθι ομοσπονδίας.
Friday, November 17, 2006

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΝ
Αν δεν πας στο φεστιβάλ rainbow, ή στην παλιά πόλη τα Σαββατοκύριακα, ή αν δεν έχεις δει το Kalabush, αδυνατείς να καταλάβεις το μέγεθος της μεταναστευτικής κοινότητας που ζει στη Λευκωσία , ή το πως ζει αυτή η κοινότητα. Στην Λευκωσία ζουν αρκετές χιλιάδες μετανάστες. Αφανείς, οι περισσότεροι. Αφανείς γιατί τα αφεντικά τους τους στέλνουν σε δουλιές « κρυμένες» από τα μάτια της καθοσπρέπει κοινωνίας, δουλιές που κανείς δεν θέλει.
Πολλοί δουλεύουν στην κουζίνα κάποιου εστιατορίου, ή λαντζέρηδες σε μαγαζιά, για ψίχουλα, Άλλοι δουλεύουν, ανασφάλιστοι, στην ύπαιθρο , είτε ως εργάτες γης, είτε ως χτίστες. Οι πιο πολλές γυναίκες εργάζονται ως οικιακές βοηθοί. Άλλες έρχονται με την ψευδαίσθηση ότι θα δουλέψουν ως γραματείς , και καταλήγουν να χορεύουν για τα αδιφάγα μάτια διαφόρων λιγούρηδων, σε ελεϊνά στριπτιζάδικα, ή ακόμα χειρότερα, να βιάζονται επί πληρωμή από τους ίδιους λιγούρηδες. Σαββατοκύριακα και αργίες είναι για αυτούς άγνωστα πράγματα, μιας και το αφεντικό απαιτεί απ’ αυτούς να είναι στη διάθεση του εφτά μέρες τη βδομάδα. Και όλα αυτά μακρυά από τη βιτρίνα. Μην τυχόν και ξυπνήσουμε από το cyprus dream. Μην τυχόν και δούμε τα χάλια του,μην τυχόν και δούμε αυτή τη μοντέρνα μορφή δουλείας και δουλεμπορίου που επικρατεί στην Κύπρο. Η Κύπρος έχει ένα από τα ποιο απαρχαιωμένα συστήματα μετανάστευσης ever. Ακόμα και τώρα οι μετανάστες έρχονται στην Κύπρο με συμβόλαια, ενώ για τις περισσότερες χώρες ΕΕ μια απλή βίζα είναι αρκετή για να μπεις στην χώρα και να ζήσεις νόμιμα. Στην Κύπρο δεν υπάρχει, νομικά, η δυνατότητα για κάποιον μετανάστη να ζητήσει μονιμοποίηση μετά την παρέλευση της πενταετίας νόμιμης διαμονής. Αντιθέτως πρέπει να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, και να περιμένει το νέο συμβόλαιο για να επιστρέψει για άλλα πέντε χρόνια, κλπ,κλπ. Στην Κύπρο το αφεντικό δίνει στο κράτος μια εγκυητική 250-600 λίρών, για να καλυφτούν πιθανά έξοδα απέλασης. Επίσης για πιθανή ανανέωση της άδειας παραμονής, στην περίπτωση που είναι καλλιτέχνηδα, η εργαζόμενη πρέπει να εμφανιστεί στγο τμήμα μετανάστευσης, με το αφεντικό της και το διαβατήριο της.... Βέβαια αυτό προσφέρει κάλυψη στους νταβατζήδες, που μπορούν και με το νόμο να κατακρατούν τα διαβατήρια των εν λόγω γυναικών όσο θέλουν. Και όλα αυτά δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, βρίσκονται στην ιστοσελίδα του υπουργείου εσωτερικών. ΄Οσα δηλαδή υποδεικνύουν την συνενοχή, νομικά,του Κυπριακού κράτους σε αυτή τη νόμιμη μορφή δουλεμπορίου. Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία, όσον αφορά τους ξένους εργάζόμενους στο εσωτερικό της (όσους βρίσκονται στην χαμηλή μισθολογική κλίμακα) είναι ένα μοντέρνο σκλαβοπάζαρο,όπου ο αφέντης διαμαρτύρεται, και αισθάνεται να καταπατούνται τα δικαιώματα του όταν οι σκλάβοι σηκώνουν κεφάλι.
Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι, για την κατάσταση που επικρατεί στη νήσο Κύπρο, δεν φταίνε αυτοί οι άμοιροι που ήρθαν εδώ ζητώντας μια καλύτερη ζωή. Φταίνε τα «καλά» αφεντικά που δηλώνουν ότι τους «ποτίζουν, τους ταϊζουν, τους πληρώνουν χρησους, κλπ, κλπ,κλπ» ενώ στην πραγματικότητα τους εκμεταλεύνονται στο έπακρο, και όταν πάυουν να τους είναι χρήσιμοι πια, τους πετούν σαν στημένη λεμονόκουπα στο imigration. Φταίνε τα καλόπαιδα της Αστυνομίας που καθορίζουν, πια, την μεταναστευτική πολιτική του κράτους. Ενώ ακόμη συζητάται στο θέμα της μονιμοποίησης, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Ντιρεκτίβες, η αστυνομία εκβίαζει μετανάστες που βρίσκονται σχεδόν στο πέμπτο έτος της νόμιμης διαμονής, με απέλαση εαν δεν φύγουν οικιωθελώς από την δουλειά τους και την χώρα, και τους εργοδότες τους με είσοδο σε blacklist, εάν δεν τους απολύσουν πριν την πάροδο της πενταετίας. Επιπλέον η αστυνομία χρησιμοποιεί τα παιδία αυτών των ανθρώπων ως ομήρους, για να κάνουν τους γονείς να παραδωθούν,και να μπορούν να απελάσουν την οικογένεια χωρίς πολλά πολλά. Φταιει το υπουργείο που δίνει πια άδειες μόνο για τέσσερα χρόνια. Ναι μεν να έρχονται να δουλεύουν, αρκεί να δουλεύουν χωρίς πλήρη δικαιώματα, να είναι το φτηνό εργατικό δυναμικό που εμείς θέλουμε, για φτηνή παραγωγή, για να στριμώχνουμε τον ντόπιο εργαζόμενο, να μπορούμε να τον βάζουμε να εργαζεται όλο και περισσότερο για όλο και λιγότερα λεφτά. Να τους βάλουμε να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο, για να βγάζουμε όλο και περισσότερα κέρδη για τις εταιρίες μας. Ζήτω η νεοφιλελεύθερη πολιτική. Ζήτω η υποχόρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας! Στο όνομα του καπιταλισμού σας διατάζουμε να ξεφωρτωθείτε κάθε τι ανθρώπινα έχετε και να αλληλοκατασπαραχτείτε για να μας εξασφαλήσετε την Μερσεντές, την πισίνα, την πανάκριβη βίλα. Και άλλα τέτοια νόστιμα, απλά και μόνο για να πλουτίσουν κάπιοι κερδοσκόποι, καπιταλιστές, λαμόγια και μαφιόζοι τους οποίους έχουμε κάνει ήρωες. Η, καλύτερα , το καπιταλιστικό σύστημα έχει κάνει ήρωες. Αστείο ε; Και όμως είναι η πικρή πραγματικότητα.
