info-cafe, Γαρδένια

Αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, παίζεται το τελευταίο επεισόδιο στον πόλεμο για την εκμετάλευση των δημόσιων χώρων. Από τη μία οι δημότες που θέλουν ελεύθερους χώρους πολιτισμού, ανάπαυσης και-γιατί όχι- πρασίνου και διασκέδασης, και από την άλλη οι δήμαρχοι που θέλουν να τους δώσουν προς εκμετάλευση σε ιδιώτες που έχουν σαφώς πιο τρέντυ και κερδοσκοπικές λύσεις κατά νου. Parking, εστιατόρια, καφετέριες που χρεώνουν τον καφέ 4 ευρώ, κωλάδικα και δε συμαζεύεται.
Μια παρόμοια ιστορία είναι και το info cafe στην περιοχή της Γαρδένιας, στου Ζωγράφου. Ο πρωηγούμενος ιδιοκτήτης νοίκιαζε τον χώρο από τον δήμο έναντι ευτελούς ποσού και φυσικά, το φέσωνε συστηματικά. Αποτέλεσμα ήταν ο δήμος να κλείσει το κατάστημα και να δεσμεύσει το χώρο, κρατώντας τον κλειστό εν αναμονή νέου ιδιώτη που θα τον εκμεταλευόταν.
Εδώ ακριβώς μπαίνει στο παιχνίδι και η επιτροπή των δημοτών. Καταλαμβάνουν τον χώρο, τον ανοίγουν στο κοινό και ο χώρος αρχίζει να λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενο στέκι. Εκεί συναντιούνται καθημερινά οι κάτοικοι της γειτονιάς, φοιτητές, οικογενειάρχες και συνταξιούχοι. Πίνουν τον καφέ τους έναντι ενός ευρώ, συζητούν για πολιτικά, παρακολουθούν συναυλιές και εκδηλώσεις, κάνουν πάρτυ, μέχρι και παζάρι με βιβλία. Οργανώνονται μαθήματα ξένων γλωσσών, ενώ ταυτόχρονα ξεκινούν και δραστηριότητες για τα παιδιά (όπως η κατασκευή χελιδονοφολιών). Παράλληλα ο δήμαρχος μπαίνει που και που στον χώρο και σε μία απέλπιδα προσπάθεια να κλείσει την κατάληψη κάνει κινήσεις σαμποτάζ. Κόβει την υδροδότιση, το ηλεκτρικό. Όμως ότι γκρεμίζει ο δήμαρχος τα ξημερώματα, ξαναχτίζεται το άλλο πρωί. Εμφανίζονται μάστορες που εθελοντικά επιδιωρθώνουν τις βλάβες και ο χώρος ξαναλειτουργεί το επόμενο πρωί. Ο χώρος λειτουργεί χάρη στην πολίτιμη βοήθεια εθελοντών που κρατούν τον χώρο ανοιχτό με βάρδιες και γενικά φροντιζουν ώστε τα πάντα να λειτουργούν σωστά. Παράληλα η επιτροπή συνεδρυάζει κάθε 15 μέρες για να συντονίσει την κατάσταση.
Κάπως έτσι περνούν τέσσερις μήνες. Μέχρι πορχτές τα ξημερώματα, οπότε εισέβαλε στον χώρο ο δήμος, κατάσχεσε όσα έπιπλα βρήκε, έκοψε το νερό και το ηλεκτρικό και ξανασφράγισε τον χώρο. Το ίδιο απόγευμα διοργανώθηκε πορεία στους δρόμους του Ζωγράφου, με την συμμετοχή 500 περίπου κατοίκων της περιοχής. Στη συνέχεια οι κάτοικοι έσπασαν τις κλειδαριές και μπήκαν στον χώρο, ώπου έγινε γενική συνέλευση και αποφασίστηκε ότι να συνεχιστεί η κατάληψη και να ξαναανοίξει το στέκι από το Σάββατο. Όμως σήμερα ο δήμαρχος (ο οποίος είχε υπάρξει και αριστίνδην δήμαρχος Ζωγράφου επί Χούντας) ξαναχτύπησε. Ξαναεισέβαλε στον χώρο και κατασχεσε και τα υπόλοιπα έπιπλα (τα οποία βρίσκονται πεταμένα έξω από αποθήκη του δήμου), έτσι ώστε να μην ξαναλειτουργήσει η κατάληψη. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο πλήγμα για τον χώρο των κινημάτων πόλης, ιδιώς σε μια περίοδο που εντείνεται η προσπάθεια τοπικών φορέων και νομαρχίών για εκχώρηση δημόσιων χώρων σε ιδιώτες προς εκμετάλευση, ανεξαρτήτως του τι λένε οι κάτοικοι. Έχουμε και λέμε. Επέκταση Αττικής οδού προς Ελληνικό και 6 κυκλικοί κόμβοι που τρώνε έκταση από το Μητροπολιτικό Πάρκο, μετατροπή του Μητροπολιτικού Πάρκου σε οικοδομίσημη περιοχή, Βωβοκτίρια στον Ελαιώνα, εκχώριση πάρκων απο τον Δήμο Αθηναίων για να γίνουν γκαράζ κ.ο.κ.

Πρέπει όλοι να αναλάβουμε δράση, για να μην χαθούν οι δημόσιοι χώροι, και να ξεκινήσουμε εξτρατείες για την διάσωση τους στις γειτονιές μας!!!!

Ενα ανοιξιάτικο πρωινό στην Ευρώπη, με υπόκρουση τις ωρολογιακές βόμβες.


Hear the ticking of your heartbeat beating
Hear the breaking of their promises

Hear the smashing of your expectations

Hear the shattering of half-rhymes


And all the timebombs

They're all dancing to the same song

In a world full of no ones

I am a someone

Timebomb

Timebomb

Timebomb

Timebomb


Stop now

What's that sound

Everybody look what's going down

Stop now

What's that sound

Everybody look what's going down
Stop now

What's that sound

Everybody look what's going down

Stop now

What's that sound

London Bridge is falling down
Chumbawamba- Timebomb


Eίναι από αυτές τις μέρες. Ξανά. H ζέστη με έχει κατακλύσει και το μυαλό μου κάνει περίεργα παχνίδια. Θέλω να βγω με τα μάτια κατακόκινα από τον ασύστολο έρωτα με την Mary Jane, το στομα να αφρίζει από τις μπύρες και τα γένια να στάζουν τεκίλα φωνάζωντας: I TALK TO PLANETS BABY!!! NOW I WANNA BE YOUR DOG!!! DONT TREAT ME LIKE A GOD, TREAT ME LIKE A DOG, I’LL COME TO YOU!!!

Δεν παίζει, κάτι έχω πάθει. Ίσως είναι η ελληνική πραγματικότητα, ίσως πάλι απλά να χρειάζεται να ξεφύγω για λίγο. Aλλά και πάλι βλέπω την παράνοια να με περιτρυγιρίζει. Στη Γαλλία λέει, οι εργαζόμενοι έχουν αρχίσει να κλειδώνουν τα αφεντικά και τους μεγαλοπαράγωντες των επιχειρήσεων στα γραφεία τους. Στην Γουαδελούπη σχεδόν έγινε επανάσταση που οδήγησε στην κατάργηση του ημιδουλοκτητικού συστήματοσ και την αύξηση του κατώτατου μισθού. Στην Iσλανδία και την Iρλανδία όλος ο κόσμος βρίσκεται στους δρόμους. Kαι στην Eλλάδα η κυβέρνηση ξανακαταφέρνει να ξαναβγάλει εαυτόν αθώο για τα μύρια όσα γίνονται, και η αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθεί εναγωνίως να μας πείσει ότι διαφέρει από την κυβέρνηση, αν και έχουν το ίδιο πρόγραμμα. H ζουν σε παράλληλο σύμπαν, η πιστεύουν τα όσα λένε, ή μας δουλεύουν κανονικά. Aποκλείεται να γίνεται κάτι εκτός των τριών. Για αυτό μία λέξη. YΠOKPIΣIA!

