1 (έτος) στα 5: αριστερισμός άνευ λογοκρισίας

Είναι εκείνη η εποχή φαίνεται που ο κόσμος ξεκινά να γράφει τα blog του. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η επιδημία blogογενεθλίων. Πρώτα η Αϊσέ Δρακούν, μετά η Μικαέλλα, μετά.....μάλλον εγώ. Αυτό τον καιρό το blog γίνεται χρονιάρικο και είναι η ευκαιρία για τον ετήσιο απολογισμό. Το blog έγινε η ευκαιρία γιαα να γνωρίσω από κοντά νέο κόσμο (jim¬¬_hellas) αλλά και να βρω έναν σχετικά νέο κόσμο μπροστά μου. Διαβάζω μετα μανίας την Αϊσέ Δρακούν, και την Μικαέλλα, και μπορώ να πω ότι υστερώ σε δημιουργηκοτητα μπρόστα στις δύο τους. Μέσα σε ένα χρόνο έχω γράψει όσα ποστ γράφει η καθεμία τους σε ένα μήνα (και λιγότερο, και λιγότερο). Γελάω απίστευτα με τα παθήματα-σατηρικά του Φιρφιρή.Μακάρι μεγάλε Φιρφιρτέν να έβλεπαν και οι άλλοι τόσο ασόβαρα την κυπριακή κοινωνία. Μου τη δινει ο νεοφιλελεύθερος όταν μιλά για θέματα οικονομίας και πολιτικής, κυρίως γιατί πιστεύω ότι όσα λέει δεν διορθώνουν τα κακά της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά ίσα ίσα προσθέτουν ένα ακόμη λούκι στην πλάτη μας, όταν εφαρμόζονται. Παρ’ όλα αυτά όμως σε θέματα ανθρωπίνων διακιωμάτων ζωγραφίζει. Συμπάσχω με τους υπότες του funel. Δύσκολο το ειν’ σατυρίζων κωμικός στην εποχή μας. Αλλά μην ανυσιχέιτε σύντροφοι, ο κιοφτές γαρ εγγύς. Ακόμα γουστάρω τον πιτσιρίκο, κιας έχει πέσει. Έχω βρει δύο σχεδόν αδερφές ιντερνετοψυχές ( evitac & agrino), καθώς και συνάδελφους κραξιματίες της κυπριακής πολιτικής ( pou sou nefko pou paeis, και stravaramas). Λάτρεψα τη Βαρκελώνη και τη Λα Κορούνια, ενώ μου την έσπασε απίστευτα ο καιρός στη Γάνδη. Είδα επιτέλους το φαινόμενο Franz Ferdinand και άλλα λατρευτά γκρουπ (Echo and the Bunnymen, Strokes, Depeche Mode,Tool,Pearl Jam, Amparanoya) live. Γνώρισα απίστευτο κόσμο από τις ποιό κουφές γωνιές του κόσμου. Τελειοποίησα τα Ισπανικά μου. Πήρα μέρος σε όσα κινήματα μπόρεσα. Έκραξα πατόκορφα τον ντόπιο και μη καπιταλισμό μέσα από το blog. Συνέχισα επιτυχώς να γράφω στη στήλη μου στην Φοιτητική (τι νομίζετε μόνο απο ‘δω θα κράζω;). Ανδημοσίευσα μέσα από το blog ανακοινώσεις ομάδων ακτιβιστών, έτσι ώστε η φωνή τους να ακουστεί και λίγο παραπέρα. Γενικά προσπάθησα όσο μπορούσα να μείνω πιστός στην επαναστατική ιδεολογία και να διαδώσω την φλόγα της επανάστασης και τον εναλλακτικών ιδεών όσο ποιο πολλύ μπορούσα. Και πιστεύω ότι θα συνεχίσω, ακόμα και εάν αρχίσει να με τραγανίζει ο Μέγας Τραγανιστής, του καπετάνιου Χαντόκ (Τι; Δε διαβάζετε Τεν – Τεν στην Κύπρο; Πολλύ καλά κάνετε! Ο Gosciny γράφει πολλύ καλύτερους διαλόγους από τον Herge).

Λατρευτό είδος; Ροκ εντ Ρολ. Αγαπημένη μέθοδος αυτοκαταστροφής; Αλκοολ. Εφιάλτης; Η λήθη. Εχθρός; Τα κλειδαμπαρωμένα μυαλλά, το καπιταλιστικό σύστημα, ο Μητσοτάκης (κιας μάχεται να με βγάλει Μητσοτακηκό ο Πλαστήρας). Πατρίδα; Γη. Προορισμός; Παντού και πουθενά. Διεύθυνση Διαμονής; Χώρα των pub, Τρίτη πόρτα δεξιά, κάτω απ’ το βαρέλι με την Guiness.

Και στα δικά σας
Χαρούμενα Χριστούγεννα
Και επαναστατικό 2007

16/12 ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!

Eine halbe Tasse Staubzucker
Ein viertel Teelöffel Salz
Eine Messerspitze türkisches Haschisch
Ein halbes Pfund Butter
Ein Teelöffel Vanillenzucker
Ein halbes Pfund Mehl
Einhundertfünfzig Gramm gemahlene Nüsse
Ein wenig extra Staubzucker
... und keine Eier

In eine Schüssel geben
Butter einrühren
Gemahlene Nüsse zugeben und
Den Teig verkneten

Augenballgroße Stücke vom Teig formen
Im Staubzucker wälzen und
Sagt die Zauberwörter
Simsalbimbamba Saladu Saladim

Auf ein gefettetes Backblech legen und
Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und KEINE EIER

Bei zweihundert Grad für fünfzehn Minuten backen
und Keine Eier ..

(in english) THE EGGS OF SATAN

Half a cup of dust sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 gram ground nuts
A little extra dust sugar
... and no eggs

Into a bowl give
Butters stir in
Ground nuts admit and
Knead the dough

Eye Ball size piece of the dough molds
In the dust sugar rolls and
Say the magic word
Abracadabra

On a greased griddle puts and
With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and NO EGGS

With two hundred degrees bake for fifteen minutes
and no eggs..

(in accurate english)

The Eggs of Satan

Half a cup of powdered sugar
One quarter teaspoon of salt
One pinch Turkish hashish
One half pound of butter
One teaspoon of vanilla sugar
One half pound of flour
150 grams ground nuts
A little extra powdered sugar
... and no eggs

Place in a bowl
Stir in butters
Mix in ground nuts and
Knead the dough

Mold into Eye Ball sized balls
Roll in the powdered sugar and
Say the magic word
Abracadabra

Put on a greased griddle and
Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and NO EGGS

Bake for fifteen minutes at two hundred degrees
and no eggs..