Αυτός ο «ανταγωνισμός» μεταξύ ντόπιων και ξένων εργαζομένων, που έχει επιβληθεί από τα αφέντικα, είναι απότοκο του καπιταλιστικού συστήματος. Ο μόνος τρόπος για να βελτιωθεί η κατάσταση είναι ο εξής.
1) Κοινή πάλη ανάμεσα Κυπρίων και ξένων εργαζομένων για τα δικαιωματά τους σε ίσο μισθό, κοινωνικές ασφαλίσεις και παροχές από το κράτος.
2) Κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων για μονιμοποίκηση όσων μεταναστών πληρούν τα κριτήρια που έχει θέσει η ΕΕ.
3) Αυστηρός έλεγχος των κινήσεων της αστυνομίας απόν την κοινωνία και ανάλογες αντιδράσεις από την κοινωνία σε περίπτωση που η αστυνομία ασκεί κατάχρηση των εξουσιών της. Δεδν μπορεί η αστυνομία να καθορίζει τηνν πολιτική του κράτους σε οποιοδήποτε ζήτημα
4) Αυστηρός έλεγχος των πρακτικών του τμήματος μετανάστευσης
5) Παραχώρηση ασύλου σε όσους το αιτούνται
Μόνο με αυτό τον τρόπο θα επιτύχουμε την ενσωμάτωση αυτών των ανθ΄ρωπων,οι οπίοι, είτε το θέλουμε είτε όχι αποτελούν πυλώνα της Κυπριακής κοινωνίας
Wednesday, November 08, 2006
Από το blog της Νεολαίας Ενάντια στον Εθνικισμό
Μετά από ενημέρωση που έλαβε το ελληνικό τμήμα της Νεολαίας ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη-YRE, από τις Κυπριακές οργανώσεις: Νεολαία ενάντια στον Εθνικισμό και Σύνδεσμο Κυπριο-Κουρδικής Φιλίας, για την αναιτιολόγητη και παρατεταμένη κράτηση στα κρατητήρια Πάφου του Συριο-Κούρδου αιτητή ασύλου Saaid Alhachemi, αποφάσισε να παρέμβει διαμαρτυρόμενη στις αρμόδιες Κυπριακές αρχές.
Μας είχε γνωστοποιηθεί από τις παραπάνω οργανώσεις ότι ο Saaid Alhachemi είχε αποταθεί στην Υπηρεσία Μετανάστευσης Πάφου στις 9/10 για να ανανεώσει την προσωρινή άδεια παραμονής του ως αιτητής ασύλου, όποτε και ξεκίνησε η σύλληψη και κράτηση του, γιατί όπως τότε για πρώτη φορά ενημερώθηκε είχε απορριφθεί η αίτηση του, όμως αυτή η έγγραφη απόρριψη αποστάληκε σε λάθος (!) διεύθυνση και ποτέ δεν παραλήφθηκε από τον ίδιο.
Υπό αυτή την έννοια ενημερώθηκε ότι ο φάκελος του (F 05-04869 R) είχε κλείσει και ο ίδιος θα κρατούνταν προς απέλαση. Δύο διαφορετικοί δικηγόροι, ο κ. Αλεξάνδρου και η κ. Δρουσιώτη (UNCHR) κατάθεσαν στις προσφυγή ενάντια στην απόρριψη του αιτήματος ασύλου και αντιρρήσεις ενάντια στην κράτηση του (η πρώτη από την κα. Δρουσιώτη, στις 12/10).
Και όπως επιβάλει η τήρηση των αρχών της χρηστής διοίκησης αυτές οι δύο κινήσεις ήταν αρκετές για να διαταχθεί η απελευθέρωση του Saaid Alhachemi και να οριστεί η επανεξέταση του αιτήματος ασύλου.
Παρόλα αυτά μέχρι και τις 27/10 η κράτηση διατηρούνταν, καταχρηστικά κατά τη γνώμη μας.
Μετά από ένα 24ωρο μαραθώνιο τηλεφωνικών επικοινωνιών της εκπροσώπου της ελληνικής YRE, Χριστίνα Ζιάκκα, τα δεδομένα που υπάρχουν είναι τα εξής:
η πρώτη επικοινωνία έγινε με τον επικεφαλής της επιτροπής ασύλου του υπουργείου εσωτερικών, κ. Πολυδώρου (τηλ. 22445245 ή 22445271), ο οποίος δήλωσε ενήμερος, σύμφωνος ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίζεται η κράτηση και ως έχων δώσει ενδοϋπηρεσιακώς οδηγίες για την άρση της κράτησης.