H μια λέξη που με έχει οδηγήσει στην παράνοια τις τελευταίες μέρες. Mου φαίνεται ότι ενώ υπάρχει ένα μείζον πρόβλημα που ωφείλεται στις πολιτικές που εφαρμόζονται απο το 80, όλοι κοιτάζουν σε αυτή την χώρα, και κατά συνέπεια όλοι οι διοικούντες το μάταιο αυτό σύστημα που λέγεται καπιταλισμός, να βγάλουν την ουρίτσα τους απ’έξω και με την πρώτη ευκαιρία να συνεχίσουν το ίδιο πρόγραμμα λες και δεν συνέβη κάποια οικονομική κρίση τα τελευταία δύο χρόνια.
Oι ευρωπαίοι πολίτες καταστρέφονται από τις ιδέες της αειφόρου ανάπτυξης, της δικτατοριάς (H οικονομίας) της ελεύθερης αγοράς και την προσμονή μήπως βρέξει λεφτά από τα υπερχειλισμένα κέρδη των λίγων που έχουν τα κεφάλαια και δεν νοιώθουν απο κρίση. Kαι η λογική μου το ίδιο. Mου φαίνεται ότι έφτασε ο καιρός για μια αλλαγή. Eπανάσταση τώρα! Pίξη τώρα! Kαιρός να ξαναδιεκδικήσουμε μια ανθρώπινη ζωή. Nομίζω ότι και εμείς πρέπει να επιστρέψουμε στους ταξικούς αγώνες και να πάρουμε μπρος. Nα επεκτείνουμε την εξέγερση και να στείλουμε τους νεοφιλελέυθερους να κάνουν παρέα στη Θάτσερ, εκεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Kαι να οικοδομήσουμε την νεα κοινωνία από τις στάχτες της παλιάς.

Aχ τι μου θυμίζεις Aλκίνοε

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
Ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά


Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη Βουλή
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ
"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν, τι ωραία που πέφτουν"...





"Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική



Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών
θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό



Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα
έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή



Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου
Με τρομάζεις εσύ
Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

Αλκίνοος Iωαννίδης, Πατρίδα

Βουκώλος νο3

Νέος Βουκώλος με άρθρα από Δούκα, Πλανήτα,Ονήσιλομ Έλενα και το κακό συναπάντημα....τρεχάτε να τον πάρετε στο ucy, αλλά εάν δεν προλάβετε, ρίχτε μια ματιά εδώ

http://voukwlos.blogspot.com/2009/04/3_06.html

One Day

Μια μέρα θα ξυπνήσω, και θα είναι όλα μια μακρινή ανάμνηση. Και οι κόμπλες, και οι ηλίθιοι αξιοματικοί, και οι ποινές δι ασήμαντον αφορμή, και το πηγαινέλα στη Σαλαμίνα, και τα βίσματα και όλοι τους......Μια ωραία μέρα θα ξυπνήσω και θα ξαναέχω προσωπική ζωή, το κάψιμο θα έχει υποχωρήσει και η λογική θα πρυτανεύει. Μια ωραία μέρα δεν θα δουλεύω για κάποιον που μου ζητά ελαστικό ωράριο προς 8.70 ευρώ το μήνα, και την ποινή της φυλακής περίπτωση που παραιτηθώ από τη δουλειά μου. Μια ωραία μέρα δεν θα φοράω τη στολή, για να υπακούω σε κάποιους που φοράνε μερικές σαρδέλες παραπάνω, οι οποίοι επιμένουν να μου στερούν ένα χρόνο από τη ζωή μου για να διακιολογούν το 15% επί του κρατικού προϋπολογισμού που πάει στις δαπάνες και τις νόμιμες μίζες τους.....Και αυτή η μέρα είναι μακρυά, απλά κάπου στον ορίζοντα

Aλλιώς μετράς όταν είσαι παπάς;

Τον τελευταίο καιρό ακούγεται πολλύ έντονα το ενδεχόμενο να χτιστεί ένας νέος μητροπολιτικός ναός μέσα στην Παλιά Λευκωσία. Το νέο κτίριο θα αντικαταστήσει τον, κατά τα φαινόμενα, πολύ μικρό υπάρχοντα ναό. Όμως, σύμφωνα με τα όσα διαβάζω στον τύπο ο ναός αυτός θα έχει μεγάλο ύψος, και γενικά θα είναι ενός μεγέθους που δεν σηκώνει το αρχιτεκτονικό τοπίο μέσα στην παλιά πόλη. Και ερωτώ εγώ ο έρμος. Όταν οι ίδιοι οι κάτοικοι της παλιάς πόλης δεν μπορούν να τοποθετήσουν έναν ηλιακό συλλέκτη στις ταράτσες των σπιτιών τους γιατί αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της περιοχής, τότε πως τολμά η αρχιεπιστκοπή να διανοηθεί να κάνει ένα τέτοιο έγκλημα; Και ακόμη περισσότερο, πως μπορεί να διατείνεται ότι το κάνει για να αναβαθμηστεί η περιοχή, όταν αφήνει κτίρια της ιδιοκτησίας της, μέσα στην εντός των τειχών Λευκωσία, να σαπίζουν, μιας και έχει να τα επιδιορθώσει από τον καιρό του Νωε;

Έχοντας περπατήσει πολλές φορές τους δρόμους της παλιάς πόλης, πιστεύω ότι κανένα τερατούργημα δεν θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της. Αντιθέτως η παλιά πόλη μπορεί να αναπτυχθεί μόνο μέσα από την ανάπτυξη πρωτοβουλιών που θα την καταστήσουν ένα ζωντανό μέρος φιλικό προς τους κατοίκους της, ντόπιους και μετανάστες. Δηλαδή ένα μέρος γεμάτο αυτόνομους κοινωνικούς χώρους όπου ανά πάσα στιγμή θα μπορούν να διοργανόνωνται πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις, μιας σειράς από χώρους που κατ’ αρχήν θα απολαμβάνουν οι ίδιοι, και κατά δεύτερο λόγο όσοι Λευκωσιάτες θέλουν να ασχοληθούν με αυτό το κάτιτις παραπάνω….

Προσπάθεια για διαδιακό tribute στον Χατζιδάκι, μαραθώνιο διαδικτυακό podcast

http://www.radiobubble.gr/el/blog/hatzidakis-tribute-day/3559/16-blogs-bubble-tribute-day

Ταϊστε με ακόμη περισσότερη βλακεία

Τις ίδιες ημέρες που δικάζεται ο Αντώνης Τσιπρόπουλος για την υπόθεση του blogme.gr, μια παρόμοια μύνηση βλέπει το φως της δημοσιότητας, αυτή τη φορά κατά διαδικτυακών τόπων αντιπληροφόρισης. Σε λίγο θα ζητήσουν και προληπτική λογοκρισία στα blog!!!!

Μήνυση κατά των συντακτών, διαχειριστών και υπευθύνων των indy.gr και indymedia.gr (!)

Αναδημοσιεύση απο Indy.gr

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕ
ΤΟΝ ΔΙΚΤΥΑΚΟ ΤΟΠΟ indy.gr

"Τον Ιανουάριο του 2006 έκανα το έγκλημα να κατοχυρώσω τον δικτυακό τόπο indy.gr για λογαριασμό της συλλογικότητας που ξεκινούσε το εγχείρημα.