Επιτέλους ψώφηξε! Στα διαλα να παει και όλο του το σοϊ

http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=93093252

το επαιτειακόν

Αν υπάρχει ένας λόγος που με κάνει να ασχολούμαι σε αυτό το άρθρο με το Κυπριακό, αυτός είναι η υποκρισία την οποία βλέπω να επικρατεί, σε σχέση με τη λύση του. Όλοι ευαγγελίζονται τη λύση αλλά, όποια λύση και να προτείνουν είτε είναι αδύνατον να γίνει κοινά αποδεκτή, είτε δεν μπορεί να γίνει βιώσιμη. Ολοι, αριστεράς συμπεριλαμβανωμένης, ζουν υπό την ψευδαίσθηση ότι τη λύση θα την δώσουν ο ΟΗΕ και η ΕΕ. Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω, όμως, πως μπορούν οργανισμοί οι οπίοι είναι καθαρά δημιουργήματα αστικών πολιτικών ελίτ, να λύσουν νένα πρόβλημα που στη ρίζα του είναι.......ταξικό
Εξηγώ. Στο Κυπριακό ενεπλάκησαν, πέντε αστικές τάξεις. Η ελληνική αστική τάξη, που μάζι με την Ε/Κ αστική τάξη ζητούσαν ένωση. Η τουρκική αστική τάξη και η Τ/Κ αστική τάξη, που ως αντίδραση στις απαιτήσεις των δύο προαναφερθεισών αστικών τάξεων, προέβαλλε το αίτημα για τη διχοτόμιση (taxim). Και η βρετανική αστική τάξη που έπαιζε το διαίρει και βασίλευε, για να έχει υπό τον έλεγχο της την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κυπριακός λαός ουσιαστικά βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι στο οποίο ήταν ο μοναδικός χαμένος. Σε αυτό έχει την ευθύνη και η αριστερά, μιας και ΄.οχι μόνο δεν αντιστάθηκε στις ορέξεις του κεφαλαίου όπως αυτό εκφραζόταν στην Κύπρο, αλλά πολλές φορές το υπερφαλάγγιζε από τα δεξιά.Έτσι, φτάσαμε στν παρούσα κατάσταση, όπου ο λαός περιμένει μια λύση, η οποία ομως όποτε φαίνεται να εμφανίζεται, ουσιαστηκά σκαλώνει στην άρνηση της μίας ή της άλλης ελίτ. Και αυτό γιατί η κάθε προτεινόμενη λύση δεν είναι δυνατόν να αρέσει και στις δύο ελίτ μιας και αυτές λειτουργούν με την ανταγωνιστική λογική του καπιταλισμού, σε βάρος του απλού κόσμου που με τρόμο παρακολουθεί το ενδεχόμενο της λύσης να απομακρύνεται με γρήγορο βηματισμό και τα κόμματα να λειτουργούν αντιδραστικά, στην προσπάθεια τους να καμουφλάρουν το κενό που έχουν αφήσει. Αυτό γίνεται με συνθήματα κενά περιεχομένου και λύσεις σχοζοφρενικές. Τελευταία τέτοια, νόστιμη ιδέα που κυκλοφορεί, η δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με σεβασμό στο κοινωτικό κεκτημένο (μα δεν αναιρούν το ένα τ’άλλο;) και τη δέσμευση Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας ότι δεν θα επεμβαίνουν στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας (Ναι καλά, λες και εάν τη δώσουν θα την τηρήσουν). Λύσεις του τύπου «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο» όμως δεν οδηγούν πουθενά. Απλά μπαλώνουν προσωρινά κάποιες τρύπες.
Η αλήθεια είναι όμως ότι έχουμε χορτάσει από πρόχειρες λύσεις- φαστ φουντ, οι οποίες μόνο για εσωτερική κατανάλωση προορίζονται. Θέλουμε κάτι το ουσιαστικό, κάτι που θα χτυπήσει το κακό στη ρίζα του. Για αυτό και θα προτείνω τη λύση που προτείνουν οι περισσότεροι Τροτσκιστές αναλυτές για τα εθνικά προβλήματα. Μια σοσιαλιστική ομοσπονδία, όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν οι εργαζόμενοι μέσα από τα σινδυκάτα τους, και όχι οι όποιες πολιτικές ελίτ. Αυτό μπορεί να ενισχυθεί, από τη δημιουργία δικοινωτικών επιτροπών επαναπροσέγγισης, σε επίπεδα γειτονιάς, δήμου, ή χώρου εργασίας. Έτσι οι δύο κοινότητες θα μπορεσουν να έρθουν πραγματικά ποιο κοντά, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα αντιμετοπίζουν και οι δύο κοινότητες ανεξαιρέτως. Επίσης αυτό μπορεί να βοηθήσει στην διεκδήκηση ε/κ και τ/κ περιουσιών που χάθηκαν στις δικοινοτηκές ταραχές και κατά την εισβολή, αλλά και στην ομαλή επιστροφή όσων προσφύγων θέλουν να επιστρέψουν στις εστίες τους, αλλά και στην ομαλή συνύπαρξη με όσους εποίκους δεν θελήσουν να επιστρέψουν στην Τουρκία (σημ. Ένα μεγάλο μέρος των εποίκων είναι Κουρδικής καταγωγής και άρα με την επιστροφή του στην Τουρκία βρίσκεται υπό τον κίνδυνο διώξεων). Μπορεί να φαίνεται ουτοπική η λύση αυτή, αλλά τουλάχιστον είναι πιο πιθανό να επιβιώσει, και είναι εφικτή.

Λύσεις που διατηρούν το πολιτικό status quo και την κυριαρχία των αστικών τάξεων δεν υφίστανται καν ως λύσεις, αλλά διατηρούν εκείνο τον τεράστιο βραχνά που βρίσκεται πάνω απο το κεφάλι μας και λέγεται κατοχή. Τόσο η δεξιά, όσο και τα «αριστερά κοινοβουηλευτικά κόμματα» αδυνατούν να προσφέρουν μια οιαδήποτε λύση, πόσο μάλλον μια λύση που προβλέπει ένα ομοσπονδιακό κράτος που να λειτουργεί με τη λογική του σοσιαλισμού. Για αυτό τον λόγο πρέπει να ξεκινήσουμε τη δημιουργία μιας νέας αριστεράς, όπου οι αποφάσεις θα πέρνονται από τη βάση και όχι από κάποια ηγεσία, πράγμα που θα λειτουργήσει και ως μοντέλο για την λεθιτουργία της άνωθι ομοσπονδίας.