Η δεύτερη επικοινωνία έγινε όπως ήταν το λογικό με τον επικεφαλής της αστυνομικής διεύθυνσης και κρατητηρίων Πάφου (τηλ. 26806060), όπου και ενημερωθήκαμε από τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι ποτέ δεν έφτασε στα χέρια τους έγγραφη εντολή για την άρση της κράτησης του Saaid Alhachemi κι ότι θα έπρεπε να απευθυνθούμε στην Υπηρεσία Μετανάστευσης-γραφείο Πάφου.
Η επικοινωνία με τον κ. Πολύβιο (τηλ. 26806200), επιβεβαίωσε ότι ούτε σε αυτούς είχε φτάσει ποτέ οποιαδήποτε έγγραφη εντολή και ότι θα έπρεπε να αναζητήσουμε τον «σπασμένο κρίκο της αλυσίδας», στο γραφείο της κ. Αννυς Σακαλή, Λειτουργού Μετανάστευσης.
Όλες οι προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή απέτυχαν. Αντί της ίδιας λοιπόν ζητήσαμε πληροφόρηση από τον κ. Ν.Θεοδώρου (τηλ. 22804404). Ο οποίος αφού αρχικά ζήτησε χρόνο να δει τον αντίστοιχο φάκελο του κ. Saaid Alhachemi, σε δεύτερη επικοινωνία μας, μας είπε ανάμεσα σε άλλα:
ότι δεν γνώριζε αν η κ. Σακαλή είχε εξετάσει τον φάκελο,
αν ήταν ενήμερη ότι είχαν κατατεθεί προσφυγή και αντιρρήσεις, έπρεπε να παύσει η κράτηση,
ότι μόνο η κ. Σακαλή έχει το μονοπώλιο να στέλνει στην αναθεωρητική αρχή εισήγηση περί ακύρωσης της κράτησης και της απόφασης απέλασης,
ότι δεν υπάρχει ορισμένος αναπληρωτής της με τα ίδια καθήκοντα, ώστε να μην μπλοκάρουν φάκελοι, με αποτέλεσμα την παραβίαση δικαιωμάτων όπως του αιτητή ασύλου κ. Saaid Alhachemi.
Ότι δεν γνώριζε σε ποιο χρόνο ο αιτητής ασύλου κ. Saaid Alhachemi θα αφήνονταν
Και ότι τελικά μόνο η κ. Σακαλή θα μπορούσε να μας ενημερώσει για την τύχη του κ. Saaid Alhachemi.
Εγιναν προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή χθές και σήμερα μέχρι τις 3.30 το απόγευμα αλλά δεν έγινε δυνατό να της μιλήσουμε.
Από την σκοπιά μας τα ερωτηματικά παραμένουν, καθώς και η ισχυρή διαφωνία μας για την παράταση της κράτησης του Σύριου – Κούρδου πρόσφυγα Saaid Alhachemi που δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να ασκήσει τα δικαιώματα που του αναγνωρίζουν οι διεθνείς συνθήκες και νόμοι.
Μας είχε γνωστοποιηθεί από τις παραπάνω οργανώσεις ότι ο Saaid Alhachemi είχε αποταθεί στην Υπηρεσία Μετανάστευσης Πάφου στις 9/10 για να ανανεώσει την προσωρινή άδεια παραμονής του ως αιτητής ασύλου, όποτε και ξεκίνησε η σύλληψη και κράτηση του, γιατί όπως τότε για πρώτη φορά ενημερώθηκε είχε απορριφθεί η αίτηση του, όμως αυτή η έγγραφη απόρριψη αποστάληκε σε λάθος (!) διεύθυνση και ποτέ δεν παραλήφθηκε από τον ίδιο.
Υπό αυτή την έννοια ενημερώθηκε ότι ο φάκελος του (F 05-04869 R) είχε κλείσει και ο ίδιος θα κρατούνταν προς απέλαση. Δύο διαφορετικοί δικηγόροι, ο κ. Αλεξάνδρου και η κ. Δρουσιώτη (UNCHR) κατάθεσαν στις προσφυγή ενάντια στην απόρριψη του αιτήματος ασύλου και αντιρρήσεις ενάντια στην κράτηση του (η πρώτη από την κα. Δρουσιώτη, στις 12/10).
Και όπως επιβάλει η τήρηση των αρχών της χρηστής διοίκησης αυτές οι δύο κινήσεις ήταν αρκετές για να διαταχθεί η απελευθέρωση του Saaid Alhachemi και να οριστεί η επανεξέταση του αιτήματος ασύλου.
Παρόλα αυτά μέχρι και τις 27/10 η κράτηση διατηρούνταν, καταχρηστικά κατά τη γνώμη μας.
Μετά από ένα 24ωρο μαραθώνιο τηλεφωνικών επικοινωνιών της εκπροσώπου της ελληνικής YRE, Χριστίνα Ζιάκκα, τα δεδομένα που υπάρχουν είναι τα εξής:
η πρώτη επικοινωνία έγινε με τον επικεφαλής της επιτροπής ασύλου του υπουργείου εσωτερικών, κ. Πολυδώρου (τηλ. 22445245 ή 22445271), ο οποίος δήλωσε ενήμερος, σύμφωνος ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίζεται η κράτηση και ως έχων δώσει ενδοϋπηρεσιακώς οδηγίες για την άρση της κράτησης.
Η δεύτερη επικοινωνία έγινε όπως ήταν το λογικό με τον επικεφαλής της αστυνομικής διεύθυνσης και κρατητηρίων Πάφου (τηλ. 26806060), όπου και ενημερωθήκαμε από τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι ποτέ δεν έφτασε στα χέρια τους έγγραφη εντολή για την άρση της κράτησης του Saaid Alhachemi κι ότι θα έπρεπε να απευθυνθούμε στην Υπηρεσία Μετανάστευσης-γραφείο Πάφου.