3 χρόνια αργότερα, με επισκέφτηκε η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και μου παρέδωσε ένα χαρτί που με καλούσε να καταθέσω για υπόθεσή μου, απειλώντας με βίαιη προσαγωγή αν διανοηθώ να κάνω κάτι καλύτερο με το χρόνο μου. Πήγα λοιπόν στη ΓΑΔΑ και μου έδειξαν μια δημοσίευση σχετικά με το σκοπευτήριο Καισαριανής για την οποία ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρίας είχε ενστάσεις. Τους ενημέρωσα ότι το indy.gr δεν είμαι εγώ, αλλά ένα σύστημα μαζικής επικοινωνίας και μια μεγάλη κοινότητα ανθρώπων που το χρησιμοποιούν για να ανταλλάσουν κείμενα και οπτικοακουστικό υλικό. Πολλοί από τους χρήστες επιλέγουν να ανεβάζουν υλικό ανώνυμα, ενώ ο σέρβερ δεν διατηρεί τα ηλεκτρονικά τους ίχνη. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα μπορούσα να τους βοηθήσω να βρουν τον άνθρωπο που έκανε τη δημοσίευση.

Λίγες μέρες μετά μου ήρθε άλλο χαρτί, οπότε ξαναπήγα από ΓΑΔΑ. Αυτή τη φορά μου έδωσαν τη δικογραφία και μου ζητήσαν να απολογηθώ με υπόμνημα. Η μύνηση αφορά συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση, και στρέφεται ενάντια στους συντάκτες, τους διαχειριστές και τους υπευθύνους του indy.gr και του indymedia.gr. Υπόψιν πως το indymedia.gr είναι εδώ και χρόνια μόνο μια λευκή σελίδα.

Η δικογραφία περιέχει αναφορές στο ιστορικό της διαμάχης για το χώρο του Σκοπευτηρίου Καισαριανής, ένα άρθρο από το indy.gr για τις μηνύσεις του κ. Ρούσσου ενάντια στο δημοτικό συμβούλιο και άλλο ένα από το athens.indymedia.org για το ίδιο θέμα.

Την απάντηση μου στις κατηγορίες την παραδίδω αύριο. Πέρα όμως από ατομικές και νομικές απαντήσεις, νομίζω πως πρέπει να μιλήσουμε συλλογικά και πολιτικά, προκειμένου να υπερασπίσουμε την ανοικτή δημοσίευση και αδιαμεσολάβητη επικοινωνία στο διαδίκτυο γενικότερα, αλλά και το .gr domain ειδικότερα, ως ένα δημόσιο και ελεύθερο χώρο επικοινωνίας."

Πράσινη (Υπ)ανάπτυξη

Είναι μέγας καλλιτέχνης του σουρρεαλισμού ο δήμαρχος μας. Πρώτα στέλνει τα ΜΑΤ να προστατέψουν ένα πλαστικό δέντρο μην τυχόν και το κάψουν οι βάνδαλοι, και μετά τα στέλνει να δείρουν τους πολίτες της Κυψέλης που πήγαιναν να προστατέψουν τα αληθινά δέντρα της περιοχής τους. Πρώτα καλούσε τους Αθηναίους να μείνουν σπίτια τους για το καλό της πόλης, και τώρα τους καλεί να βγουν στους δρόμους για να επιτραπεί η κατασκευή του κτίριου του Βωβού στον Ελαιώνα (εκεί που θα έπρεπε να γίνει πάρκο). Και να σκεφτεί κανείς ότι πριν τις εκλογές έλεγε ότι θα ήθελε να κάνει την Αθήνα να είναι εφάμιλη της Στοκχόλμης, του Λονδίνου, της Βαρκελώνης, της Βαλένθια και δε συμαζεύεται. Τώρα, μετά από τόσα χρόνια η πόλη συνεχίζει να είναι το ίδιο γκρίζα, και οι ελάχιστοι πνεύμονες της γίνονται γκαράζ με λίγο γκαζόν απο πάνω, έτσι για να κρατάμε τα προσχήματα. Πράσινη ανάπτυξη σου λέει.
Δεν ξέρω τι φαντάζεται ο δήμαρχος μας όταν ψελίζει αυτές τις λέξεις, και τι νομίζει ότι σκέφτονται οι δημότες του. Αλλά νομίζω ότι η πικρή πραγματικότητα τον διαψεύδει. Και ότι επιπλέον ο Αθηναίος ποια δεν αντέχει τη σκέψη ότι η ζωή του ενδέχεται να υποβαθμιστεί. Να χαίρεται το όνειρο του ο κύριος δήμαρχος….Αλλά έτσι όπως στρώνει θα κοιμηθεί….

Φωνές βοώντων εν τη ερήμω

http://alexsoutsos.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
http://elfintoreality.wordpress.com/2008/12/11/η-παλια-πολη-και-οι-κάτοικοί-της/
http://erykini.blogspot.com/2009/01/blog-post.html

όσοι θέλουν δεν τα πιστεύουν....Είναι όμως η πραγματικότητα της Κήπρου, όπως την έζησα εγώ και οι φίλοι μου

Ο εξωστρακισμός της λογικής

Η δολοφονία του Αλέξη ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός
Η δολοφονική επίθεση κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα ήταν απλά έγκλημα πάθους
Οι νεκροί μετανάστες στο ρέμα της Πέτρου Ράλλη απλά ατυχήματα.
Αλλά η δολοφονική επίθεση κατά του αστυνομικού ήταν μια επίθεση στη δημοκρατία....

Για τον Αλέξη οι έρευνες ξεκίνησαν μετά από μερικές ώρες.
Για το παιδί στο Περιστέρι μετά από 15 ώρες
Για την επίθεση κατά της Κούνεβα δεν έχουν αρχίσει ακόμη (και ας έχουν περάσει 20 μέρες)
Για τους μετανάστες ουδείς ενδιαφέρθηκε να ερευνήσει.
Και όμως για τον αστυνομικό τους βρήκαν μέσα σε μία ώρα στην πλατεία Εξαρχείων (και ας έφυγαν οι δράστες προς Αλεξάνδρας μερία, δηλαδή την αντίθετη κατεύθυνση!).

Ως πότε θα εξωστρακίζουν τη λογική μας;

Israel's "preemptive" strike against gaza

The Israeli Defence Force did a preemptive strike against "Hamas Militants and dangerous terrorists". Seriously I can see the potential danger caused by five and six year old civilians. After ten or fifteen years of continuous carpet bombing and harrassment by the IDF, in case they survive, they might pick up a rocket launcher an d throw rockets into israel too..... Here's some photo's to proove the trouth behind what I'm saying... Photo's that most Israelis and Americans might never see


www.facebook.com/photo.php?pid=1834780&id=516123956#/photo.php?pid=1834800&id=516123956