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΝ


Αν δεν πας στο φεστιβάλ rainbow, ή στην παλιά πόλη τα Σαββατοκύριακα, ή αν δεν έχεις δει το Kalabush, αδυνατείς να καταλάβεις το μέγεθος της μεταναστευτικής κοινότητας που ζει στη Λευκωσία , ή το πως ζει αυτή η κοινότητα. Στην Λευκωσία ζουν αρκετές χιλιάδες μετανάστες. Αφανείς, οι περισσότεροι. Αφανείς γιατί τα αφεντικά τους τους στέλνουν σε δουλιές « κρυμένες» από τα μάτια της καθοσπρέπει κοινωνίας, δουλιές που κανείς δεν θέλει.
Πολλοί δουλεύουν στην κουζίνα κάποιου εστιατορίου, ή λαντζέρηδες σε μαγαζιά, για ψίχουλα, Άλλοι δουλεύουν, ανασφάλιστοι, στην ύπαιθρο , είτε ως εργάτες γης, είτε ως χτίστες. Οι πιο πολλές γυναίκες εργάζονται ως οικιακές βοηθοί. Άλλες έρχονται με την ψευδαίσθηση ότι θα δουλέψουν ως γραματείς , και καταλήγουν να χορεύουν για τα αδιφάγα μάτια διαφόρων λιγούρηδων, σε ελεϊνά στριπτιζάδικα, ή ακόμα χειρότερα, να βιάζονται επί πληρωμή από τους ίδιους λιγούρηδες. Σαββατοκύριακα και αργίες είναι για αυτούς άγνωστα πράγματα, μιας και το αφεντικό απαιτεί απ’ αυτούς να είναι στη διάθεση του εφτά μέρες τη βδομάδα. Και όλα αυτά μακρυά από τη βιτρίνα. Μην τυχόν και ξυπνήσουμε από το cyprus dream. Μην τυχόν και δούμε τα χάλια του,μην τυχόν και δούμε αυτή τη μοντέρνα μορφή δουλείας και δουλεμπορίου που επικρατεί στην Κύπρο. Η Κύπρος έχει ένα από τα ποιο απαρχαιωμένα συστήματα μετανάστευσης ever. Ακόμα και τώρα οι μετανάστες έρχονται στην Κύπρο με συμβόλαια, ενώ για τις περισσότερες χώρες ΕΕ μια απλή βίζα είναι αρκετή για να μπεις στην χώρα και να ζήσεις νόμιμα. Στην Κύπρο δεν υπάρχει, νομικά, η δυνατότητα για κάποιον μετανάστη να ζητήσει μονιμοποίηση μετά την παρέλευση της πενταετίας νόμιμης διαμονής. Αντιθέτως πρέπει να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, και να περιμένει το νέο συμβόλαιο για να επιστρέψει για άλλα πέντε χρόνια, κλπ,κλπ. Στην Κύπρο το αφεντικό δίνει στο κράτος μια εγκυητική 250-600 λίρών, για να καλυφτούν πιθανά έξοδα απέλασης. Επίσης για πιθανή ανανέωση της άδειας παραμονής, στην περίπτωση που είναι καλλιτέχνηδα, η εργαζόμενη πρέπει να εμφανιστεί στγο τμήμα μετανάστευσης, με το αφεντικό της και το διαβατήριο της.... Βέβαια αυτό προσφέρει κάλυψη στους νταβατζήδες, που μπορούν και με το νόμο να κατακρατούν τα διαβατήρια των εν λόγω γυναικών όσο θέλουν. Και όλα αυτά δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, βρίσκονται στην ιστοσελίδα του υπουργείου εσωτερικών. ΄Οσα δηλαδή υποδεικνύουν την συνενοχή, νομικά,του Κυπριακού κράτους σε αυτή τη νόμιμη μορφή δουλεμπορίου. Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία, όσον αφορά τους ξένους εργάζόμενους στο εσωτερικό της (όσους βρίσκονται στην χαμηλή μισθολογική κλίμακα) είναι ένα μοντέρνο σκλαβοπάζαρο,όπου ο αφέντης διαμαρτύρεται, και αισθάνεται να καταπατούνται τα δικαιώματα του όταν οι σκλάβοι σηκώνουν κεφάλι.

Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι, για την κατάσταση που επικρατεί στη νήσο Κύπρο, δεν φταίνε αυτοί οι άμοιροι που ήρθαν εδώ ζητώντας μια καλύτερη ζωή. Φταίνε τα «καλά» αφεντικά που δηλώνουν ότι τους «ποτίζουν, τους ταϊζουν, τους πληρώνουν χρησους, κλπ, κλπ,κλπ» ενώ στην πραγματικότητα τους εκμεταλεύνονται στο έπακρο, και όταν πάυουν να τους είναι χρήσιμοι πια, τους πετούν σαν στημένη λεμονόκουπα στο imigration. Φταίνε τα καλόπαιδα της Αστυνομίας που καθορίζουν, πια, την μεταναστευτική πολιτική του κράτους. Ενώ ακόμη συζητάται στο θέμα της μονιμοποίησης, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Ντιρεκτίβες, η αστυνομία εκβίαζει μετανάστες που βρίσκονται σχεδόν στο πέμπτο έτος της νόμιμης διαμονής, με απέλαση εαν δεν φύγουν οικιωθελώς από την δουλειά τους και την χώρα, και τους εργοδότες τους με είσοδο σε blacklist, εάν δεν τους απολύσουν πριν την πάροδο της πενταετίας. Επιπλέον η αστυνομία χρησιμοποιεί τα παιδία αυτών των ανθρώπων ως ομήρους, για να κάνουν τους γονείς να παραδωθούν,και να μπορούν να απελάσουν την οικογένεια χωρίς πολλά πολλά. Φταιει το υπουργείο που δίνει πια άδειες μόνο για τέσσερα χρόνια. Ναι μεν να έρχονται να δουλεύουν, αρκεί να δουλεύουν χωρίς πλήρη δικαιώματα, να είναι το φτηνό εργατικό δυναμικό που εμείς θέλουμε, για φτηνή παραγωγή, για να στριμώχνουμε τον ντόπιο εργαζόμενο, να μπορούμε να τον βάζουμε να εργαζεται όλο και περισσότερο για όλο και λιγότερα λεφτά. Να τους βάλουμε να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο, για να βγάζουμε όλο και περισσότερα κέρδη για τις εταιρίες μας. Ζήτω η νεοφιλελεύθερη πολιτική. Ζήτω η υποχόρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας! Στο όνομα του καπιταλισμού σας διατάζουμε να ξεφωρτωθείτε κάθε τι ανθρώπινα έχετε και να αλληλοκατασπαραχτείτε για να μας εξασφαλήσετε την Μερσεντές, την πισίνα, την πανάκριβη βίλα. Και άλλα τέτοια νόστιμα, απλά και μόνο για να πλουτίσουν κάπιοι κερδοσκόποι, καπιταλιστές, λαμόγια και μαφιόζοι τους οποίους έχουμε κάνει ήρωες. Η, καλύτερα , το καπιταλιστικό σύστημα έχει κάνει ήρωες. Αστείο ε; Και όμως είναι η πικρή πραγματικότητα.

Αυτός ο «ανταγωνισμός» μεταξύ ντόπιων και ξένων εργαζομένων, που έχει επιβληθεί από τα αφέντικα, είναι απότοκο του καπιταλιστικού συστήματος. Ο μόνος τρόπος για να βελτιωθεί η κατάσταση είναι ο εξής.
1) Κοινή πάλη ανάμεσα Κυπρίων και ξένων εργαζομένων για τα δικαιωματά τους σε ίσο μισθό, κοινωνικές ασφαλίσεις και παροχές από το κράτος.
2) Κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων για μονιμοποίκηση όσων μεταναστών πληρούν τα κριτήρια που έχει θέσει η ΕΕ.
3) Αυστηρός έλεγχος των κινήσεων της αστυνομίας απόν την κοινωνία και ανάλογες αντιδράσεις από την κοινωνία σε περίπτωση που η αστυνομία ασκεί κατάχρηση των εξουσιών της. Δεδν μπορεί η αστυνομία να καθορίζει τηνν πολιτική του κράτους σε οποιοδήποτε ζήτημα
4) Αυστηρός έλεγχος των πρακτικών του τμήματος μετανάστευσης
5) Παραχώρηση ασύλου σε όσους το αιτούνται

Μόνο με αυτό τον τρόπο θα επιτύχουμε την ενσωμάτωση αυτών των ανθ΄ρωπων,οι οπίοι, είτε το θέλουμε είτε όχι αποτελούν πυλώνα της Κυπριακής κοινωνίας

Από το blog της Νεολαίας Ενάντια στον Εθνικισμό

Μετά από ενημέρωση που έλαβε το ελληνικό τμήμα της Νεολαίας ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη-YRE, από τις Κυπριακές οργανώσεις: Νεολαία ενάντια στον Εθνικισμό και Σύνδεσμο Κυπριο-Κουρδικής Φιλίας, για την αναιτιολόγητη και παρατεταμένη κράτηση στα κρατητήρια Πάφου του Συριο-Κούρδου αιτητή ασύλου Saaid Alhachemi, αποφάσισε να παρέμβει διαμαρτυρόμενη στις αρμόδιες Κυπριακές αρχές.