Η επικοινωνία με τον κ. Πολύβιο (τηλ. 26806200), επιβεβαίωσε ότι ούτε σε αυτούς είχε φτάσει ποτέ οποιαδήποτε έγγραφη εντολή και ότι θα έπρεπε να αναζητήσουμε τον «σπασμένο κρίκο της αλυσίδας», στο γραφείο της κ. Αννυς Σακαλή, Λειτουργού Μετανάστευσης.
Όλες οι προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή απέτυχαν. Αντί της ίδιας λοιπόν ζητήσαμε πληροφόρηση από τον κ. Ν.Θεοδώρου (τηλ. 22804404). Ο οποίος αφού αρχικά ζήτησε χρόνο να δει τον αντίστοιχο φάκελο του κ. Saaid Alhachemi, σε δεύτερη επικοινωνία μας, μας είπε ανάμεσα σε άλλα:
ότι δεν γνώριζε αν η κ. Σακαλή είχε εξετάσει τον φάκελο,
αν ήταν ενήμερη ότι είχαν κατατεθεί προσφυγή και αντιρρήσεις, έπρεπε να παύσει η κράτηση,
ότι μόνο η κ. Σακαλή έχει το μονοπώλιο να στέλνει στην αναθεωρητική αρχή εισήγηση περί ακύρωσης της κράτησης και της απόφασης απέλασης,
ότι δεν υπάρχει ορισμένος αναπληρωτής της με τα ίδια καθήκοντα, ώστε να μην μπλοκάρουν φάκελοι, με αποτέλεσμα την παραβίαση δικαιωμάτων όπως του αιτητή ασύλου κ. Saaid Alhachemi.
Ότι δεν γνώριζε σε ποιο χρόνο ο αιτητής ασύλου κ. Saaid Alhachemi θα αφήνονταν
Και ότι τελικά μόνο η κ. Σακαλή θα μπορούσε να μας ενημερώσει για την τύχη του κ. Saaid Alhachemi.
Εγιναν προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή χθές και σήμερα μέχρι τις 3.30 το απόγευμα αλλά δεν έγινε δυνατό να της μιλήσουμε.
Από την σκοπιά μας τα ερωτηματικά παραμένουν, καθώς και η ισχυρή διαφωνία μας για την παράταση της κράτησης του Σύριου – Κούρδου πρόσφυγα Saaid Alhachemi που δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να ασκήσει τα δικαιώματα που του αναγνωρίζουν οι διεθνείς συνθήκες και νόμοι.
Friday, November 03, 2006
Wednesday, November 01, 2006
Σαν να μην έφτανε η ιστορία με το Blogme
Ποσο δμοκρατικο και νομιμο ειναι το κρατος που ζουμε τελικα? Με υπουργικη αποφαση κλείνει το cultureguide.gr παραθέτω σχετικη ανοιχτη επιστολη.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συνεργάτες
Η νέα διοίκηση του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, υπό την προεδρία του κ. Μιχάλη Σιώψη, και το Υπουργείο Πολιτισμού, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργού κ. Γιώργου Βουλγαράκη και μετά από εισήγηση και προτροπή του έμμισθου συμβούλου του και δημοσιογράφου, κ. Θοδωρή Βαμβακάρη, αποφάσισε τον τερματισμό της λειτουργίας του cultureguide και την απόλυση της επταμελούς δημοσιογραφικής του ομάδας, μετά από τεσσεράμισι χρόνια συνεχούς λειτουργίας.
Ανάμεσα στους απολυμένους, μία έγκυος δημοσιογράφος και ένα άτομο με ειδικές ανάγκες με μερική τετραπληγία, ο οποίος εργαζόταν από το σπίτι.
Ο ΟΠΕΠ, το ΥΠΠΟ και ο δημοσιογράφος έμμισθος σύμβουλος του υπουργού, αποφάσισαν το κλείσμο του cultureguide.gr για μια σειρά από λόγους, που εκφράζονται μέσα από επιχειρήματα. Ας τα δούμε ένα προς ένα:
Επιχείρημα 1: Το cultureguide.gr στοιχίζει υπερβολικά στον ΟΠΕΠ και κατ#700;επέκταση στον Έλληνα φορολογούμενο.
Απάντηση: Όντως είναι έτσι. Συγκεκριμένα, το cultureguide κοστίζει περίπου 200.000 ευρώ το χρόνο. Στοιχίζει δηλαδή όσο οι μισθοί τριών συμβούλων του κ. Σιώψη, ή του κ. Βουλγαράκη. Με μία διαφορά... Όλες οι προτάσεις του cultureguide προς τη διεύθυνση του ΟΠΕΠ για εμπορική εκμετάλλευση του site απορρίφθηκαν πριν καν συζητηθούν. Εάν γίνονταν αποδεκτές, το cultureguide όχι μόνο θα κάλυπτε τα έξοδά του, αλλά θα έφερνε και κέρδος στον ΟΠΕΠ, δηλαδή στο ελληνικό δημόσιο. Ο ΟΠΕΠ όμως δεν ενδιαφέρεται να έχει έσοδα από το cultureguide, διότι στόχος του είναι να το κλείσει ούτως ή άλλως για λόγους που θα δούμε παρακάτω...