Ο Διογένης στην εξέγερση

βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, δεν μπορώ παρά να ανατρέξω στην ιστορία του Διογένη.
Ο Διογένης ήταν ένας από τους ποιο γνωστούς κυνικούς φιλόσοφους, ουσιαστικά ένας αναρχικός της εποχής του. Ζει σε ένα πιθάρι, τις νύχτες περιφέρεται στους δρόμους της Αθήνας με ένα φανάρι ψάχνωντας να βρει τον άνθρωπο. Μια ημέρα, εμφανίζεται μπροστά στο πιθάρι του ένας νεαρός ηγεμώνας με μεγάλη δύναμη και το όνομα Αλέξανδρος, ο οποίος έχει ακούσει κάτι για τις ιδέες του. Του τάζει λαγούς και πετραχείλια, αλλά αυτός του ζητά απλά να κάνει στην άκρη γιατί του κρύβει τον ήλιο. Όλοι, μιλάνε για την μεγαλοψυχία και τον σεβασμό που έδειξε ο Αλέξανδρος στον “Αυθάδη” φιλόσοφο. Και όλοι χάνουν το προφανές. Δηλαδή, ότι επρόκειτο ουσιαστικά περί ενός κωλοδάχτηλου στην εξουσία. Στην ουσία ο Διογένης, ακόμα και παρά τη θέληση του, έλεγε ένα εξευγενισμένο μεν-μεγαλειώδες δε “αει γαμήσου” στον Βασιλιά, αλλά και σε όλα αυτά που πρέσβευε.
Εάν ζούσε ο Διογένης στη σημερινή Αθήνα μάλλον θα ήταν στο στοιχείο του. Και αυτό γιατί θα έβλεπε αυτό το κωλοδάχτυλο στην εξουσία να ανορθώνεται και να πολλαπλασιάζεται, σε ψηφιακές και αναλογικές διαστάσεις, στους δρόμους και στο χαρτί. Η μόνη διαφορά βρίσκεται στους λόγους. Η στάση του διογένη ωφειλόταν στην πιστή τίρηση μιας θερείας και την εφαρμογή της στην πράξη. Η εξέγερση όμως τον δεκαεξάρηδων δεν έχει το θεωρητικό ή το ιδεολογικό υπόβαθρο που ψάχνουν όμως οι διάφοροι θιασώτες της Αρχαίας Ελληνικής σκέψης.
Αντιθέτως αυτή η εξέγερση ωφείλεται κυρίως σε παράγοντες που είναι εμπειρικοί, με μια γερή δόση μαρξιστικής θεωρίας. Αυτοί οι δεκαεξάχρονοι, αυτοί οι εικοσάρηδες και οι εικοσπεντάρηδες δεν είναι ένα οποιοδήποτε στρώμα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι οι γόνοι των αστικών οικογενειών, των μικροαστών και των λούμπεν προλετάριων του σήμερα, που θα γίνουν οι καταπιεσμένοι προλετάριοι των άλλων. Μια γενιά δίχως μέλλον, μια γενιά σε απόγνωση. Μια γενιά που αφού δώσει τα κέρατα της σε φροντιστήρια, θα περάσει σε ένα ΑΕΙ που ανάθεμα και αν θα το έχει επιλέξει, θα το τελειώσει μετα βασάνων και κόπων, θα τσιμπήσει και κάνα μεταπτυχειακό, θα μάθει και δύο-τρεις γλώσσες για να καταλήξει σε μια κωλοδουλειά των 600 και των 700 ευρώ, την ίδια στιγμή που ο αληταράς απο δίπλα με την Πόρσε θα συνεχίσει να θυσαυρίζει, είτε γιατί τα έχει καλά με το κόμμα, είτε γιατί είναι ένα από τα λαμόγια που το σύστημα απλά και μόνο επιβραβεύει. Ενώ για το μεγαλύτερο μέρος της γενιάς των 30κάτι το όνειρο ήταν ένα Χάμερ, μια βίλα και βραδυές στην Παραλιακή και την Ιερά, για αυτήν την ομάδα ανθρώπων, ποια, όλα αυτά μοιάζουν με μια επικίνδυνη οφθαλμαπάτη, ένα ανύπαρκτο καρότο για πολλά μαστίγια.
Ούτε ήταν μόνο για τη δολοφονία του Αλέξη που ξεσηκώθηκαν. Ήταν για ένα σωρό πράγματα τα οποία γίνονται γύρω τους. Και αυτά τα πιτσιρίκια έχουν μυαλό και καταλαβαίνουν. Καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία, ούτε το Βατοπέδι, ούτε το σκάνδαλο στο υπουργείο πολιτισμού, ούτε οι αγκαλιές των ΜΑΤ με την Χρυσή Αυγή, ούτε η ζαρντινιέρα και τα πράσιανα παπούτσια, ούτε η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και τα παρελκόμενα της, ούτε τα 28 δις στις τράπεζες, ούτε η γενιά των 700 ευρώ. Καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνήσεις της Ελλάδας δολοφονούν τους νέους, αργά και συστηματικά, για να τρομάζουν και τους μεγαλύτερους. Όλα αυτά έχουν μετατρέψει τη νεολαία σε μια βραδυφλεγή βόμβα, η οποία σκάει με έναν τόσο βίαιο αλλά και σινάμα όμορφο τρόπο. Γιατί είναι ωραίο, μέσα από τη σπασμένη βιτρίνα της ελληνικής πολιτικής, την οποία σπάνε αυτά τα παιδιά, να ξεπροβάλλει ο όριμος πολιτικός λόγος μιας ομάδας συνειδητοποιημένων και επαναστατημένων μαθητών και φοιτητών που ξέρουν τι θέλουν και πως να το διεκδικήσουν.
Αυτά τα παιδιά δεν είναι ούτε οι χούλιγκαν που βλέπουμε στις ειδήσεις, ούτε τα ξένα κέντρα που επικαλούνται ΝΔ, ΚΚΕ και ΛΑΟΣ (οποία σύμπτωσις!!!), είναι το μέλλον μιας χώρας που τρώει τα παιδιά της, απλά και μόνο προς παραδειγματισμό των μεγαλυτέρων.
Κάτι το οποίο εγώ δεν μπορώ να ανεχτώ. Γι’ αυτό και εάν τελικά η ΝΔ κάνει την απειλή της πραγματικότητα και κατεβάσει τις ένοπλες δυνάμεις στο δρόμο, εγώ θα αρνηθώ να σηκώσω όπλο σε αυτά τα παιδιά, και τουλάχιστον θα προσπαθήσω να πείσω τους άλλους της μονάδας μου να κάνουν το ίδιο, ή και εάν χρειαστεί να στασιάσουν, για να μην χυθεί περισσότερο αίμα από αυτό του αδικοχαμένου Αλέξη……..

Οι πραίτορες βασανίζουν και δολοφονούν

Οι πραίτορες του Κου Πολύδωρα βασανίζουν και δολοφονούν. Την περασμένη βδομάδα σκότωσαν έναν Πακιστανό μετανάστη στην Πέτρου Ράλλη. Χτες δολοφόνησαν έναν έφηβο 16 χρονών στα Εξάρχεια. Ως πότε; Δεν πρέπει να περάσει έτσι. Όλοι σήμερα (7/11) στις 13:00 στο Μουσείο να τους δείξουμε ότι δεν πάει άλλο! ΝΑΤΟΙ, ΝΑΤΟΙ, ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ, ΠΗΡΑΝΕ ΤΑ ΓΚΛΟΜΠ ΚΑΙ ΒΑΛΑΝΕ ΣΤΟΛΕΣ

Ο Zappa στο ναυτικό

Λαμβάνω την τιμή να αναφέρω
Ναύτης Frank Zappa
2008 Δ'ΕΣΣΟ

Παρακαλώ αναφωνήσατε μετ' εμού

Si estoy marinero
Si estoy marinero
No soy capitan,
Ni capitan
Ni capitan

Εδώ ο κόσμος καίγεται

Από τη μία βλέπω την καταχώρηση που έβαλε προ καιρού ο Λεξιπένητας στο μπλογκ του (pousounefkopoupaeis.blogspot.com) σύμφωνα με την οποία την ηγεσία της ΕΔΕΚ βασανίζει ένα ερώτημα. Αν θα επανααφέρουν ως σύμβολο τους τη Μπουνιά η θα κρατήσουν τα λουλούδια.

Και από την άλλη μαθαίνω ότι εντόις των ημερών μας έρχεται επίσκεψη ο Γιατρός για να μιλήσει σε συνεστίαση στο Πολεμικο Μουσείο με θέμα "Η Επιστροφή του Σχεδίου Ανάν". Λες και δεν γίνεται της καριόλας με πιο σημαντικά θέματα στον κόσμο, όπως ας πούμε μια οικονομική κρίση, ο κόσμος δεν έχει να φάει και τα λοιπά, αυτοί ασχολούνται ακόμη με τις ίδιες βλακίες.
Έλεος.