Μας είχε γνωστοποιηθεί από τις παραπάνω οργανώσεις ότι ο Saaid Alhachemi είχε αποταθεί στην Υπηρεσία Μετανάστευσης Πάφου στις 9/10 για να ανανεώσει την προσωρινή άδεια παραμονής του ως αιτητής ασύλου, όποτε και ξεκίνησε η σύλληψη και κράτηση του, γιατί όπως τότε για πρώτη φορά ενημερώθηκε είχε απορριφθεί η αίτηση του, όμως αυτή η έγγραφη απόρριψη αποστάληκε σε λάθος (!) διεύθυνση και ποτέ δεν παραλήφθηκε από τον ίδιο.

Υπό αυτή την έννοια ενημερώθηκε ότι ο φάκελος του (F 05-04869 R) είχε κλείσει και ο ίδιος θα κρατούνταν προς απέλαση. Δύο διαφορετικοί δικηγόροι, ο κ. Αλεξάνδρου και η κ. Δρουσιώτη (UNCHR) κατάθεσαν στις προσφυγή ενάντια στην απόρριψη του αιτήματος ασύλου και αντιρρήσεις ενάντια στην κράτηση του (η πρώτη από την κα. Δρουσιώτη, στις 12/10).

Και όπως επιβάλει η τήρηση των αρχών της χρηστής διοίκησης αυτές οι δύο κινήσεις ήταν αρκετές για να διαταχθεί η απελευθέρωση του Saaid Alhachemi και να οριστεί η επανεξέταση του αιτήματος ασύλου.
Παρόλα αυτά μέχρι και τις 27/10 η κράτηση διατηρούνταν, καταχρηστικά κατά τη γνώμη μας.

Μετά από ένα 24ωρο μαραθώνιο τηλεφωνικών επικοινωνιών της εκπροσώπου της ελληνικής YRE, Χριστίνα Ζιάκκα, τα δεδομένα που υπάρχουν είναι τα εξής:

η πρώτη επικοινωνία έγινε με τον επικεφαλής της επιτροπής ασύλου του υπουργείου εσωτερικών, κ. Πολυδώρου (τηλ. 22445245 ή 22445271), ο οποίος δήλωσε ενήμερος, σύμφωνος ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίζεται η κράτηση και ως έχων δώσει ενδοϋπηρεσιακώς οδηγίες για την άρση της κράτησης.
Η δεύτερη επικοινωνία έγινε όπως ήταν το λογικό με τον επικεφαλής της αστυνομικής διεύθυνσης και κρατητηρίων Πάφου (τηλ. 26806060), όπου και ενημερωθήκαμε από τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι ποτέ δεν έφτασε στα χέρια τους έγγραφη εντολή για την άρση της κράτησης του Saaid Alhachemi κι ότι θα έπρεπε να απευθυνθούμε στην Υπηρεσία Μετανάστευσης-γραφείο Πάφου.
Η επικοινωνία με τον κ. Πολύβιο (τηλ. 26806200), επιβεβαίωσε ότι ούτε σε αυτούς είχε φτάσει ποτέ οποιαδήποτε έγγραφη εντολή και ότι θα έπρεπε να αναζητήσουμε τον «σπασμένο κρίκο της αλυσίδας», στο γραφείο της κ. Αννυς Σακαλή, Λειτουργού Μετανάστευσης.
Όλες οι προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή απέτυχαν. Αντί της ίδιας λοιπόν ζητήσαμε πληροφόρηση από τον κ. Ν.Θεοδώρου (τηλ. 22804404). Ο οποίος αφού αρχικά ζήτησε χρόνο να δει τον αντίστοιχο φάκελο του κ. Saaid Alhachemi, σε δεύτερη επικοινωνία μας, μας είπε ανάμεσα σε άλλα:
ότι δεν γνώριζε αν η κ. Σακαλή είχε εξετάσει τον φάκελο,
αν ήταν ενήμερη ότι είχαν κατατεθεί προσφυγή και αντιρρήσεις, έπρεπε να παύσει η κράτηση,
ότι μόνο η κ. Σακαλή έχει το μονοπώλιο να στέλνει στην αναθεωρητική αρχή εισήγηση περί ακύρωσης της κράτησης και της απόφασης απέλασης,
ότι δεν υπάρχει ορισμένος αναπληρωτής της με τα ίδια καθήκοντα, ώστε να μην μπλοκάρουν φάκελοι, με αποτέλεσμα την παραβίαση δικαιωμάτων όπως του αιτητή ασύλου κ. Saaid Alhachemi.
Ότι δεν γνώριζε σε ποιο χρόνο ο αιτητής ασύλου κ. Saaid Alhachemi θα αφήνονταν
Και ότι τελικά μόνο η κ. Σακαλή θα μπορούσε να μας ενημερώσει για την τύχη του κ. Saaid Alhachemi.
Εγιναν προσπάθειες να βρεθεί η κ. Σακαλή χθές και σήμερα μέχρι τις 3.30 το απόγευμα αλλά δεν έγινε δυνατό να της μιλήσουμε.
Από την σκοπιά μας τα ερωτηματικά παραμένουν, καθώς και η ισχυρή διαφωνία μας για την παράταση της κράτησης του Σύριου – Κούρδου πρόσφυγα Saaid Alhachemi που δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να ασκήσει τα δικαιώματα που του αναγνωρίζουν οι διεθνείς συνθήκες και νόμοι.

new site

Η Νεολαία Ενάντια στον Εθνικισμό επιτέλους "δικτυώθηκε"

το blog της είναι στο www.youthagainstnationalism.wordpress.com .

ΕΛΑΤΕ ΣΕ ΕΠΑΦΗ!

Σαν να μην έφτανε η ιστορία με το Blogme

Ποσο δμοκρατικο και νομιμο ειναι το κρατος που ζουμε τελικα? Με υπουργικη αποφαση κλείνει το cultureguide.gr παραθέτω σχετικη ανοιχτη επιστολη.