Επιχείρημα 2: Το cultureguide.gr έχει ελάχιστη επισκεψιμότητα που δεν ξεπερνά τους 150 unique users την ημέρα
Απάντηση: Μέγα ψέμμα. Παρά τις άθλιες τεχνικές υποδομές του ΟΠΕΠ και του ΥΠΠΟ, με τον κεντρικό server να τίθεται εκτός λειτουργίας σχεδόν καθημερινά για αρκετές ώρες (και άρα το cultureguide να είναι offline), και παρά την άρνηση της διοίκησης στις επανειλημμένες εκκλήσεις μας για ανανέωση και αναβάθμιση του site, το cultureguide σήμερα δέχεται πάνω από 8.500 επισκέψεις καθημερινά από όλον τον κόσμο (δείτε μόνοι σας τις εκτιμήσεις του www.statbrain.com). Εάν δεν είχαμε τα ανωτέρω τεχνικά προβλήματα και εάν είχαν εισακουστεί οι εκκλήσεις μας για αναβάθμιση, οι επισκέπτες μας θα ήταν ίσως διπλάσιοι.
Την ίδια στιγμή, το επίσημο site του ΥΠΠΟ, ο περιβόητος Οδυσσέας (www.culture.gr) δέχεται 3.500 επισκέπτες ημερησίως, δηλαδή λιγότερους από τους μισούς του cultureguide. Ένα ολοκληρωμένο ρεπορτάζ για το πόσο κοστίζει σήμερα στον Έλληνα φορολογούμενο ο Οδυσσέας στην παλαιά και την αναμενόμενη εδώ και πέντε χρόνια νέα μορφή του θα ήταν χρήσιμο. Σας ενθαρρύνουμε να ψάξετε το θέμα γιατί έχει πολύ πλάκα. Και πολύ γέλιο που ακούγεται ως τις Βρυξέλλες... Προτείνουμε λοιπόν στους κ.κ. Σιώψη, Βουλγαράκη και Βαμβακάρη, να κλείσουν τον Οδυσσέα αμέσως. Διότι με την λογική τους, εάν το cultureguide δέχεται 150 επισκέπτες την ημέρα, ο Οδυσσέας δεν έχει ούτε 60!
Επιχείρημα 3: Το cultureguide.gr το μόνο που κάνει είναι να κολλάει δελτία τύπου και να τα βγάζει online, κάτι που μπορούν να κάνουν δύο άτομα αντί για έξι.
Απάντηση: Εσείς οι συνάδελφοί μας γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτή η δουλειά μας. Οι διακρίσεις και τα βραβεία που έχουμε λάβει δεν ήταν για το πρωτοποριακό μας design γιατί κάτι τέτοιο δεν έχουμε, αλλά για την ποιότητα και το περιεχόμενο της ύλης μας. Έχουμε και λέμε:
Παροχείς πολιτιστικού περιεχομένου στον τρίγλωσσο δικτυακό τόπο της Ελληνικής Προεδρίας (eu2003.gr) το 2003.
Super Award 2003 της SuperNet για την ποιότητα του περιεχόμενου
Case study πολιτιστικής διαχείρησης από την ΑΣΟΕ, στο μεταπτυχιακό τμήμα των Decision Sciences το 2003
Α#700; βραβείο Mobius 2003 ως το καλύτερο ελληνικό πολιτιστικό site το 2003
Επιλογή από το World Summit for Information Society (WSIS) του ΟΗΕ για συμμετοχή στο World Summit Award (WSA) το 2004 για καλύτερο ηλεκτρονικό περιεχόμενο και δημιουργικότητα (best e-content and creativity example) στην κατηγορία e-government (ο διαγωνισμός πραγματοποιείται στη Γενεύη με τη συμμετοχή 139 χωρών, αλλά το cultureguide απουσιάζει λόγω μη έγκρισης της χρηματοδότησης του ταξιδιού από τον ΟΠΕΠ και ως εκ τούτου δεν συμμετέχει τελικά).
Επιλογή για συμμετοχή στο Digit World Contest του 2004 για δικτυακούς τόπους πολιτιστικού περιεχομένου, ανάμεσα σε 744 sites από 80 χώρες του κόσμου (και πάλι ο ΟΠΕΠ δεν ενδιαφέρθηκε να συμμετάσχει και χάθηκε η προθεσμία για δήλωση αποδοχής)
2ο βραβείο των Ermis Web Awards στην ενότητα "Sites for Public Sector / Non Profit Organizations" το 2004
Επιλογή από το Canadian Cultural Observatory (www.culturescope.ca) του καναδικού ΥΠΠΟ ως ένα από τα 20 καλύτερα πολιτιστικά sites στον κόσμο για να συμμετάσχει στην ιδρυτική πράξη του culturemondo.org, ενός υπερ-site που φιλοδοξεί να αποτελέσει την ομπρέλα των σημαντικότερων πολιτιστικών δικτυακών τόπων παγκοσμίως. Τελικά, το culturemondo.org ιδρύθυκε, χωρίς τη συμμετοχή του cultureguide.gr, καθώς ο ΟΠΕΠ δεν ενέκρινε την συμμετοχή του cultureguide στη σχετική διάσκεψη στην Ιαπωνία, όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση (Aichi, EXPO 2005).
Επιλογή εκ νέου για συμμετοχή στη 2η παγκόσμια συνάντηση πολιτιστικών πόρταλς που διοργανώνουν τα δίκτυα Culture.mondo και Culturelink του καναδικού ΥΠΠΟ στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας (20-22 Οκτωβρίου 2006). Και πάλι ο ΟΠΕΠ απέρριψε την έγκριση για συμμετοχή του cultureguide το οποίο είχε προτείνει να διοργανωθεί στην Αθήνα η 3η συνάντηση Culture.mondo το 2007, πρόταση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το διεθνές δίκτυο, αλλά αγνοήθηκε και πάλι από τον ΟΠΕΠ.
Μπορούμε να αναφέρουμε δεκάδες άλλες τιμητικές για τη δουλειά που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια διακρίσεις, αλλά η μεγαλύτερη διάκριση όλων είναι η πολύ θετική γνώμη που έχουν για μας εκατοντάδες πολιτιστικοί φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τεράστιος αριθμός καλλιτεχνών και ανθρώπων της Τέχνης, και φυσικά των περισσοτέρων δημοσιογράφων που ασχολούνται με τον Πολιτισμό. Αυτοί γνωρίζουν την αλήθεια πολύ καλύτερα από τον κ. Σιώψη, τον κ. Βουλγαράκη και τον κ. Βαμβακάρη, οι οποίοι άλλωστε δεν έχουν και καμμία σχέση με το αντικείμενο.