Υ.Γ. Προς σύντροφους Κυπρίους συνμπλόγκερ. Αν βαρεθήκατε τον Γιατρό βγάλτε τον στη σύνταξη, μην τον βοηθάτε να κατσικώνεται στους άλλους λαούς.............

UPDATE: Στην συνεστίαση συμμετέχει ο Γεράσιμος Αρσένης, ο άνθρωπος που άλλαξε τα φώτα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα με τη μεταρρύθμιση του το 1998-99

Ο Ανδρεάς Αγγελίδης του ΔΗΚΟ

Και ο πασίγνωστος μας από τον Φιλελεύθερο Άριστος Μιχαηλίδης (παρεάς του Κουννάφφη ντε)

Συντονίζει ο Γιώργος Καραμπέλιας του γνωστού Σταλινο-Πατριωτικού περιοδικού Άρδην.

Φυντανάκια όλοι τους δηλαδή

Μπορείτε να το διαπιστώσετε στο http://ventetta.blogspot.com/2008/11/blog-post_3938.html

New post on the travellers uncensored blog

I just posted something new in the travellers uncensored blog. It is not on the interrail diaries, but it is an annex, wich will appear between diary posts, so that you can get a glimpse of my older adventures...

Une Jour In France

Μας εκπλήσσετε με τις γνώσεις σας Ω Δέσπoτα.

Κύριε Αρχιεπίσκοπε Κύπρου, μου προκαλείτε απίστευτη έκπληξη με τις γνώσεις σας περί γλωσσωλογίας, θεολογίας και μουησικής. Μέχρι πρότινος γνώριζα ότι το κοντραμπάσσο ήταν ένα μουσικό όργανο το οποίο χρησιμοποιείτο για να παίζονται διάφορες ανίερες μουσικές ( Ταγκό, σάλσα,τζαζ,ροκ εντ ρολ και άλλα πράγματα του Σατανά). Αυτό που δεν εγνώριζα ήταν ότι το κοντραμπάσσο μπορεί να γίνει ως αυτό καθεαυτό κάτι ανίερο, και μάλιστα μέσω του οποίου γίνονται σκανδαλώδεις οικονομικές συμφωνίες. Σας ευχαριστώ δι αυτήν την πληροφορία από τα βάθη της καρδίας μου
Με τιμή,

Σεμνά και ταπεινά.....μας κλέβουνε!!!

Πριν μια περίπου τετραετία η ΝΔ έβγαινε στην κυβέρνηση με ηγέτη το «καθαρόαιμο» του κ Δαϊλάκη και σύνθημα τον «ανένδοτο» αγώνα κατά της διαφθοράς. Τώρα, εν έτει 2008, οι δηλώσεις περί σεμνότητας και ταπεινότητας φαντάζουν μόνο σαν ανέκδοτο. Ένα ανέκδοτο σε βάρος του απλού πολίτη, του εργαζόμενου, του νεολαίου, του φοιτητή. Ο «ανένδοτος» μετατράπηκε σε πλιάτσικο, με ιερείς, ηγούμενους, βουλευτές, υπουργούς, γραμματείς και φαρισαίους ενδεδημένους με τον γαλάζιο μανδύα του πατριώτη ή τον πράσινο μανδύα του σοσιαλδημοκράτη να τρέχουν να διεκδικήσουν ο καθείς την μεγαλύτερη (σε χωρητικότητα) κουτάλα. Αυτό που βλέπουμε είναι το αποτέλεσμα της δράσης του συμπλέγματος σοσιαλδημοκρατών (μερικές φορές)-νεοφιλελεύθερων-λαικής δεξιάς και δεξιάς του Κυρίου- ΣΕΒ. Και δεν είναι μόνο το παπαδαρίο που θυσαυρίζει στις πλάτες μας. Είναι και οι διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες που γίνονται σιγά σιγά κάτι σαν τον Ζυμαρούλη. Όλοι δηλαδή όσοι έπιασαν τους ανέμους της αλλαγής που εμφανίστηκαν από το 85 και μετά (όλως παραδόξως όλοι έπνεαν προς την ίδια κατεύθυνση, την ΛΙΤΟΤΗΤΑ-ΙΔΙΟΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ).

Και επί ΠΑΣΟΚ υπήρχαν καραμπινάτες αρπαχτές και σκάνδαλα,απλά οι του ΠΑΣΟΚ ήταν ρε παιδί μου κομματάκι πιο επαγγελματίες, δεν πιάνονταν τόσο εύκολα, ούτε αντιδρούσαν τόσο σπασμωδικά (τουλάχιστον μετά από την φάση που έστειλε ο Αντρέας τα ΜΑΤ να δείρουνε τους παππούδες). Η συνταγή για ένα αποτελεσματικό σκάνδαλο επι ΠΑΣΟΚ, ήταν ή η διαιώνηση των τρεχόντων σκανδάλων (όπως η αφορολόγιτη εκκλησιαστική περιουσία), ή η έναρξη καινούριων σκανδάλων που θα μεταλαμπαδεύονταν στην όποια νέα κυβέρνηση (Ολυμπιακή,ΕΛΤΑ, ΟΤΕ), ή το κουκούλωμα (εντάξει τους ξέφυγε ο Κοσκωτάς, στην κορύφωση του σκανδάλου ήταν στα τελειώματα η κυβέρνηση τους-επερχόταν ο Μητσοτάκης με την «Κάθαρση» (άλλο ανέκδοτο κι’αυτό) αλλά για δείτε κάτι υπεργολαβίες που μοίραζε ο ΟΤΕ στα Βαλκάνια). Έτσι οι ΠΑΣΟΚΟΙ δεν είχαν τόσο χοντρό πρόβλημα όσο τα «γαλάζια παιδιά», εάν και θα ‘πρεπε.

Με τη ΝΔ όμως η αρπαχτή και η διαχείρηση αυτής είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Τα σκάνδαλα πολλαπλασιάζονται, οι λίγοι θυσαυρίζουν πλέον ανοιχτά και αδιάντροπα. Το ξεκίνημα έγινε με την πρώτη προσπάθεια να ξεπουληθούν τα λιμάνια, μετά με την προσπάθεια για ιδιοτικοποίηση της παιδείας και την αντίδραση του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως (ζαρντινιέρες, δακρυγόνα, πράσινα παπούτσια και έτερες ιστορίες). Στη συνέχεια SIEMENS, ΟΤΕ, Ολυμπιακή, ΟΣΕ, Βατοπέδι και τα συναφή. Δηλαδή μια συνεχής προσπάθεια να μεγαλώσει η μαύρη τρύπα που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ, και να ευνοηθούν οι διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες σε βάρος του κόσμου. Η κλασσικότερη κομπίνα που παίχτηκε ήταν τα καρτέλ. Χρόνια και χρόνια μας έχουν γανιάσει με εκείνη την ιστορία γι’ αγρίους ότι με ελεύθερη αγορά και ανταγωνισμό θα έχουμε......καλύτερες υπηρεσίες και τιμές.....Απεδείχθη μύθευμα αφού πολλές αγορές είναι ελεύθερες στην Ελλάδα, (όπως του γάλακτος, επί παραδείγματι), αλλά οι προσφερόμενες υπηρεσίες έχουν παραμείνει οι ίδιες, ενώ οι τιμές έχουν ανέβει κατακόρυφα.Στο δε γάλα, όπως και σε μια άλλη σειρά προϊόντων, η διαφορά των τιμών από εταιρία σε εταιρία έχειως ανώτατο όριο το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 10-20 λεπτών..... Μια βόλτα στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς αρκεί για να σας πείσει για την ορθότητα των όσων γράφω. Το λογικό αποτέλεσμα της ιστορίας αυτής, είναι το να έει φτάσει ο κοσμος στην κατάσταση να πηγαίνει για ψώνια στο σουπερμάρκετ με την πιστωτική κάρτα στο χέρι, αφού δεν ξέρει εάν το ρευστό που έχει θα φτάσει για να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες του σπιτιού. Για διασκέδαση έξω βέβαια ούτε λόγος, μιας και αυτή έχει γίνει πια πανάκρυβη..