Αγαπητοί συνάδελφοι και συνεργάτες
Η νέα διοίκηση του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, υπό την προεδρία του κ. Μιχάλη Σιώψη, και το Υπουργείο Πολιτισμού, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργού κ. Γιώργου Βουλγαράκη και μετά από εισήγηση και προτροπή του έμμισθου συμβούλου του και δημοσιογράφου, κ. Θοδωρή Βαμβακάρη, αποφάσισε τον τερματισμό της λειτουργίας του cultureguide και την απόλυση της επταμελούς δημοσιογραφικής του ομάδας, μετά από τεσσεράμισι χρόνια συνεχούς λειτουργίας.
Ανάμεσα στους απολυμένους, μία έγκυος δημοσιογράφος και ένα άτομο με ειδικές ανάγκες με μερική τετραπληγία, ο οποίος εργαζόταν από το σπίτι.
Ο ΟΠΕΠ, το ΥΠΠΟ και ο δημοσιογράφος έμμισθος σύμβουλος του υπουργού, αποφάσισαν το κλείσμο του cultureguide.gr για μια σειρά από λόγους, που εκφράζονται μέσα από επιχειρήματα. Ας τα δούμε ένα προς ένα:

Επιχείρημα 1: Το cultureguide.gr στοιχίζει υπερβολικά στον ΟΠΕΠ και κατ#700;επέκταση στον Έλληνα φορολογούμενο.
Απάντηση: Όντως είναι έτσι. Συγκεκριμένα, το cultureguide κοστίζει περίπου 200.000 ευρώ το χρόνο. Στοιχίζει δηλαδή όσο οι μισθοί τριών συμβούλων του κ. Σιώψη, ή του κ. Βουλγαράκη. Με μία διαφορά... Όλες οι προτάσεις του cultureguide προς τη διεύθυνση του ΟΠΕΠ για εμπορική εκμετάλλευση του site απορρίφθηκαν πριν καν συζητηθούν. Εάν γίνονταν αποδεκτές, το cultureguide όχι μόνο θα κάλυπτε τα έξοδά του, αλλά θα έφερνε και κέρδος στον ΟΠΕΠ, δηλαδή στο ελληνικό δημόσιο. Ο ΟΠΕΠ όμως δεν ενδιαφέρεται να έχει έσοδα από το cultureguide, διότι στόχος του είναι να το κλείσει ούτως ή άλλως για λόγους που θα δούμε παρακάτω...

Επιχείρημα 2: Το cultureguide.gr έχει ελάχιστη επισκεψιμότητα που δεν ξεπερνά τους 150 unique users την ημέρα
Απάντηση: Μέγα ψέμμα. Παρά τις άθλιες τεχνικές υποδομές του ΟΠΕΠ και του ΥΠΠΟ, με τον κεντρικό server να τίθεται εκτός λειτουργίας σχεδόν καθημερινά για αρκετές ώρες (και άρα το cultureguide να είναι offline), και παρά την άρνηση της διοίκησης στις επανειλημμένες εκκλήσεις μας για ανανέωση και αναβάθμιση του site, το cultureguide σήμερα δέχεται πάνω από 8.500 επισκέψεις καθημερινά από όλον τον κόσμο (δείτε μόνοι σας τις εκτιμήσεις του www.statbrain.com). Εάν δεν είχαμε τα ανωτέρω τεχνικά προβλήματα και εάν είχαν εισακουστεί οι εκκλήσεις μας για αναβάθμιση, οι επισκέπτες μας θα ήταν ίσως διπλάσιοι.
Την ίδια στιγμή, το επίσημο site του ΥΠΠΟ, ο περιβόητος Οδυσσέας (www.culture.gr) δέχεται 3.500 επισκέπτες ημερησίως, δηλαδή λιγότερους από τους μισούς του cultureguide. Ένα ολοκληρωμένο ρεπορτάζ για το πόσο κοστίζει σήμερα στον Έλληνα φορολογούμενο ο Οδυσσέας στην παλαιά και την αναμενόμενη εδώ και πέντε χρόνια νέα μορφή του θα ήταν χρήσιμο. Σας ενθαρρύνουμε να ψάξετε το θέμα γιατί έχει πολύ πλάκα. Και πολύ γέλιο που ακούγεται ως τις Βρυξέλλες... Προτείνουμε λοιπόν στους κ.κ. Σιώψη, Βουλγαράκη και Βαμβακάρη, να κλείσουν τον Οδυσσέα αμέσως. Διότι με την λογική τους, εάν το cultureguide δέχεται 150 επισκέπτες την ημέρα, ο Οδυσσέας δεν έχει ούτε 60!

Επιχείρημα 3: Το cultureguide.gr το μόνο που κάνει είναι να κολλάει δελτία τύπου και να τα βγάζει online, κάτι που μπορούν να κάνουν δύο άτομα αντί για έξι.
Απάντηση: Εσείς οι συνάδελφοί μας γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτή η δουλειά μας. Οι διακρίσεις και τα βραβεία που έχουμε λάβει δεν ήταν για το πρωτοποριακό μας design γιατί κάτι τέτοιο δεν έχουμε, αλλά για την ποιότητα και το περιεχόμενο της ύλης μας. Έχουμε και λέμε:

Παροχείς πολιτιστικού περιεχομένου στον τρίγλωσσο δικτυακό τόπο της Ελληνικής Προεδρίας (eu2003.gr) το 2003.

Super Award 2003 της SuperNet για την ποιότητα του περιεχόμενου

Case study πολιτιστικής διαχείρησης από την ΑΣΟΕ, στο μεταπτυχιακό τμήμα των Decision Sciences το 2003

Α#700; βραβείο Mobius 2003 ως το καλύτερο ελληνικό πολιτιστικό site το 2003

Επιλογή από το World Summit for Information Society (WSIS) του ΟΗΕ για συμμετοχή στο World Summit Award (WSA) το 2004 για καλύτερο ηλεκτρονικό περιεχόμενο και δημιουργικότητα (best e-content and creativity example) στην κατηγορία e-government (ο διαγωνισμός πραγματοποιείται στη Γενεύη με τη συμμετοχή 139 χωρών, αλλά το cultureguide απουσιάζει λόγω μη έγκρισης της χρηματοδότησης του ταξιδιού από τον ΟΠΕΠ και ως εκ τούτου δεν συμμετέχει τελικά).

Επιλογή για συμμετοχή στο Digit World Contest του 2004 για δικτυακούς τόπους πολιτιστικού περιεχομένου, ανάμεσα σε 744 sites από 80 χώρες του κόσμου (και πάλι ο ΟΠΕΠ δεν ενδιαφέρθηκε να συμμετάσχει και χάθηκε η προθεσμία για δήλωση αποδοχής)

2ο βραβείο των Ermis Web Awards στην ενότητα "Sites for Public Sector / Non Profit Organizations" το 2004

Επιλογή από το Canadian Cultural Observatory (www.culturescope.ca) του καναδικού ΥΠΠΟ ως ένα από τα 20 καλύτερα πολιτιστικά sites στον κόσμο για να συμμετάσχει στην ιδρυτική πράξη του culturemondo.org, ενός υπερ-site που φιλοδοξεί να αποτελέσει την ομπρέλα των σημαντικότερων πολιτιστικών δικτυακών τόπων παγκοσμίως. Τελικά, το culturemondo.org ιδρύθυκε, χωρίς τη συμμετοχή του cultureguide.gr, καθώς ο ΟΠΕΠ δεν ενέκρινε την συμμετοχή του cultureguide στη σχετική διάσκεψη στην Ιαπωνία, όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση (Aichi, EXPO 2005).