Βέβαια, οι πραγματικοί λόγοι της απόφασης τερματισμού της λειτουργίας του cultureguide δεν έχουν καμμιά σχέση με τους παραπάνω. Τις πολιτικές ερμηνείες δεν θα τις δώσουμε εμείς, αλλά εσείς...
Στο δια ταύτα...
Η σημερινή διοίκηση του ΟΠΕΠ, αλλά και σε μεγάλο βαθμό οι προ του 2004 διευθύνσεις, δεν έχει αντιληφθεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί τις απεριόριστες δυνατότητες του ηλεκτρονικού μέσου ενημέρωσης που είχε στα χέρια της. Κάποιοι φίλοι της ιδιώτες ίσως το γνωρίζουν καλύτερα. Ίσως τελικά όλα να γίνονται για το πάπλωμα; Μήπως σε λίγους μήνες δούμε το cultureguide σε ιδιωτικά χέρια κάποιου κουμπάρου; Για να δούμε...
Ηθικό δίδαγμα...
Το δράμα του ελληνικού δημόσιου τομέα και το στοιχείο αυτό που θεσμικά κάνει την Ελλάδα να απέχει έτη φωτός από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι διπλό:
α. η τεράστια διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, και
β. η τάση των μελών μιας κυβέρνησης να διορίζουν ανθρώπους σε δημόσιες θέσεις με βάση την προσωπική-κομματική σχέση που έχουν μαζί τους και όχι τις πραγματικές τους ικανότητες. Με τον τρόπο αυτό, υπονομεύουν το ίδιο τους το έργο.
Από σήμερα, το cultureguide είναι παρελθόν. Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε σύντομα μέσα από το διαδίκτυο.
Η ομάδα του cultureguide
Ηλίας Βεργίτσης
Ματίνα Μαυρομάτη
Νίκος Λεγάκης
Αφροδίτη Φούντα
Αργυρώ Ζαχαρίου
Ελένη Ηλιοπούλου
Βαγγέλης Τσούσης
ΥΓ. Όσοι επιθυμούν να διαμαρτυρηθούν για την εξέλιξη αυτή, ας το κάνουν με ένα email στις παρακάτω διευθύνσεις:
president@hch.culture.gr
minister@culture.gr
Αγαπητοί συνάδελφοι και συνεργάτες
Η νέα διοίκηση του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, υπό την προεδρία του κ. Μιχάλη Σιώψη, και το Υπουργείο Πολιτισμού, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργού κ. Γιώργου Βουλγαράκη και μετά από εισήγηση και προτροπή του έμμισθου συμβούλου του και δημοσιογράφου, κ. Θοδωρή Βαμβακάρη, αποφάσισε τον τερματισμό της λειτουργίας του cultureguide και την απόλυση της επταμελούς δημοσιογραφικής του ομάδας, μετά από τεσσεράμισι χρόνια συνεχούς λειτουργίας.
Ανάμεσα στους απολυμένους, μία έγκυος δημοσιογράφος και ένα άτομο με ειδικές ανάγκες με μερική τετραπληγία, ο οποίος εργαζόταν από το σπίτι.
Ο ΟΠΕΠ, το ΥΠΠΟ και ο δημοσιογράφος έμμισθος σύμβουλος του υπουργού, αποφάσισαν το κλείσμο του cultureguide.gr για μια σειρά από λόγους, που εκφράζονται μέσα από επιχειρήματα. Ας τα δούμε ένα προς ένα:
Επιχείρημα 1: Το cultureguide.gr στοιχίζει υπερβολικά στον ΟΠΕΠ και κατ#700;επέκταση στον Έλληνα φορολογούμενο.
Απάντηση: Όντως είναι έτσι. Συγκεκριμένα, το cultureguide κοστίζει περίπου 200.000 ευρώ το χρόνο. Στοιχίζει δηλαδή όσο οι μισθοί τριών συμβούλων του κ. Σιώψη, ή του κ. Βουλγαράκη. Με μία διαφορά... Όλες οι προτάσεις του cultureguide προς τη διεύθυνση του ΟΠΕΠ για εμπορική εκμετάλλευση του site απορρίφθηκαν πριν καν συζητηθούν. Εάν γίνονταν αποδεκτές, το cultureguide όχι μόνο θα κάλυπτε τα έξοδά του, αλλά θα έφερνε και κέρδος στον ΟΠΕΠ, δηλαδή στο ελληνικό δημόσιο. Ο ΟΠΕΠ όμως δεν ενδιαφέρεται να έχει έσοδα από το cultureguide, διότι στόχος του είναι να το κλείσει ούτως ή άλλως για λόγους που θα δούμε παρακάτω...
Επιχείρημα 2: Το cultureguide.gr έχει ελάχιστη επισκεψιμότητα που δεν ξεπερνά τους 150 unique users την ημέρα
Απάντηση: Μέγα ψέμμα. Παρά τις άθλιες τεχνικές υποδομές του ΟΠΕΠ και του ΥΠΠΟ, με τον κεντρικό server να τίθεται εκτός λειτουργίας σχεδόν καθημερινά για αρκετές ώρες (και άρα το cultureguide να είναι offline), και παρά την άρνηση της διοίκησης στις επανειλημμένες εκκλήσεις μας για ανανέωση και αναβάθμιση του site, το cultureguide σήμερα δέχεται πάνω από 8.500 επισκέψεις καθημερινά από όλον τον κόσμο (δείτε μόνοι σας τις εκτιμήσεις του www.statbrain.com). Εάν δεν είχαμε τα ανωτέρω τεχνικά προβλήματα και εάν είχαν εισακουστεί οι εκκλήσεις μας για αναβάθμιση, οι επισκέπτες μας θα ήταν ίσως διπλάσιοι.