Όλο αυτό είναι το περιβάλλον υπο το οποίο διεξάγονται οι διάφορες ιερές μπίζνες, εν Ελλάδι, σε μια περίοδο όπου ένα πολλύ μεγάλο μέρος του κόσμου ουσιαστικά λέει το ψωμί ψωμάκι και οι ελάχιστοι μεγαλοεπιχειρηματίες να πλουτίζουν αδιάντροπα απο ‘δω και απο ‘κει.
Ένας τέτοιος είναι και ο Εφραίμ, όπως ήταν και ο Χριστόδουλος, ο Ιερώνυμος και οι προκατοχοι του, όπως είναι και ο Ττόμης ο Β (ο οποίος σύμφωνα με τον Κώστα Κωσταντίνου του «Π»έχει μεγάλη έφεση στο Κοντραμπάσο). Όμως η επιτυχία όλων αυτών, και ίδίως του Χριστόδουλου, του Ττόμη και του Εφραίμ στο οικονομικό μάνατζμεντ, δεν ωφείλεται μόνο στις διοικητικές και οικονομικές τους ικανότητες, ούτε μόνο στους στενούς δεσμούς τους με πολιτικούς και οικονομικούς παράγωντες, Έλληνες ή Κύπριους, πράσινους ή γαλάζιους. Ούτε τόσο σε εκείνη την μερίδα των ψηφοφόρων που «βλέπει ράσο και ανοίγει το πορτοφόλι». Ωφείλεται κυρίως στην αδυναμία των εκάστωτε κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν την εκκλησία ως αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή μια επικερδής και αδιφάγος επιχείρηση, με έμφαση στα κτηματικά. Και επιπλέον υπάρχει μια αδυναμία αντιμετόπισης των απατηλών τρώπων με τους οποίους διαχειρίζεται αυτήν την περιουσία η εκκλησία ή προσπαθεί να την επεκτείνει, πολλές φορές δείχνοντας ότι πέρα από τις περι πνευματικής και κοινωνικής εργασίας φανφάρες είναι στην ουσία μια αδίστακτη και χωρίς την παραμικρή κοινωνική ευαισθησία επιχείρηση. Απο την τιτάνια προσπάθεια για την οικοπεδοποίηση της Πεντέλης, του Υμμητου και της Πάρνηθας (όπου βρίσκονται τεράστιες ανεκμετάλευτες δασικές εκτάσεις, υπό την ιδιοκτησία μεγάλων μοναστηριών), μέχρι τα αίσχη της Μονής Τομπλου στο Κάβο Σίδερο και την έξωση των παιδικών κατασκηνώσεων στην περιοχή της Χαλκιδικής, αυτό είναι το πρόσωπο των ιερών πατεράδων του έθνους. Οι οποίοι ακόμα και στις φιλανθρωπίες-κινήσεις διαφήμισης κάνουν τόσο μικρά έξοδα, όσο είναι δυνατόν για να μην μειωθούν τα υπερκέρδη τους (βλέπε αλληλεγγύη), την ίδια στιγμή που κυκλοφορούν με τεθωρακισμένα τζιπ, λιμουζίνες και ελικόπτερα, φορώντας άμφια τα οποία εάν πωλούνταν θα κάλυπταν το χρέος μιας χώρας του τρίτου κόσμου......

Αλλά αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Κοιτάχτε τι γίνεται στις ΗΠΑ με την όψιμη κρατικοποίηση ιδιωτικών τραπεζών για ένα-με δύο χρόνια, με σκοπό την κάλυψη των χρεών τους. Εκεί ένας άλλος καλούλης του Θεού (που βγήκε πρόεδρος την πρώτη φορά με νωθεία, και που πίστευε ότι το θείο του καθήκον είναι να σκοτώνει μουσουλμάνους-με τα λεφτά των φορολογουμένων βέβαια), καθοδηγούμενος από μια σειρά επιφανείς μαθητές του Hayek και του Friedman και μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων (βλέπε Dick Cheney, Paul Wolfowitz και cia) έθετε σε εφαρμογή ένα τεράστιο πρόγραμμα δυάλυσης των όσων κρατικών υπηρεσιών είχαν επιζήσει της εποχής Ρήγκαν το οποίο συμπεριλάμβανε ακόμη και την ανάθεση υπεργολαβιών του Αμερικάνικου Στρατού σε εταιρίες μισθοφόρων, όπως η περίφημη Blackwater. Αυτό φανερώνει και το πως βλέπουν το κράτος αυτοί οι άνθρωποι. Δηλαδή ως μια μαύρη τρύπα στην οποία ρίχνουν τα χρέη των επιχειρηματιών, έτσι ώστε να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τα χρέη των επιχειρήσεων τους χωρίς να πληρώσουν οι ίδιοι δεκάρα. Έτσι ώστε όταν «υποχωρήσει» η κρίση, να ξαναπάρουν την επιχείρηση και να ξανασυσωρεύσουν κεφάλαια, τα οποία υποτίθεται ότι όταν θα φτάσουν σε ένα σημείο υπερχείλησης, έτσι μαγικά, θα πέσουν ως μάννα εξ ουρανού στους εργαζόμενους (οι οπιοι μέχρι τότε θα εργάζονται ανασφάλιστοι και τρεις κ’εξήντα, αλλά για το καλό τους σκοτώνται στη δουλειά χωρίς να βλέπουν δεκάρα τσακιστή). Δηλαδή, ακόμα και εάν πραγματικά το πιστεύουν αυτό το πράγμα, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι και κερατάδες και δαρμένοι, δηλαδή να δουλεύουν για λίγα λεφτά και ταυτόχρονα να πληρώνουν για τις μαλακίες των εργοδοτών τους.