Επιλογή εκ νέου για συμμετοχή στη 2η παγκόσμια συνάντηση πολιτιστικών πόρταλς που διοργανώνουν τα δίκτυα Culture.mondo και Culturelink του καναδικού ΥΠΠΟ στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας (20-22 Οκτωβρίου 2006). Και πάλι ο ΟΠΕΠ απέρριψε την έγκριση για συμμετοχή του cultureguide το οποίο είχε προτείνει να διοργανωθεί στην Αθήνα η 3η συνάντηση Culture.mondo το 2007, πρόταση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το διεθνές δίκτυο, αλλά αγνοήθηκε και πάλι από τον ΟΠΕΠ.
Μπορούμε να αναφέρουμε δεκάδες άλλες τιμητικές για τη δουλειά που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια διακρίσεις, αλλά η μεγαλύτερη διάκριση όλων είναι η πολύ θετική γνώμη που έχουν για μας εκατοντάδες πολιτιστικοί φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τεράστιος αριθμός καλλιτεχνών και ανθρώπων της Τέχνης, και φυσικά των περισσοτέρων δημοσιογράφων που ασχολούνται με τον Πολιτισμό. Αυτοί γνωρίζουν την αλήθεια πολύ καλύτερα από τον κ. Σιώψη, τον κ. Βουλγαράκη και τον κ. Βαμβακάρη, οι οποίοι άλλωστε δεν έχουν και καμμία σχέση με το αντικείμενο.

Βέβαια, οι πραγματικοί λόγοι της απόφασης τερματισμού της λειτουργίας του cultureguide δεν έχουν καμμιά σχέση με τους παραπάνω. Τις πολιτικές ερμηνείες δεν θα τις δώσουμε εμείς, αλλά εσείς...

Στο δια ταύτα...
Η σημερινή διοίκηση του ΟΠΕΠ, αλλά και σε μεγάλο βαθμό οι προ του 2004 διευθύνσεις, δεν έχει αντιληφθεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί τις απεριόριστες δυνατότητες του ηλεκτρονικού μέσου ενημέρωσης που είχε στα χέρια της. Κάποιοι φίλοι της ιδιώτες ίσως το γνωρίζουν καλύτερα. Ίσως τελικά όλα να γίνονται για το πάπλωμα; Μήπως σε λίγους μήνες δούμε το cultureguide σε ιδιωτικά χέρια κάποιου κουμπάρου; Για να δούμε...

Ηθικό δίδαγμα...
Το δράμα του ελληνικού δημόσιου τομέα και το στοιχείο αυτό που θεσμικά κάνει την Ελλάδα να απέχει έτη φωτός από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι διπλό:
α. η τεράστια διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, και
β. η τάση των μελών μιας κυβέρνησης να διορίζουν ανθρώπους σε δημόσιες θέσεις με βάση την προσωπική-κομματική σχέση που έχουν μαζί τους και όχι τις πραγματικές τους ικανότητες. Με τον τρόπο αυτό, υπονομεύουν το ίδιο τους το έργο.

Από σήμερα, το cultureguide είναι παρελθόν. Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε σύντομα μέσα από το διαδίκτυο.

Η ομάδα του cultureguide
Ηλίας Βεργίτσης
Ματίνα Μαυρομάτη
Νίκος Λεγάκης
Αφροδίτη Φούντα
Αργυρώ Ζαχαρίου
Ελένη Ηλιοπούλου
Βαγγέλης Τσούσης

ΥΓ. Όσοι επιθυμούν να διαμαρτυρηθούν για την εξέλιξη αυτή, ας το κάνουν με ένα email στις παρακάτω διευθύνσεις:

president@hch.culture.gr
minister@culture.gr

Προβολή του kalabush

ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΦΛΩΡΙΔΗ

KALABUSH

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ…

Θα προηγηθεί συζήτηση/παρουσίαση για τους κούρδους πρόσφυγες από τον

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟ-ΚΟΥΡΔΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

CINE ΠΑΝΘΕΟΝ
ΠΕΜΠΤΗ 9/11, 8.30μ.μ.
Είσοδος: £3, μαθητικό/φοιτητικό: £2

protest banner

prisoner of stupidity

Με μεγάλη οργή βλέπω, ότι συνελήφθη ο διαχειριστής του blogme.gr. Η βλακεία στην όλη υπόθεση είναι ότι συνελήφθη ο διαχειριστής, και κατασχέθηκε ο σκληρός δίσκος του γιατί....κάποιος από τους χρήστες έγραψε κάτι προσβλητικό για κάποιο δημόσιο πρόσωπο. Δεν είναι δυνάτον, για χάρη της τιμής κάποιου που «έχει τα κονέ», να καταπατώνται κατάφορα τα συνταγματικά κατωχυρωμένα δικαιώματα που έχουν οι Έλληνες πολίτες, όπως αυτό της ελευθεροτυπίας. Η επιβολή ορισμένων απόψεων μέσω της χρήσης κατασταλτικών μέσων, είναι καταδικαστέα.

Φημολογείται δε ότι ο μυνιτής είναι ο γνωστός Δημοσθένης Λιακόπουλος, τηλε-έμπορος βιβλίων, ακροδεξιά φάτσα που γυροφέρνει την περιφερειακή τιβι της Ελλάδας πουλώντας εθνικιστικό ξερατό και θεωρίες συνομωσίας. Αν είναι όντως έτσι, τότε ή το αυγό του φιδιού βρίσκεται σε φάση εκκόλαψης, ή η Ελλάδα έγινε φασιστικό κράτος χωρίς να το πάρουμε είδηση.

Το comando duke azad zappa καλεί σε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης, σε ένδειξη συμπαράστασης στον άνθρωπο ο οποίος διώκεται άδικα........

duke uncensored djing, Τετάρτη 18/10

Την Τεταρτη 18/10 και η ώρα μετά τις εννιά, η στήλη σας καλεί σε ένα ξέφρενο απ’όλα -έχει-ο-μπαξές μουσικό πάρτυ, στο heavy bar (κοινώς Ερμού 261 Παλιά Λευκωσία).

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ, ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ

εκλογές,παρατάξεις, θα με φτιάξεις

Δεν έχω ιδέα για τι ακριβώς να γράψω η ώρα είναι μια, το cd του Tom Waits έχει κολήσει στο repeat, ενό ο Μελκιάδες Εστράδα έχει ταφεί τις άπειρες φορές στην οθώνη του που τώρα βρίσκεται μπροστά μου. Τρεις εκλογικές περίοδοι πλησιάζουν και το μυαλό μου έχει φλομώσει με εικόνες παπάδων (με χρησοπίκοιλτα χαϊμαλιά), και κυριλάτων προυχόντων (με σακάκια των 600 λιρών (δυο φορές το ενοίκιο του δυαριού που νοικιάζω by the way)). Άντε και μέσα στο μήνα να με φορτώσουν οι παρατάξεις με τρεις τόνους υλικό, για τις εκλογές που όλοι κερδίζουν (τμηματικές), οι οποίες πλησιάζουν σε λίγο καιρό.
Βασικά ήδη έχουν αρχίσει και αυτές να με προετοιμάζουν. Χτες πήρα ένα φυλλάδιο από τη μία εκ των δύο. Σχεδόν αυτόματα το μάτι μου έπεσε σε μια έκφραση που με στοιχειώνει εδώ και πολλά χρόνια , περίπου κάθε προεκλογική περίοδο. «Φοιτητικό Βιβλιοπωλείο». Να πω μια αλήθεια; Πριν έρθω στην Κύπρο σπούδαζα στο πανεπιστήμιο του Dundee στη Σκωτία.Εκεί είχαμε φοιτητικό βιβλιοπωλείο. Guess what! To φοιτητικό, κατα τα άλλα, βιβλιοπωλείο, το οποίο ανήκε σε εκδοτικό οίκο εγνωσμένης αξίας, ήταν πιο ακριβό από τα άλλα βιβλιοπωλεία της πόλης! Και αυτό ισχύει σε όλα τα φοιτητικά βιβλιοπωλεία της Βρετανίας και της Γαλλίας.
Ορμώμενος από την περιέργεια μου, αλλά και έχοντας την προϋγούμενη εμππειρία, αποφάσησα να κάνω την γενναία ερώτηση στο άτομο που μου έδωσε την εν λόγω προκύριξη. Του εξήγησα την εμπειρία μου από τα φοιτητικά βιβλιοπωλία και τον ρώτησα γιατί η παράταξη την οποία εκπροσωπούσε (της αριστεράς) δεν πρότεινε την χορήγηση δωρεάν βιβλίων (όπως κάνουν οι αντίστοιχες φοιτητικές παρατάξεις στον υπόλοιπο κόσμο) και απλά έκραζε την άλλη παράταξη , για την καθυστέρηση στην υλοποίηση του βιβλιοπωλείου, έλαβα μια από τις ποιο αποστομωτικές απαντήσεις της ζωής μου. «Γιατί όταν το προτείναμε αυτό οι δεξιοί μας έλεγαν ότι δεν ζούμε σε κομμουνιστηικό καθεστώς να μας δίνει βιβλία τζάμπα, και όταν τους λέγαμε για καταλήψεις και αγώνες και τέτοια μας έλεγαν πως αυτά είναι γελοία» ήταν μέσες άκρες η εκπληκτική απάντηση. Δηλαδή η απάντηση σε τέτοιες μπαρούφες, δεν είναι η επιμονή στο θέμα, και τελική απομόνωση όσων τις λένε, όπως έγινε στα πανεπιστήμια της Ελλάδας, αλλά η υοθέτηση της πρότασης του, στο όνομα μιας «κοινά αποδεκτής» λύσης, με οποιοδήποτε τίμημα. Οπότε ώντας αποσβολωμένος είχας μόνο μια ερώτηση να κάνω στον εαυτό μου. Μα σε τι κόσμο ζούμε μπαμπά; Δεν ξέρω ,πάντως είναι σχιζοφρενικός.

Για αυτό προσοχή, ιδίως στο που βάζετε υην ψήφο σας. Πάντως εγώ που είχα αγοράσει και από τα δύο προϊόντα σε περασμένα έτη, έμεινα με το γαμώτο. Είτε δεν απέδωσαν όπως θα έπρεπε (σύμφωνα με τις διαφημίσεις), είτε σκάλωναν στις ανηφόρες (όπου ως ανηφόρα λογιέται η πρόσκρουση με το κόμμα), είτε είχαν πρόβλημα τα ηλεκτρικά και δεν έπερνan μπρος (βλέπε αντιδράσεις όποτε η κατάσταση καλούσε άμεση και δυναμική δράση). Οπότε και να ψηφίσετε λευκό, κατά πάσα πιθανότητα προσφέρετε μια υπηηρεσία στο φοιτητικό κίνημα, αφού αφ’ ενός δεν χαραμίζετε την ψήφο σα σε κάποιον που δεν την αξίζει, και αφ’ ετέρου, δείχνετε πόσο πάσχει το σύστημα που μας έχουν επιβάλλει στο ucy.

desparate 20something

I don´t know what got to me a couple of days ago. Maybe for the first time my thoughts became a fucking mess, and I could not understand myself…..oh fuck fuck fuck fuck. Seems like I am totally loosing control of my head. BLAST!!!!
Maybe I should ffind a girlfriend…The last friend of mine who got into this kind of a mess, B., hadn^t had a sexual relationship in ages. In the final stages of his paranoia he ended up having an imaginary love relationship with his neighbour. When he finaly realized there was no real chance of even going out on a date with her, his world collapsed. He has disappeared and nobody has ever heard from him since.


Thing is, I am really worried that now, almost a year later, I feel like I am following his path to madness, and this really worries me. Damn, five years is too much time. Maybe I should go for the cherchaiz la femme business, just to get out of the dating-single h

help (2)

Μόλις έλαβα το παραΚΆΤΩ μύνημα απο συντρόφους από το καζακστάν


New attacks on Shanyrak imminent
Activists and supporters arrested and harassed.

Appeal for Solidarity from
“Socialist Resistance” Kazakhstan
Dear Comrades

The information we now have is that the state are to make a renewed attempt to evict the residents from their homes in Shanyrak this week. A detailed letter explaining the background is attached.

But in addition there has been a stepping up of harassment and repression by the state since the last attempt. The information collated by the Support Committee in Almata shows that over 120 people have been taken in by police for questioning with charges lodged against 6 – these charges range from the organization of mass disorder to hostage taking and murder. This is against the background of the violent attack by police which left 12 people seriously wounded – one women lost her unborn baby and several other have serious bullet wounds. One man is still in a coma. The police have since been attempting a cover up. The press is full of stories about the “criminal elements” who live at Shanyrak. The wounded have been refused treatment until they have agreed that they were not wounded at Shanyrak. For example Azhibekov Takhir was refused treatment at one of the city hospitals for a bullet wound in the leg until he agreed he had actually cut himself on a broken bottle.

Another case is that of Daniyar Yenikeev, a journalist on the paper “Epoxa” and a well known member of Socialist Resistance. He received bad burns on his chest when a noise grenade thrown by police blew up near him. Last week he was taken in for questioning by police, who spent three hours attempting to get him to withdraw his allegations.

Ainur Kurmanov, a leading member of Socialist Resistance has also been arrested and charged with financing and organizing an illegal organization. He has been released awaiting his trial, which could see him being imprisoned for up to ten days (Ainur has already spent five months in Kazakhstan’s prisons in the mid nineties). It is clear that the state is attempting to find an excuse to level more serious charges against our organization. Some comrades have been called in and offered money and other incentives to provide information on our activities.

We are therefore asking comrades to attempt to organize some form of protests during the week and in particular, in response to any events connected to the state stepping up their attacks.

Kazakhstan doesn’t have embassies in many countries (although it does have in Germany, Belgium, Poland, Britain, Austria, Greece, Israel, Holland, US, France and Malaysia). A full list of addresses and contact numbers is attached. Where possible pickets could be organized. Alternatively letters and faxes of protest could be sent directly to the embassies. We are trying to collate a short list of Kazakhstan media contacts and will distribute this in next couple of days. A press release could be sent to them expressing support. (Almost all our protests are reported in the Central Asian Press and the main opposition website Fergana.ru often has articles by us).

Please inform us of any actions on pabgem@online.ru

Yours comradely,
Rob Jones and Ainur Kurmanov
EC of CIS section


παρακαλώ προωθείστε το.