Την ίδια στιγμή, το επίσημο site του ΥΠΠΟ, ο περιβόητος Οδυσσέας (www.culture.gr) δέχεται 3.500 επισκέπτες ημερησίως, δηλαδή λιγότερους από τους μισούς του cultureguide. Ένα ολοκληρωμένο ρεπορτάζ για το πόσο κοστίζει σήμερα στον Έλληνα φορολογούμενο ο Οδυσσέας στην παλαιά και την αναμενόμενη εδώ και πέντε χρόνια νέα μορφή του θα ήταν χρήσιμο. Σας ενθαρρύνουμε να ψάξετε το θέμα γιατί έχει πολύ πλάκα. Και πολύ γέλιο που ακούγεται ως τις Βρυξέλλες... Προτείνουμε λοιπόν στους κ.κ. Σιώψη, Βουλγαράκη και Βαμβακάρη, να κλείσουν τον Οδυσσέα αμέσως. Διότι με την λογική τους, εάν το cultureguide δέχεται 150 επισκέπτες την ημέρα, ο Οδυσσέας δεν έχει ούτε 60!
Επιχείρημα 3: Το cultureguide.gr το μόνο που κάνει είναι να κολλάει δελτία τύπου και να τα βγάζει online, κάτι που μπορούν να κάνουν δύο άτομα αντί για έξι.
Απάντηση: Εσείς οι συνάδελφοί μας γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτή η δουλειά μας. Οι διακρίσεις και τα βραβεία που έχουμε λάβει δεν ήταν για το πρωτοποριακό μας design γιατί κάτι τέτοιο δεν έχουμε, αλλά για την ποιότητα και το περιεχόμενο της ύλης μας. Έχουμε και λέμε:
Παροχείς πολιτιστικού περιεχομένου στον τρίγλωσσο δικτυακό τόπο της Ελληνικής Προεδρίας (eu2003.gr) το 2003.
Super Award 2003 της SuperNet για την ποιότητα του περιεχόμενου
Case study πολιτιστικής διαχείρησης από την ΑΣΟΕ, στο μεταπτυχιακό τμήμα των Decision Sciences το 2003
Α#700; βραβείο Mobius 2003 ως το καλύτερο ελληνικό πολιτιστικό site το 2003
Επιλογή από το World Summit for Information Society (WSIS) του ΟΗΕ για συμμετοχή στο World Summit Award (WSA) το 2004 για καλύτερο ηλεκτρονικό περιεχόμενο και δημιουργικότητα (best e-content and creativity example) στην κατηγορία e-government (ο διαγωνισμός πραγματοποιείται στη Γενεύη με τη συμμετοχή 139 χωρών, αλλά το cultureguide απουσιάζει λόγω μη έγκρισης της χρηματοδότησης του ταξιδιού από τον ΟΠΕΠ και ως εκ τούτου δεν συμμετέχει τελικά).
Επιλογή για συμμετοχή στο Digit World Contest του 2004 για δικτυακούς τόπους πολιτιστικού περιεχομένου, ανάμεσα σε 744 sites από 80 χώρες του κόσμου (και πάλι ο ΟΠΕΠ δεν ενδιαφέρθηκε να συμμετάσχει και χάθηκε η προθεσμία για δήλωση αποδοχής)
2ο βραβείο των Ermis Web Awards στην ενότητα "Sites for Public Sector / Non Profit Organizations" το 2004
Επιλογή από το Canadian Cultural Observatory (www.culturescope.ca) του καναδικού ΥΠΠΟ ως ένα από τα 20 καλύτερα πολιτιστικά sites στον κόσμο για να συμμετάσχει στην ιδρυτική πράξη του culturemondo.org, ενός υπερ-site που φιλοδοξεί να αποτελέσει την ομπρέλα των σημαντικότερων πολιτιστικών δικτυακών τόπων παγκοσμίως. Τελικά, το culturemondo.org ιδρύθυκε, χωρίς τη συμμετοχή του cultureguide.gr, καθώς ο ΟΠΕΠ δεν ενέκρινε την συμμετοχή του cultureguide στη σχετική διάσκεψη στην Ιαπωνία, όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση (Aichi, EXPO 2005).
Επιλογή εκ νέου για συμμετοχή στη 2η παγκόσμια συνάντηση πολιτιστικών πόρταλς που διοργανώνουν τα δίκτυα Culture.mondo και Culturelink του καναδικού ΥΠΠΟ στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας (20-22 Οκτωβρίου 2006). Και πάλι ο ΟΠΕΠ απέρριψε την έγκριση για συμμετοχή του cultureguide το οποίο είχε προτείνει να διοργανωθεί στην Αθήνα η 3η συνάντηση Culture.mondo το 2007, πρόταση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το διεθνές δίκτυο, αλλά αγνοήθηκε και πάλι από τον ΟΠΕΠ.
Μπορούμε να αναφέρουμε δεκάδες άλλες τιμητικές για τη δουλειά που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια διακρίσεις, αλλά η μεγαλύτερη διάκριση όλων είναι η πολύ θετική γνώμη που έχουν για μας εκατοντάδες πολιτιστικοί φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τεράστιος αριθμός καλλιτεχνών και ανθρώπων της Τέχνης, και φυσικά των περισσοτέρων δημοσιογράφων που ασχολούνται με τον Πολιτισμό. Αυτοί γνωρίζουν την αλήθεια πολύ καλύτερα από τον κ. Σιώψη, τον κ. Βουλγαράκη και τον κ. Βαμβακάρη, οι οποίοι άλλωστε δεν έχουν και καμμία σχέση με το αντικείμενο.