Σημεία των καιρών; Σαφώς και όχι. Αυτή η βαλίτσα έρχεται από πολύ μακρυά, σχεδόν από την εποχή που φιλελεύθερα και αστικά φύλλα εκδήλωναν τον θαυμασμό τους προς τον Στάλιν, και οι Φιλελεύθεροι παρέα με τους Σταλινικούς και τους Συντηρητικούς συμμαχούσαν με το Ναζιστικό κόμμα στο Reichstag. Αλλά το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των αποτελεσμάτων της συμαχιάς ανάμεσα στους συντηρητικους (και κατ’ επέκτασην τη δεξιά του Κυρίου) και τους νεοφιλελεύθερους ήταν η Χιλή. Μετά τις απέλπιδες προσπάθειες αποσταθεροποίησης της άτακτης κυβέρνησης Αλιέντε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους διάφορους οικονομικούς «χιτμεν» (υπάληλους της CIA ειδηκευμένους στο οικονομικό σαμποτάζ), η τελική λύση ήρθε μέσα από την συμαχία συντηρητικών κύκλων της χώρας, με το State Department και τη CIA, υπηρεσίες που ήταν γεμάτες από ανερχόμενα φυντάνια τύπου George Bush Sr, και άλλα καθιερωμένα φυντάνια τύπου Henry Kissinger. To 1973 αυτή η συμορία κατέλυσε την δημοκρατία στη χώρα, έριξε την κυβέρνηση και στη θέση της εγκατέστησε τον στρατηγό Πινοσέτ. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε η κυβέρνηση Πινοσέτ ήταν η ιδιοτικοποίηση όλων των κρατικών και κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα άνοιξε τις αγορές στην αχαλίνωτη επιχειρηματικότητα. Έτσι άρχησε ένα άνευ προηγουμένου πλιάτσικο στους πόρους της χώρας, και μια άνευ προηγουμένου εκμετάλευση της εκεί εργατικής τάξης. Γιατί, ενώ η κυβέρνηση Πινοσέτ άφηνε τις εταιρίες να κάνουν κυριολεκτικά ότι θέλουν, την ίδια στιγμή, με τις ευλογίες φιλελεύθερων οικονομολόγων και κυβερνήσεων (όπως και συντηρητικών βέβαια), κατέστειλαν με περισσή αγριότητα τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες του χιλιανού λαού. Κάτι παρόμοιο πήγε να γίνει και στην Αργεντινή επί Menem, αλλά οδήγησε σε μια μεγαλοπρεπή κατάρευση της οικονομίας της χώρας προ ετών (με τις κυβερνήσεις να τρέχουν να σωθούν η μία μετά την άλλη). Παρόμοιες προσπάθειες απέτυχαν και στο Περού την Κολομβία και τη Βολιβία. Μάλιστα η εξήγηση που δίνει ένας άλλος πασίγνωστος νεοφιλελεύθερος, ο Geofrey Sachs στο τελευταίο του βιβλίου, που φέρει τον τίτλο «το τέλος της φτώχειας» ήταν,λίγο πολλύ, ότι επειδή αυτές οι χώρες είναι κατά κόρον ορεινές, και η μεγαλύτερη πλειοψηφεία των κατοίκων τους ζει σε υψηλό υψόμετρο, οπότε ο εγγέφαλος τους δεν «αερίζεται» καλά. ΄Λρα αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να συλλέξουν και να επεξεργαστούν/αξιολογήσουν τις απαραίτητες πληροφορίες έτσι ώστε να λειτουργήσει η σωστά η ελευθερη αγορά και να απολαμβάνουν όλοι ίσων ευκαιριών κοκ. Εάν δεν είχα μια κάποια γνώση της δραματικής κατάστασης στην οποία έχουν φέρει αυτά τα οικονομικά μέτρα τον κόσμο σε αυτές τις χώρες, διαβάζοντας αυτά τα πράγματα θα γέλαγα. Γιατί μερικοί εκεί περά φαίνεται να μας θεωρούν αφελείς (συλλογικά). Μάλλον μια τέτοια αλαζωνία θα οδήγησε και την κυβέρνηση Βολιβίας όταν ιδιοτικοποίησε το....βρόχινο νερό στην περιοχή της Cochabamba. Ο λαός της περιοχής, που ούτως ή άλλως μαστίζεται από ακραία φτώχεια, ένιωσε ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι, πήρε τα όπλα και....all hell broke loose για την κυβέρνηση και τους εκεί άρχοντες, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω τον εν λόγω νόμο και.....λίγο αργότερα η κυβέρνηση να πέσει υπο το βάρος οικονομικών σκανδάλων και λαϊκών εξεγέρσεων. Στη δε Κολομβία, τη μόνη χώρα που επιμένει ανοιχτά στον νεοφιλελευθερισμό στην περιοχη, η κυβέρνηση Uribe κλυδωνίζεται τόσο άγρια λόγω της λαϊκής δυσαρέσκειας (η Κολομβία είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της υφιλίου btw) που προσπαθεί μάταια και με σπασμωδικές κινήσεις να στρέψει την προσοχή του κόσμου αλλού, με κινήσεις τόσο σπασμωδικές που θυμίζουν φάρσα, όπως τις κατηγορίες ενάντια στη Βενεζουέλα και τον Ισημερινό ότι υποστηρίζουν τους «τρομοκρατες» του FARC.

Δύο άλλα παράδειγμα ενός παρομοίου συμπλέγματος ήταν η Αγγλία από το 1979 έως τα τέλη της εποχής Blair και το φαινόμενο του «Ιρλανδικού Τίγρη». Η Αγγλία των δεκαετιών του ’60 και του ’70 θεωρείτο πρότυπο κοινωνικού κράτους. Όταν όμως ήρθε στην εξουσία η κυβέρνηση Θάτσερ, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αρχίσει την επιβολή μιας δρακόντειας εργατικής νομοθεσίας και ταυτόχρονα ένα πρόγραμμα εκτεταμένων περικοπών που οδήγησε σε χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων. Στην συνέχεια ξεκίνησε την απορύθμιση των δημοσίων συγκοινωνιών. Τις οποίες ιδιοτικοποίησαν οι εργατικοί επί Μπλαιρ, των διδάκτρων σε όλα τα Πανεπιστήμια (άλλη μαγκιά των εργατικών), και της απορυθμισης του NHS (tο Βρετανικό ΕΣΥ). Δηλαδή η συνέχιση της πολιτικής Θάτσερ, χωρίς πολλές αλλαγές, τόσο στο διεθνές όσο και στο εσωτερικό μέτωπο. Αποτέλεσμα; Μια Αγγλία με αβυσαλέες κοινωνικές διαφορές, και ένα χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων το οποίο μεγαλώνει συνεχώς. Στη δε Ιρλανδία, η οποία σε όλη από τα τέλη της δεκαετίας του 90 ακολουθούσε κατά γράμμα τις εντολές της ΕΕ στο οικονομικό πεδίο, μόλις αυτό το καλοκαίρι είδαμε μια από τις πιο θεαματικές καταρεύσεις του συστήματος. Σχεδόν 250,000 άνθρωποι (σε μια χώρα με πληθυσμό όσο της Ελλάδας) έχασαν τη δουλειά τους μέσα σε τρείς μήνες. Αριθμοί που σοκάρουν.

Αλλά το θέμα δεν είναι το πόσο χρεωκοπημένος είναι ο καπιταλισμός. Σε λίγο καιρό, όλοι αυτοί θα βρουν μια ακόμη πολύπλοκη και δυσνόητη φόρμουλα για να μας εξηγήσουν πως ο καπιταλισμός είναι το καλύτερο σύστημα, και απλά η προηγούμενη ήταν λάθος γιατί είχε κάμποσες περίπλοκες μαθηματικές πράξεις λιγότερες από τη νεότερη. Το θέμα όμως είναι να μην πιαστούμε κορόιδα από αυτή τη νέα φόρμουλα, και να εξηγήσουμε με απλά λόγια στον κόσμο, γιατί ο καπιταλισμός, με την χρήση οιουδήποτε μαθηματικού τύπου, παραμένει ένα σύστημα άδικο, αδύστακτο και άναρχο, με το οποίο οι προνομιούχοι τα πέρνουν όλα και οι μη προνομιούχοι απλά πέρνουν τον μουτζούρη και τραβάνε τα πάνδεινα. Δεν είναι δύσκολοι καιροί αυτοί που ζούμε. Για τα λαμόγια που βρίσκονται στην κορυφή του καπιταλιστικού συστήματος δεν είναι καθόλου δύσκολοι, ίσα ίσα είναι εποχή παχιών αγελάδων. Είναι καιροί που η συνείδηση της εργατικής τάξης πρέπει να πάει μπροστά και να την οδηγήσει στο να εκπληρώσει το ιστορικό της καθήκον. Να εξωρήσει τον καπιταλισμό στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως κάποτε έκανε με τη φεουδαρχία.

Ενας Μερμηγκας στη Συμπρωτευουσα.

Ένας μέρμηγκας κουφός με πήρε απ το χέρι
Είμαι λέει ο πιο σοφός σ΄ ολόκληρο τ' ασκέρι

Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ' ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό πολεμάμε,
εν-δυό δεν πεινάμε

Tα βολεύεις μια χαρά σπουδαίο μου μυρμήγκι
όμως πρόσεχε καλά τ' ωραίο σου λαρύγγι

Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ' ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό πολεμάμε,
εν-δυό μα πεινάμε

Πριν προλάβω να του πω το σύστημα ν' αλλάξει
πλάκωσε όλο το χωριό το μέρμηγκα να χάψει

Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ' ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό μα πεινάμε,
εν-δυό θα σε φάμε!