για επιστολές διαμαρτυρίας


USA

washington@kazakhembus.com
kazakh.consul@verizon.net (consulate)


canada
(consulate)
kazconscan@on.albn.com

uk (embassy)
london@kazakhstan-embassy.org.uk

spain (embassy)
kazakhstan@primbetov.e.telefonica.net

greece (diplomatic mission)
conskaz@otenet.gr

lyrics corner

Right now the blog is in Spain. Being under the influence of some of the Barrios of Madrid it has visited, and mostly the free republic of Valleca, (and of course all this shit going down in Israel, the blog feels like reciting the two following ska p songs

RAYO VALLECANO

Como si lo sabéis, nosotros venimos
De un barrio obrero de Madrid :
De la republica de Vallekas !
Y alli hay un equipa de futbol muy humilde
Estamos con todos los aficiones :
Antifascistas !

Con dos petas en la mano
Soy del Rayo Vallecano !
En el campo el es mi hermano
Aupa el Rayo Vallecano !
Y yo no soy de Vallekas
La la la la la la la
Pero me suda las tetas
Vallekas Libre !

Ohé ohé ohé ohé ohé ohé

Somos los hinchas mas anarquistas
Los mas borrachos los mas antifascitas
Nuestro Rayito revolucionario
Todos los fachas : FUERA DE MI BARRIO !

Ohé ohé ohé ohé ohé ohé

Ala Rayito ala campeon
Somos los hinchas de primera division
Cada canuto que nos fumamos
Alucinamos con el Rayo Vallecano !

Ohé ohé ohé ohé ohé ohé

Somos los hinchas mas petarderos
Los mas borrachos los mas fieros y porreros
Por nuestro Rayo por el que vivimos
Por Nuestros petas por ellos morimos !

Ohé ohé ohé ohé ohé ohé

Rayo! Rayo! Rayo!

Vallekas y Aragon
Contra el fascismo
Contra el racismo

Hasta siempre !


RESISTENCIA


Orgulloso de estar entre el proletariado
es difícil llegar a fin de mes
y tener que sudar y sudar
"pa" ganar nuestro pan.
Éste es mi sitio, ésta es mi gente
somos obreros, la clase preferente
por eso, hermano proletario, con orgullo
yo te canto esta canción, somos la revolución.
¡SI SEÑOR!, la revolución,
¡SI SEÑOR!, ¡SI SEÑOR!, somos la revolución,
tu enemigo es el patrón,
¡SI SEÑOR!, ¡SI SEÑOR!, somos la revolución,
viva la revolución.
"Estyhasta" los cojones de aguantar a sanguijuelas,
los que me roban mi dignidad.
Mi vida se consume soportando esta rutina
que me ahoga cada día más.
Feliz el empresario, más callos en mis manos
mis riñones van a reventar.
No tengo un puto duro, pero sigo cotizando
a tu estado del bienestar.
¡RESISTENCIA!
En esta democracia hay mucho listo que se lucra
exprimiendo a nuestra clase social.
Les importa cuatro huevos si tienes catorce hijos
y la abuela no se puede operar.
Somos los obreros, la base de este juego
en el que siempre pierde el mismo "pringao",
un juego bien pensado, en el que nos tienen callados
y te joden si no quieres jugar.
¡RESISTENCIA!
¡DES-O-BE-DIEN-CIA!

SALUDOS COMPADRES!!!!!

EPEIGON!!!!URGENT

Ean BRISKESTE STHN EYRYTERH PERIOXH THS lEYKWSIAS, OI POLITIKOI PROSFYGES KAI OI METANASTES POU BRISKONTAI STHN KYPRO KANOUN KA8HSTIKH DIAMARTYRIA DIARKEIAS, (EP AORISTON) ZHTWNTAS KALYTERES SYN8HKES ZWHS,MONIMOPOIHSH OSWN ZOUN STHN KYPRO NOMIMA EDW KAI 5 XRONIA KAI KALYTERES SYN8HKES KRATHSHS TWN AITHTWN ASYLOU, STHN PLATEIA ELEY8ERIAS. EXOUN ANAGKH APO: MALINA ROUXA, KOUBERTES,FAGHTO, NERA, HDH YGIEINHS,EIDH KATASKHNWSHS, PAIXNIDIA GIA PAIDIA, KAI OTI ALLH BOH8EIA MPOREITE NA DWSETE. PARAKALW DIADWSTE TO

IN CASE YOU ARE IN CYPRUS, THE ASYLUM SEEKERS AND IMMIGRANTS LIVING IN CYPRUS ARE DOING A SIT IN IN ELEYTHERIAS SQUARE, UNTIL THEIR DEMANDS FOR BETTER LIVING CONDITIONS,LONG TERM RESIDENCE RIGHTS FOR THOSE WHO HAVE BEEN LIVING LEGALY FOR THE LAST 5 YEARS IN CYPRUS, AND BETTER CONDITION FOR THE ASYLUM SEEKERS UNDER DETENTION. WE NEED,BLANKETS, COATS, CAMPING EQUIPMENT, FOOD, WATER,TOYS, AND ANY OTHER HELP YOU CAN GIVE. PLEASE NOTIFY AS MANY CYPRUS RESIDENTS AS YOU CAN

HELP!0..

pws bazoume mousikh sto blog?

The Happy tribe

The Happy Tribe left town yesterday. Just like that. They packed up and left on their tall bicycles. It was as sudden as their arrival. They came in, and gave lots of colour in the life of this ugly city. Their nationality…. uncertain. Their age….mixed.
But their goal was certain. To show people that they can pursue an alternative lifestyle, outside the pure capitalist dogma. Certainly they where young at heart. And innovative. And something that did not seem to fit in our gray environment. But they where a shining light. A bunch of kids, hell-bent on advertising an eco-friendly way of moving around the city. Imagine a troupe of fifty people cycling among the cars in Nicosia, during heavy traphic, and blocking it . And them on the lead. Hard huh? And they made it seem so easy!

Well those guys were not only some crazy people in souped-up bikes making stupid manifestations. Most of them are excellent musicians, all of them are proficient comedians, and some of them are really good acrobats. They were a cross-breed between a street circus and a moving vaudeville. You could also see them in the central streets of the town performing shows with puppets, tricks, slapstick humor, and lots of ragtime-like tunes.

People from different background, countries and ages. Americans, Canadians, Italians, a German, and an Argentinean. Rocio was definitely of the ones with the most excitement, Piero was……the backbone of the rhythm section (with his floor-toms and mini-drums), and helped a lot of people build their own bikes. China was probably one of the greatest stand-up slapstick comedians I have ever seen (mind you he often refers to himself and the things he participates in as stupid) . Marie-Lys with her violin added a lot of irish flavour in the bands music (though she is Canadian). Simone is definitely the most athletic of them all, he could be playing in the NBA or something. And Jerry is A-B-S-O-L-U-T-E-L-Y nuts.

Their shows where definitely fun, but a lot of times I think they had a morale. An anti-consumerist morale. Through the whole mockery, I think they were trying to pass the message that multinational companies, and capitalists cannot do any good to the people. Capitalists only care about profit, not about the welfare of simple people like you and me. They just want us to consume their products, and become stupid. And after they turn us into stupid people, then they shall take over.

Anyway the stay of the happy tribe showed, to the locals, that there are better, and more interesting, ways to live than living in a luxurius flat, having a really high-paying job, and driving an expensive (and gas consuming) SUV (or sports car) around town. I think some people understood that, while others did not….Well such is life….


Now they are on their way to spread their Evangelion to Russia and China….I can do nothing but wish them the best of luck….
We will miss you guys….