Βέβαια, οι πραγματικοί λόγοι της απόφασης τερματισμού της λειτουργίας του cultureguide δεν έχουν καμμιά σχέση με τους παραπάνω. Τις πολιτικές ερμηνείες δεν θα τις δώσουμε εμείς, αλλά εσείς...
Στο δια ταύτα...
Η σημερινή διοίκηση του ΟΠΕΠ, αλλά και σε μεγάλο βαθμό οι προ του 2004 διευθύνσεις, δεν έχει αντιληφθεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί τις απεριόριστες δυνατότητες του ηλεκτρονικού μέσου ενημέρωσης που είχε στα χέρια της. Κάποιοι φίλοι της ιδιώτες ίσως το γνωρίζουν καλύτερα. Ίσως τελικά όλα να γίνονται για το πάπλωμα; Μήπως σε λίγους μήνες δούμε το cultureguide σε ιδιωτικά χέρια κάποιου κουμπάρου; Για να δούμε...
Ηθικό δίδαγμα...
Το δράμα του ελληνικού δημόσιου τομέα και το στοιχείο αυτό που θεσμικά κάνει την Ελλάδα να απέχει έτη φωτός από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι διπλό:
α. η τεράστια διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, και
β. η τάση των μελών μιας κυβέρνησης να διορίζουν ανθρώπους σε δημόσιες θέσεις με βάση την προσωπική-κομματική σχέση που έχουν μαζί τους και όχι τις πραγματικές τους ικανότητες. Με τον τρόπο αυτό, υπονομεύουν το ίδιο τους το έργο.
Από σήμερα, το cultureguide είναι παρελθόν. Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε σύντομα μέσα από το διαδίκτυο.
Η ομάδα του cultureguide
Ηλίας Βεργίτσης
Ματίνα Μαυρομάτη
Νίκος Λεγάκης
Αφροδίτη Φούντα
Αργυρώ Ζαχαρίου
Ελένη Ηλιοπούλου
Βαγγέλης Τσούσης
ΥΓ. Όσοι επιθυμούν να διαμαρτυρηθούν για την εξέλιξη αυτή, ας το κάνουν με ένα email στις παρακάτω διευθύνσεις:
president@hch.culture.gr
minister@culture.gr
Tuesday, October 31, 2006
Προβολή του kalabush
ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΦΛΩΡΙΔΗ
KALABUSH
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ…
Θα προηγηθεί συζήτηση/παρουσίαση για τους κούρδους πρόσφυγες από τον
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟ-ΚΟΥΡΔΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ
CINE ΠΑΝΘΕΟΝ
ΠΕΜΠΤΗ 9/11, 8.30μ.μ.
Είσοδος: £3, μαθητικό/φοιτητικό: £2
KALABUSH
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ…
Θα προηγηθεί συζήτηση/παρουσίαση για τους κούρδους πρόσφυγες από τον
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟ-ΚΟΥΡΔΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ
CINE ΠΑΝΘΕΟΝ
ΠΕΜΠΤΗ 9/11, 8.30μ.μ.
Είσοδος: £3, μαθητικό/φοιτητικό: £2
Thursday, October 26, 2006
prisoner of stupidity
Με μεγάλη οργή βλέπω, ότι συνελήφθη ο διαχειριστής του blogme.gr. Η βλακεία στην όλη υπόθεση είναι ότι συνελήφθη ο διαχειριστής, και κατασχέθηκε ο σκληρός δίσκος του γιατί....κάποιος από τους χρήστες έγραψε κάτι προσβλητικό για κάποιο δημόσιο πρόσωπο. Δεν είναι δυνάτον, για χάρη της τιμής κάποιου που «έχει τα κονέ», να καταπατώνται κατάφορα τα συνταγματικά κατωχυρωμένα δικαιώματα που έχουν οι Έλληνες πολίτες, όπως αυτό της ελευθεροτυπίας. Η επιβολή ορισμένων απόψεων μέσω της χρήσης κατασταλτικών μέσων, είναι καταδικαστέα.
Φημολογείται δε ότι ο μυνιτής είναι ο γνωστός Δημοσθένης Λιακόπουλος, τηλε-έμπορος βιβλίων, ακροδεξιά φάτσα που γυροφέρνει την περιφερειακή τιβι της Ελλάδας πουλώντας εθνικιστικό ξερατό και θεωρίες συνομωσίας. Αν είναι όντως έτσι, τότε ή το αυγό του φιδιού βρίσκεται σε φάση εκκόλαψης, ή η Ελλάδα έγινε φασιστικό κράτος χωρίς να το πάρουμε είδηση.
Το comando duke azad zappa καλεί σε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης, σε ένδειξη συμπαράστασης στον άνθρωπο ο οποίος διώκεται άδικα........
Φημολογείται δε ότι ο μυνιτής είναι ο γνωστός Δημοσθένης Λιακόπουλος, τηλε-έμπορος βιβλίων, ακροδεξιά φάτσα που γυροφέρνει την περιφερειακή τιβι της Ελλάδας πουλώντας εθνικιστικό ξερατό και θεωρίες συνομωσίας. Αν είναι όντως έτσι, τότε ή το αυγό του φιδιού βρίσκεται σε φάση εκκόλαψης, ή η Ελλάδα έγινε φασιστικό κράτος χωρίς να το πάρουμε είδηση.
Το comando duke azad zappa καλεί σε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης, σε ένδειξη συμπαράστασης στον άνθρωπο ο οποίος διώκεται άδικα........
Tuesday, October 17, 2006
duke uncensored djing, Τετάρτη 18/10
Την Τεταρτη 18/10 και η ώρα μετά τις εννιά, η στήλη σας καλεί σε ένα ξέφρενο απ’όλα -έχει-ο-μπαξές μουσικό πάρτυ, στο heavy bar (κοινώς Ερμού 261 Παλιά Λευκωσία).
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ, ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ, ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ
Subscribe to:
Posts (Atom)