Δεν ξερω πόσοι απο εσάς είδαν την συνέντευξη του Κωστάκη από τη ΔΕΘ. Όσοι όμως την είδαν, υποψιάζομαι ότι είδαν ότι είδα και εγώ. Έναν ηγεμωνα ο οποίος είναι τελειως αποκωμμένος σε σχεση με τις ανάγκες και τις ανυσηχιες του λαου ο οποίος τον ψήφισε. Ενός πρωθηπουργού απο αποδείκνυε (για πολλωστή φορά) ότι χρωστάει την εκλογή του περισσότερο στις θητείες του Σημίτη που προϋγήθηκαν αυτού, και σχεδόν καθόλου στην πολιτική πρόταση που είχε (αλλά και το εάν είχε ή έχει, ή έχει να αμφισβητείται) αρθρώσει η ΝΔ. Εκεί, ωχυρωμένος πίσω από σχεδόν όλα τα ακούνητα στρατιωτάκια της Ελλάδας (ή τις ζαρντινιερες-διαλέγετε και παίρνετε) αλλά και πίσω απο τη θέση του ανώτατου άρχοντος των κομματικών και κρατικών οφικίων, έβγαλε έναν από τους πιο εξοργηστικούς (αν όχι κωμικοτραγικούς) λόγους του. Ως άλλη Μαρία Αντουανέττα, ή μάλλον ως άλλος Τσαουσέσκου, φαίνεται τώρα να ζει το δικό του «Φθηνόπωρο του Πατριάρχη».

Κατ’ αρχήν κάλυψε όλες τις ιερές Business που είχε το Βατοπέδι με το Ελληνικό Δημόσιο, μετά κάλυψε τον (νόμιμο) φορορυγά Βουλγαράκη, και κάλυψε και τον Αλογοσκούφη, ο οποίος μην μπορώντας-θέλωντας να κυνηγήσει το διαφυγόν μεγάλο κεφάλαιο, αποφάσησε να κυνηγήσει φορολογικά πάλι τα πιο αδύνατα στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας. Τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους συμμβασιούχους και την γενιά των 700 ευρώ. Στο ίδιο έργο θεατές, κάθε χρόνο λιτότητα, σχεδόν από τη δεκαετία του ’80. Η παράγκα των δεκαετιών του ’60 και του ’70, που έγινε πολυκατοικία επι ΠΑΣΟΚ, και τώρα έχει καλύψει ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο.

Όμως αυτή ήταν η μόνη. Από την άλλη υπάρχει και η όψη των δρώμων της συμπροτεύουσας. Εαν και οι παροικουντες την Ιερουσαλήμ είχαν κάποιες αμυδρες υποψίες για το μέγεθος της διαδήλωσης έξω από τη ΔΕΘ, οι μη έχωντες γνώση και οι οπαδοί της κυβέρνησης έλεγαν ότι θα πήγαιναν στις διαδηλώσεις μόνο οι μειωψηφίες. Μειωψηφίες που έφτασαν τις 20,000 άτομα, πολλοί εκ των οποίων είχαν πάει στην πόλη από τους γύρω νομούς, αλλά και από όλες σχεδόν τις περιοχές της Ελλάδας.

Τον παλμό έδιναν τα μπλοκ των ταχυδρομικών, της Ολυμπιακής, και των Σιδηροδρομικών, μαζί με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ για πρώτη φορά εμφανίστηκαν μεγάλα μπλοκ ένστολων διαδηλωτών (πυροπσβέστες και αστυνομικοί), ανθρώπων που δεν συνηθήζουν να κατεβαίνουν σε πορείες, τουλάχιστον οργανωμένα και σε τόσο μεγάλους αρυθμούς. Κάπου είχε πει ό Λένιν, ότι όταν θα γίνει η επανάσταση οι χαμηλόβαθμοι των σωμάτων ασφαλείας θα περάσουν με το μέρος της. Να μην το περιμένω αυτο από τον πυροσβέστη που πρέπει (ανάμεσα στους μύριους κινδύνους που αντιμετωπίζει στη δουλεία του, δουλεύωντας με σάπια μηχανήματα) να αναπνεύσει μέσα σε ένα χρόνο θεός ξέρει τι ποσότητες χημικών και τοξικών αερίων, ή από τον απλό μπάτσο που στις περιπολίες ή στο γραφείο του βλέπει σε τι κακά χάλια έχει βρεθεί η ελληνική κοινωνία (όπου οι αριθμοί ευημερούν αλλά ο κόσμος......δεν τα βγάζει πέρα), και δουλεύουν για τρεις και εξήντα ( οι περισσότεροι που είδα ήταν απλοί αστιφύλακες, και μερικοί χαμηλόβαθμοι-δεν είδα κανέναν από τις tropas de elite, αυτές τις υπηρεσίες που δεν το ‘χουν σε τίποτα να σε σπάσουν στο ξύλο).
Παρά τα εκτεταμένα σπρωξίδια στην ουρά της πορείας, και το ότι έγινε ανάμεσα σε ΚΚΕ και Α/Α η πορεία είχε παλμό, κέφι, δυναμισμό. Στην δε Τσιμισκη τα συνθήματα ήταν τόσο δυνατά που ο αντίλαλος από ένα μπλοκ που βρισκόταν στην αρχή της, μπορούσε να ακουστεί σχεδόν ώς την Αριστοτέλους. Τα δε συνθήματα ήταν καυστικότατα, με βολές σχεδόν κατά παντώς υπευθύνου. Ενδεικτικά μερικά εκ των συνθημάτων:
-ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ....
-ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ ΜΕ ΣΤΟΛΗ (όταν τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ είχαν για πρώτη φορά οπτική επαφή με τα ΜΑΤ)
- ΝΑΤΟΙ ΝΑΤΟΙ ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΗΣΤΕΣ, ΠΗΡΑΝΕ ΤΑ ΓΚΛΟΜΠ, ΚΑΙ ΒΑΛΑΝΕ ΣΤΟΛΕΣ (ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΘ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΧΑΝΘ)
-ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ ΚΑΝΕ ΕΝΑ ΚΑΛΟ, ΠΑΡΕ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΗΔΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ
- ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ
-ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Τα μερμηγκάκια έχουν αρχήσει να αντιλαμβάνονται ότι δεν πάει άλλο, και να αντιδρούν. Μπορεί ακόμη η επανάσταση να βρίσκεται έτη φωτός μακρυά, αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια πολλύ μεγάλη δυναμική για την αλλαγή του συστήματος και της πολιτικής ζωής της χώρας. Σε μια εποχή που τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ κινούνται ανάμεσα στο 13-18% και η δυσαρέσκεια απέναντι τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αξιωματική αντιπολίτευση μεγαλώνει (αν και με τις τελευταίες δημοσκοπίσεις βλέπουμε το ΠΑΣΟΚ να ανεβάζει λίγο τα ποσοστά, αλλά αυτό πιστεύω ότι είναι μια φούσκα που θα κρατήσει λίγο) οι προοπτικές για ένα νέο όραμα στην ελληνική πολιτική σκηνή είναι καλές. Αλλά, ακόμα και στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ ως ΣΥΡΙΖΑ απογοητεύσει τον κόσμο, υπάρχει μια σειρά από συνιστώσες μέσα στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες μπορούν να στεγάσουν τους δυσαρεστημένους, αρκεί να μπορέσουν να εξηγήσουν πιο πιστεικά τους λόγους μιας πιθανής αποτυχίας (η οποία δεν είναι διόλου απίθανη) των ρεβιζιονιστικών πολιτικών σχηματισμών, και γιατί υπάρχει η αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός μεγάλου και δυνατού επαναστατικού κόμματος.